1Pli bona estas seka peco da pano, sed kun trankvileco, Ol domo plena de viando, kun malpaco.
1Bolji je zalogaj suha kruha s mirom nego sa svađom kuća puna žrtvene pečenke.
2Sagxa sklavo regos super filo hontinda, Kaj dividos heredon kune kun fratoj.
2Razuman sluga vlada nad sinom sramotnim i s braćom će dijeliti baštinu.
3Fandujo estas por argxento, kaj forno por oro; Sed la korojn esploras la Eternulo.
3Taljika je za srebro i peć za zlato, a srca iskušava Jahve sam.
4Malbonfaranto obeas malbonajn busxojn; Malveremulo atentas malpian langon.
4Zločinac rado sluša usne prijevarne, i lažac spremno prisluškuje pogubnu jeziku.
5Kiu mokas malricxulon, tiu ofendas lian Kreinton; Kiu gxojas pri ies malfelicxo, tiu ne restos sen puno.
5Tko se ruga siromahu, podruguje se Stvoritelju njegovu, i tko se veseli nesreći, ne ostaje bez kazne.
6Nepoj estas krono por maljunuloj; Kaj gloro por infanoj estas iliaj gepatroj.
6Unuci su vijenac starcima, a sinovima ures oci njihovi.
7Al malsagxulo ne konvenas alta parolado, Kaj ankoraux malpli al nobelo mensogado.
7Ne dolikuje budali uzvišena besjeda, a još manje odličniku usne lažljive.
8Donaco estas juvelo en la okuloj de sia mastro; Kien ajn li sin turnos, li sukcesos.
8Dar je čarobni kamen u očima onoga koji ga daje: kamo se god okrene, uspijeva.
9Kiu kovras kulpon, tiu sercxas amikecon; Sed kiu reparolas pri la afero, tiu disigas amikojn.
9Tko prikriva prijestup, traži ljubav, a tko glasinu širi, razgoni prijatelje.
10Pli efikas riprocxo cxe sagxulo, Ol cent batoj cxe malsagxulo.
10Razumna se ukor jače doima nego bezumna stotina udaraca.
11Malbonulo sercxas nur ribelon; Sed terura sendato estos sendita kontraux lin.
11Opak čovjek ide samo za zlom, ali se okrutan glasnik šalje na nj.
12Pli bone estas renkonti ursinon, al kiu estas rabitaj gxiaj infanoj, Ol malsagxulon kun lia malsagxeco.
12Bolje je nabasati na medvjedicu kojoj ugrabiše mlade nego na bezumnika u njegovoj ludosti.
13Kiu redonas malbonon por bono, El ties domo ne malaperos malbono.
13Tko dobro zlom uzvraća neće ukloniti nesreću od doma svojeg.
14La komenco de malpaco estas kiel liberigo de akvo; Antaux ol gxi tro vastigxis, forlasu la malpacon.
14Zametnuti svađu isto je kao pustiti poplavu: stoga prije nego svađa izbije, udalji se!
15Kiu pravigas malvirtulon, kaj kiu malpravigas virtulon, Ambaux estas abomenajxo por la Eternulo.
15Tko opravdava krivoga i tko osuđuje pravoga, obojica su mrski Jahvi.
16Por kio servas mono en la mano de malsagxulo? CXu por acxeti sagxon, kiam li prudenton ne havas?
16Čemu novac u ruci bezumnomu? Da njime mudrost kupi, kad nema razbora!
17En cxiu tempo amiko amas, Kaj li farigxas frato en mizero.
17Prijatelj ljubi u svako vrijeme, a u nevolji i bratom postaje.
18Homo malsagxa donas manon en manon, Kaj garantias por sia proksimulo.
18Nerazuman čovjek daje ruku i jamči pred svojim bližnjim.
19Kiu amas malpacon, tiu amas pekon; Kiu tro alte levas sian pordon, tiu sercxas pereon.
19Grijeh ljubi tko ljubi svađu, i tko visoko diže svoja vrata, traži propast.
20Malica koro ne trovos bonon; Kaj kiu havas negxustan langon, tiu enfalos en malfelicxon.
20Opak srcem ne nalazi sreće, i komu je jezik zao, zapada u nesreću.
21Kiu naskas malsagxulon, tiu havas cxagrenon; Kaj patro de malprudentulo ne havos gxojon.
21Tko rodi bezumna, na tugu mu je; a nije veseo ni otac budale.
22GXoja koro estas saniga; Kaj malgxoja spirito sekigas la ostojn.
22Veselo je srce izvrstan lijek, a neveseo duh suši kosti.
23Kasxitajn donacojn akceptas malvirtulo, Por deklini la vojon de la justeco.
23Opaki prima dar iz njedara da bi iskrivio putove pravici.
24Antaux la vizagxo de prudentulo estas sagxo; Sed la okuloj de malsagxulo estas en la fino de la tero.
24Razuman ima mudrost pred sobom, a bezumniku su oči na kraj zemlje.
25Filo malsagxa estas cxagreno por sia patro, Kaj malgxojo por sia patrino.
25Briga je ocu bezuman sin i žalost roditeljki svojoj.
26Ne estas bone suferigi virtulon, Nek bati noblulon, kiu agas juste.
26Ne valja kažnjavati pravednika, a nije pravo ni tući odličnike.
27Kiu sxparas siajn vortojn, tiu estas prudenta; Kaj trankvilanimulo estas homo sagxa.
27Tko usteže svoje riječi, razumije mudrost, i razuman je čovjek mirna duha.
28Ecx malsagxulo, se li silentas, estas rigardata kiel sagxulo; Kaj kiel prudentulo, se li tenas fermita sian busxon.
28I luđak se smatra mudrim kada šuti i razumnim kad susteže svoje usne.