¹En op den derden dag was er een bruiloft te Kana in Galilea; en de moeder van Jezus was aldaar.

¹И трећи дан би свадба у Кани галилејској, и онде беше мати Исусова.

²En Jezus was ook genood, en Zijn discipelen, tot de bruiloft.

²А позван беше и Исус и ученици Његови на свадбу.

³En als er wijn ontbrak, zeide de moeder van Jezus tot Hem: Zij hebben geen wijn.

³И кад неста вина, рече мати Исусова Њему: Немају вина.

⁴Jezus zeide tot haar: Vrouw, wat heb Ik met u te doen? Mijn ure is nog niet gekomen.

⁴Исус јој рече: Шта је мени до тебе жено? Још није дошао мој час.

⁵Zijn moeder zeide tot de dienaars: Zo wat Hij ulieden zal zeggen, doet dat.

⁵Рече мати Његова слугама: Шта год вам рече учините.

⁶En aldaar waren zes stenen watervaten gesteld, naar de reiniging der Joden, elk houdende twee of drie metreten.

⁶А онде беше шест водених судова од камена, постављених по обичају јеврејског чишћења, који узимаху по два или по три ведра.

⁷Jezus zeide tot hen: Vult de watervaten met water. En zij vulden ze tot boven toe.

⁷Рече им Исус: Напуните судове воде. И напунише их до врха.

⁸En Hij zeide tot hen: Schept nu, en draagt het tot den hofmeester; en zij droegen het.

⁸И рече им: Захватите сад и носите куму. И однесоше.

⁹Als nu de hofmeester het water, dat wijn geworden was, geproefd had (en hij wist niet, van waar de wijn was; maar de dienaren, die het water geschept hadden, wisten het), zo riep de hofmeester den bruidegom.

⁹А кад окуси кум од вина које је постало од воде, и не знаше откуда је (а слуге знаху које су захватиле воду), зовну кум женика,

¹⁰En zeide tot hem: Alle man zet eerst den goeden wijn op, en wanneer men wel gedronken heeft, alsdan den minderen; maar gij hebt den goeden wijn tot nu toe bewaard.

¹⁰И рече му: Сваки човек најпре добро вино износи, а кад се опију онда рђавије; а ти си чувао добро вино досле.

¹¹Dit beginsel der tekenen heeft Jezus gedaan te Kana in Galilea, en heeft Zijn heerlijkheid geopenbaard; en Zijn discipelen geloofden in Hem.

¹¹Ово учини Исус почетак чудесима у Кани галилејској, и показа славу своју; и ученици Његови вероваше Га.

¹²Daarna ging Hij af naar Kapernaum, Hij, en Zijn moeder, en Zijn broeders, en Zijn discipelen; en zij bleven aldaar niet vele dagen.

¹²Потом сиђе у Капернаум, Он и мати Његова, и браћа Његова, и ученици Његови, и онде стајаше не много дана.

¹³En het pascha der Joden was nabij, en Jezus ging op naar Jeruzalem.

¹³И близу беше пасха јеврејска, и изиђе Исус у Јерусалим.

¹⁴En Hij vond in den tempel, die ossen, en schapen, en duiven verkochten, en de wisselaars daar zittende.

¹⁴И нађе у цркви где седе они што продаваху волове и овце и голубове, и који новце мењаху.

¹⁵En een gesel van touwtjes gemaakt hebbende, dreef Hij ze allen uit den tempel, ook de schapen en de ossen; en het geld der wisselaren stortte Hij uit, en keerde de tafelen om.

¹⁵И начинивши бич од узица, изгна све из цркве, и овце и волове; и мењачима просу новце и столове испремета;

¹⁶En Hij zeide tot degenen, die de duiven verkochten: Neemt deze dingen van hier weg; maakt niet het huis Mijns Vaders tot een huis van koophandel.

¹⁶И рече онима што продаваху голубове: Носите то одавде, и не чините од дома Оца мог дом трговачки.

¹⁷En Zijn discipelen werden indachtig, dat er geschreven is: De ijver van Uw huis heeft mij verslonden.

¹⁷А ученици се Његови опоменуше да у писму стоји: Ревност за кућу Твоју изједе ме.

¹⁸De Joden antwoordden dan, en zeiden tot Hem: Wat teken toont Gij ons, dat Gij deze dingen doet?

¹⁸А Јевреји одговарајући рекоше Му: Какав нам знак показујеш, да то можеш чинити?

¹⁹Jezus antwoordde en zeide tot hen: Breekt dezen tempel, en in drie dagen zal Ik denzelven oprichten.

¹⁹Исус одговори и рече им: Развалите ову цркву, и за три дана ћу је подигнути.

²⁰De Joden zeiden dan: Zes en veertig jaren is over dezen tempel gebouwd, en Gij, zult Gij dien in drie dagen oprichten?

²⁰А Јевреји рекоше: Четрдесет и шест година грађена је ова црква, а ти за три дана да је подигнеш?

²¹Maar Hij zeide dit van den tempel Zijns lichaams.

²¹А Он говораше за цркву тела свог.

²²Daarom, als Hij opgestaan was van de doden, werden Zijn discipelen gedachtig, dat Hij dit tot hen gezegd had, en zij geloofden de Schrift, en het woord, dat Jezus gesproken had.

²²А кад уста из мртвих, опоменуше се ученици Његови да ово говораше, и вероваше писму и речи коју рече Исус.

²³En als Hij te Jeruzalem was, op het pascha, in het feest, geloofden velen in Zijn Naam, ziende Zijn tekenen, die Hij deed.

²³А кад беше у Јерусалиму на празник пасхе, многи вероваше у име Његово, видећи чудеса Његова која чињаше.

²⁴Maar Jezus Zelf betrouwde hun Zichzelven niet, omdat Hij hen allen kende,

²⁴Али Исус не повераваше им себе; јер их све знаше,

²⁵En omdat Hij niet van node had, dat iemand getuigen zou van den mens; want Hij Zelf wist, wat in den mens was.

²⁵И не требаше Му да ко сведочи за човека; јер сам знаше шта беше у човеку.