¹Kanto de suprenirado. De David. Mi ekgxojis, kiam oni diris al mi: Ni iru en la domon de la Eternulo.

¹Nalipay ako sa pag-ingon nila kanako: Mangadto kita sa balay ni Jehova.

²Niaj piedoj staris en viaj pordegoj, Ho Jerusalem,

²Ang among mga tiil nanagtindog Sa sulod sa imong mga ganghaan, Oh Jerusalem,

³Vi Jerusalem, konstruita kiel urbo, En kiu cxio kunigxis.

³Jerusalem, ikaw natukod Ingon nga usa ka ciudad nga madasok;

⁴Tien supreniris la triboj, la triboj de la Eternulo, Laux la moro de Izrael, Por glori la nomon de la Eternulo.

⁴Didto mingtungas ang mga banay, bisan ang kabanayan ni Jehova, Alang sa usa ka tulomanon sa Israel. Sa paghatag ug mga pasalamat sa ngalan ni Jehova.

⁵CXar tie staris tronoj de jugxo, Tronoj de la domo de David.

⁵Kay didto atua ang mga trono sa paghukom, Ang mga trono sa panimalay ni David.

⁶Deziru pacon al Jerusalem; Bonan staton havu viaj amantoj.

⁶Pag-ampo alang sa pakigdait sa Jerusalem: Manag-uswag sila nga nahigugma kanimo.

⁷Paco estu inter viaj muroj, Bonstato en viaj palacoj.

⁷Ang pakigdait anaa unta sa sulod sa imong mga kuta, Ug ang kahamugaway sa sulod sa imong mga palacio.

⁸Pro miaj fratoj kaj amikoj mi do diru: Paco estu al vi.

⁸Tungod lamang sa gugma sa akong kaigsoonan ug sa akong mga kauban, Moingon ako karon: Ang pakigdait anaa sa sulod nimo.

⁹Pro la domo de la Eternulo, nia Dio, Mi deziras al vi bonon.

⁹Tungod lamang sa panimalay ni Jehova nga atong Dios Magapangita ako alang sa imong kaayohan.