¹Een psalm van David, voor den opperzangmeester. O God mijns lofs! zwijg niet.

¹O Perëndi i lëvdimit tim, mos hesht,

²Want de mond des goddelozen en de mond des bedrogs zijn tegen mij opengedaan; zij hebben met mij gesproken met een valse tong.

²sepse njerëz të pabesë dhe të pandershëm kanë hapur gojën e tyre kundër meje dhe kanë folur kundër meje me një gjuhë gënjeshtare;

³En met hatelijke woorden hebben zij mij omsingeld; ja, zij hebben mij bestreden zonder oorzaak.

³më kanë sulmuar me fjalë urrejtjeje dhe më kanë luftuar pa shkak.

⁴Voor mijn liefde, staan zij mij tegen; maar ik was steeds in het gebed.

⁴Në këmbim të dashurisë sime më akuzojnë, por unë i drejtohem lutjes.

⁵En zij hebben mij kwaad voor goed opgelegd, en haat voor mijn liefde.

⁵Ata më kanë larë të mirën me të keqen dhe dashurinë time me urrejtje.

⁶Stel een goddeloze over hem, en de satan sta aan zijn rechterhand.

⁶Vendos një njeri të keq mbi të dhe një akuzues le të jetë në të djathtë të tij.

⁷Als hij gericht wordt, zo ga hij schuldig uit, en zijn gebed zij tot zonde.

⁷Kur të gjykohet, bëj që të gjendet fajtor dhe lutja e tij të bëhet mëkat.

⁸Dat zijn dagen weinig zijn; een ander neme zijn ambt;

⁸Qofshin të pakta ditët e tij dhe një tjetër zëntë vendin e tij.

⁹Dat zijn kinderen wezen worden, en zijn vrouw weduwe.

⁹Bijtë e tij mbetshin jetimë dhe gruaja e tij e ve.

¹⁰En dat zijn kinderen hier en daar omzwerven, en bedelen, en de nooddruft uit hun verwoeste plaatsen zoeken.

¹⁰U bëfshin endacakë dhe lypsarë bijtë e tij dhe e kërkofshin ushqimin larg shtëpive të tyre të rrënuara.

¹¹Dat de schuldeiser aansla al wat hij heeft, en dat de vreemden zijn arbeid roven.

¹¹Fajdexhiu i marrtë të gjitha pasuritë e tij dhe të huajtë i vjedhshin frytin e mundit të tij.

¹²Dat hij niemand hebbe, die weldadigheid over hem uitstrekke, en dat er niemand zij, die zijn wezen genadig zij.

¹²Askush mos pastë mëshirë për të dhe askujt mos i ardhtë keq për jetimët e tij.

¹³Dat zijn nakomelingen uitgeroeid worden; hun naam worde uitgedelgd in het andere geslacht.

¹³U shkatërrofshin pasardhësit e tij; në brezin e dytë emri i tyre u shoftë.

¹⁴De ongerechtigheid zijner vaderen worde gedacht bij den HEERE, en de zonde zijner moeder worde niet uitgedelgd.

¹⁴U kujtoftë para Zotit paudhësia e etërve të tij dhe mëkati i nënës së tij mos u shoftë.

¹⁵Dat zij gedurig voor den HEERE zijn; en Hij roeie hun gedachtenis uit van de aarde.

¹⁵U dalshin gjithnjë mëkatet e tyre para Zotit, me qëllim që ai të zhdukë nga toka kujtimin e tyre.

¹⁶Omdat hij niet gedacht heeft weldadigheid te doen, maar heeft den ellendigen en den nooddruftigen man vervolgd, en den verslagene van hart, om hem te doden.

¹⁶Sepse atij nuk i shkoi ndër mend të kishte dhemshuri, por e ka përndjekur të varfërin, nevojtarin dhe atë që ishte zemërthyer deri sa t'u shkaktonte vdekjen.

