1Kanto de suprenirado. Al la Eternulo mi vokis en mia sufero, Kaj Li auxskultis min.
1Sa akong kalisdanan mitu-aw ako kang Jehova, Ug iyang gitubag ako.
2Ho Eternulo, savu mian animon de mensoga parolo, De falsa lango.
2Luwasa ang akong kalag, Oh Jehova, gikan sa mga ngabil nga bakakon, Ug gikan sa dila nga malimbongon
3Kion Li donos al vi, Kaj kion Li alportos al vi, ho falsa lango?
3Unsa ba ang igahatag kanimo, ug unsa ba ang dugang nga pagabuhaton kanimo, Ikaw dila nga malimbongon?
4Akrajn sagojn de fortulo Kun karboj genistaj.
4Mga mahait nga udyong sa gamhanan, Nga adunay mga baga sa enebro.
5Ve al mi, ke mi gastas en Mesxehx, Ke mi logxas inter la tendoj de Kedar!
5Alaut ako, nga milangyaw ako sa Mesech, Nga nagapuyo ako sa mga balong-balong sa Kedar!
6Tro longe logxis mia animo Inter malamantoj de paco.
6Dugay na nga nagpuyo ang akong kalag Uban kaniya nga nagadumot sa pakigdait.
7Mi estas pacema; Sed kiam mi ekparolas, ili komencas militon.
7Ako uyon sa pakigdait: Apan kong ako mosulti, sila alang sa pakiggubat.