¹Een gebed des verdrukten, als hij overstelpt is, en zijn klacht uitstort voor het aangezicht des HEEREN.

¹O Zot, dëgjo lutjen time dhe britma ime arriftë tek ty.

²O HEERE! hoor mijn gebed, en laat mijn geroep tot U komen.

²Mos ma fshih fytyrën tënde ditën e fatkeqësisë sime. Zgjate ndaj meje veshin tënd; kur unë të kërkoj, nxito të më përgjigjesh.

³Verberg Uw aangezicht niet voor mij, neig Uw oor tot mij ten dage mijner benauwdheid; ten dagen als ik roep, verhoor mij haastelijk.

³Sepse ditët e mia davariten si tymi dhe kockat e mia digjen si urë zjarri.

⁴Want mijn dagen zijn vergaan als rook, en mijn gebeenten zijn uitgebrand als een haard.

⁴Zemra ime është goditur dhe thahet si bari, dhe unë harroj madje të ha ushqim.

⁵Mijn hart is geslagen en verdord als gras, zodat ik vergeten heb mijn brood te eten.

⁵Duke vajtuar vazhdimisht, lëkura ime po u ngjitet kockave të mia.

⁶Mijn gebeente kleeft aan mijn vlees, vanwege de stem mijns zuchtens.

⁶I ngjaj pelikanit të shketëtirës dhe jam bërë si bufi i vendeve të shkretuara.

⁷Ik ben een roerdomp der woestijn gelijk geworden, ik ben geworden als een steenuil der wildernissen.

⁷Jam pa gjumë dhe si harabeli i vetmuar mbi çati.

⁸Ik waak, en ben geworden als een eenzame mus op het dak.

⁸Armiqtë e mi tallen me mua tërë ditën; ata që më përqeshin flasin kundër meje.

⁹Mijn vijanden smaden mij al den dag; die tegen mij razen, zweren bij mij.

⁹Sepse e ha hirin si buka dhe përzjej lotët me atë që pi.

¹⁰Want ik eet as als brood, en vermeng mijn drank met tranen.

¹⁰Po, për shkak të indinjatës sate dhe të zemërimit tënd, më ngrite dhe më hodhe larg.

¹¹Vanwege Uw verstoordheid en Uw groten toorn; want Gij hebt mij verheven, en mij weder nedergeworpen.

¹¹Ditët e mia janë si hija që zgjatet, dhe unë po thahem si bari.

¹²Mijn dagen zijn als een afgaande schaduw, en ik verdor als gras.

¹²Por ti, o Zot, mbetesh përjetë, dhe kujtimi yt zgjat brez pas brezi.

¹³Maar Gij, HEERE! blijft in eeuwigheid, en Uw gedachtenis van geslacht tot geslacht.

¹³Ti do të ngrihesh dhe do të të vijë keq për Sionin, sepse erdhi koha të tregosh dhembshuri ndaj tij; dhe koha e caktuar erdhi.

¹⁴Gij zult opstaan, Gij zult U ontfermen over Sion, want de tijd om haar genadig te zijn, want de bestemde tijd is gekomen.

¹⁴Sepse shërbëtorët e tu i duan edhe gurët e tij dhe u vjen keq për pluhurin e tij.

¹⁵Want Uw knechten hebben een welgevallen aan haar stenen, en hebben medelijden met haar gruis.

¹⁵Po, kombet do të kenë frikë nga emri i Zotit dhe gjithë mbretërit e dheut nga lavdia jote,

¹⁶Dan zullen de heidenen den Naam des HEEREN vrezen, en alle koningen der aarde Uw heerlijkheid.

¹⁶kur Zoti do të rindërtojë Sionin dhe do të duket në lavdinë e tij.

¹⁷Als de HEERE Sion zal opgebouwd hebben, in Zijn heerlijkheid zal verschenen zijn,

¹⁷Ai do të dëgjojë lutjen e njerëzve të braktisur dhe nuk do ta përbuzë lutjen e tyre.

¹⁸Zich gewend zal hebben tot het gebed desgenen, die gans ontbloot is, en niet versmaad hebben hunlieder gebed;

¹⁸Kjo do të shkruhet për brezin e ardhshmëm, dhe populli që do të krijohet do të lëvdojë Zotin,

¹⁹Dat zal geschreven worden voor het navolgende geslacht; en het volk, dat geschapen zal worden, zal den HEERE loven;

¹⁹sepse ai shikon nga lartësia e shenjtërores së tij; nga qielli Zoti këqyr dheun,

²⁰Omdat Hij uit de hoogte Zijns heiligdoms zal hebben nederwaarts gezien; dat de HEERE uit den hemel op de aarde geschouwd zal hebben;

²⁰për të dëgjuar vajtimin e robërve, për të çliruar të dënuarit me vdekje;

²¹Om het zuchten der gevangenen te horen, om los te maken de kinderen des doods;

²¹me qëllim që në Sion të shpallin emrin e Zotit dhe në Jeruzalem lavdinë e tij,

²²Opdat men den Naam des HEEREN vertelle te Sion, en Zijn lof te Jeruzalem;

²²kur popujt dhe mbretëritë do të mblidhen bashkë për t'i shërbyer Zotit.

²³Wanneer de volken samen zullen vergaderd worden, ook de koninkrijken, om den HEERE te dienen.

²³Rrugës ai ka pakësuar fuqinë time dhe ka shkurtuar ditët e mia.

²⁴Hij heeft mijn kracht op den weg ter nedergedrukt; mijn dagen heeft Hij verkort.

²⁴Kam thënë: "O Perëndia im, mos më merr në mes të ditëve të mia. Vitet e tua zgjasin brez pas brezi.

²⁵Ik zeide: Mijn God! neem mij niet weg in het midden mijner dagen; Uw jaren zijn van geslacht tot geslacht.

²⁵Së lashti ti ke vendosur tokën dhe qiejtë janë vepër e duarve të tua;

²⁶Gij hebt voormaals de aarde gegrond, en de hemelen zijn het werk Uwer handen;

²⁶ata do të zhduken, por ti do të mbetesh; do të konsumohen të gjithë si një rrobe; ti do t'i ndërrosh si një rrobe dhe ata do të ndryshohen.

²⁷Die zullen vergaan, maar Gij zult staande blijven; en zij alle zullen als een kleed verouden; Gij zult ze veranderen als een gewaad, en zij zullen veranderd zijn.

²⁷Por ti je gjithnjë po ai dhe vitet e tua nuk do të kenë kurrë fund.

²⁸Maar Gij zijt Dezelfde, en Uw jaren zullen niet geeindigd worden. [ (Psalms 102:29) De kinderen Uwer knechten zullen wonen, en hun zaad zal voor Uw aangezicht bevestigd worden. ]

²⁸Bijtë e shërbëtorëve të tu do të kenë një vendbanim dhe pasardhësit e tyre do të jenë të qëndrueshëm para teje".