¹⁷Dewijl hij den vloek heeft liefgehad, dat die hem overkome, en geen lust gehad heeft tot den zegen, zo zij die verre van hem.

¹⁷Mbasi e ka dashur mallkimin, rëntë ai mbi të; dhe mbasi nuk është kënaqur me bekimin, ky u largoftë prej tij.

¹⁸En hij zij bekleed met den vloek, als met zijn kleed, en dat die ga tot in het binnenste van hem als het water, en als de olie in zijn beenderen.

¹⁸Mbasi u mbulua me mallkim si me një rrobe, i hyftë ai si ujë në trupin e tij dhe si vaj në kockat e tij;

¹⁹Die zij hem als een kleed, waarmede hij zich bedekt, en tot een gordel, waarmede hij zich steeds omgordt.

¹⁹Qoftë për të si një rrobe që e mbulon dhe si një brez që e lidh përjetë.

²⁰Dit zij het werkloon mijner tegenstanders van den HEERE, en dergenen, die kwaad spreken tegen mijn ziel.

²⁰Qoftë ky nga ana e Zotit shpërblimi për kundërshtarët e mi dhe për ata që flasin keq kundër meje.

²¹Maar Gij, o HEERE Heere! maak het met mij om Uws Naams wil; dewijl Uw goedertierenheid goed is, verlos mij.

²¹Por ti, o Zot, o Zot, vepro në favorin tim për hir të emrit tënd, çliromë me dhemshurinë dhe mirësinë tënde,

²²Want ik ben ellendig en nooddruftig, en mijn hart is in het binnenste van mij doorwond.

²²sepse unë jam i varfër dhe nevojtar, dhe zemra ime është plagosur brenda meje.

²³Ik ga heen gelijk een schaduw, wanneer zij zich neigt; ik worde omgedreven als een sprinkhaan.

²³Unë iki si një hije që zgjatet, jam i tronditur si një karkalec.

²⁴Mijn knieen struikelen van vasten, en mijn vlees is vermagerd, zodat er geen vet aan is.

²⁴Gjunjët e mi dridhen nga të pangrënët dhe trupi im është dobësuar për mungesë të dhjamit.

²⁵Nog ben ik hun een smaad; als zij mij zien, zo schudden zij hun hoofd.

²⁵Jam bërë një faqezi për ta; kur më shohin, tundin kokën.

²⁶Help mij, HEERE, mijn God! verlos mij naar Uw goedertierenheid.

²⁶Ndihmomë, o Zot, Perëndia im, shpëtomë për dhemshurinë tënde,

²⁷Opdat zij weten, dat dit Uw hand is, dat Gij het, HEERE! gedaan hebt.

²⁷dhe ta dinë që kjo është vepër e duarve të tua, dhe që ti, o Zot, e ke bërë.

²⁸Laat hen vloeken, maar zegen Gij; laat hen zich opmaken, maar dat zij beschaamd worden; doch dat zich Uw knecht verblijde.

²⁸Ata do të mallkojnë, por ti do të bekosh; kur të ngrihen, do të mbeten të hutuar, por shërbëtori yt do të gëzohet.

²⁹Laat mijn tegenstanders met schande bekleed worden, en dat zij met hun beschaamdheid zich bedekken, als met een mantel.

²⁹U mbulofshin me turp kundërshtarët e mi dhe u mbështjellshin me turp si me mantel,

³⁰Ik zal den HEERE met mijn mond zeer loven, en in het midden van velen zal ik Hem prijzen.

³⁰Unë do të kremtoj me të madhe Zotin me gojën time dhe do ta lëvdoj në mes të një turme të madhe,

³¹Want Hij zal den nooddruftige ter rechterhand staan, om hem te verlossen van degenen, die zijn ziel veroordelen.

³¹sepse ai rri në të djathtë të të varfërit për ta shpëtuar nga ata që e dënojnë me vdekje.