1Gloru la Eternulon, cxar Li estas bona; CXar eterna estas Lia boneco:
1Hvalite Jahvu jer je dobar, jer je dovijeka ljubav njegova!
2Diru la liberigitoj de la Eternulo, Kiujn Li liberigis el la mano de malamiko,
2Tako nek' reknu svi otkupljenici koje Jahve otkupi iz ruke dušmanske
3Kiujn Li kolektis el la landoj, De oriento kaj okcidento, De nordo kaj de la maro.
3i koje skupi iz svih zemalja, s istoka i sa zapada, sa sjevera i s juga.
4Ili vagis en la dezerto, laux vojo senviva, Urbon logxatan ili ne trovis;
4Lutahu pustinjom, u samoći pustoj, puta ne nalazeć' do naseljena grada.
5Ili malsatis kaj soifis, Ilia animo en ili senfortigxis.
5Gladni su bili, žeđu izmoreni, duša je klonula u njima.
6Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero, Kaj Li liberigis ilin el ilia mizero.
6Tada zavapiše Jahvi u svojoj tjeskobi, i on ih istrže iz svih nevolja.
7Kaj Li kondukis ilin laux gxusta vojo, Ke ili venu al urbo logxata.
7Pravim ih putem pÓovede da stignu ka gradu naseljenu.
8Ili gloru la Eternulon por Lia boneco, Kaj por Liaj mirakloj antaux la homidoj.
8Neka hvale Jahvu za dobrotu njegovu, za čudesa njegova sinovima ljudskim!
9CXar Li satigis animon soifantan, Kaj animon malsatan Li plenigis per bonajxo.
9Jer gladnu dušu on nasiti, dušu izgladnjelu on napuni dobrima.
10Ili sidis en mallumo kaj en ombro de morto, Katenitaj de mizero kaj fero;
10U mraku sjeđahu i u tmini, sputani bijedom i gvožđima,
11CXar ili malobeis la vortojn de Dio Kaj malsxatis la decidon de la Plejaltulo.
11jer su prkosili besjedama Božjim i prezreli naum Svevišnjega.
12Kaj Li frapis ilian koron per sufero; Ili falis, kaj neniu helpis.
12Srce im stoga skrši patnjama: posrtahu, a ne bješe nikog da im pomogne.
13Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero, Kaj Li liberigis ilin el ilia mizero.
13Tada zavapiše Jahvi u svojoj tjeskobi i on ih istrže iz svih nevolja.
14Li eligis ilin el mallumo kaj ombro de morto, Kaj iliajn ligilojn Li dissxiris.
14Izvede ih iz tmina i mraka, raskide okove njihove.
15Ili gloru la Eternulon por Lia boneco, Kaj por Liaj mirakloj antaux la homidoj.
15Neka hvale Jahvu za dobrotu njegovu, za čudesa njegova sinovima ljudskim!
16CXar Li rompis kuprajn pordojn, Kaj disbatis ferajn riglilojn.
16Jer razbi vrata mjedena i gvozdene polomi zasune.
17La malsagxuloj suferis pro siaj pekaj vojoj Kaj pro siaj krimoj;
17Zbog svojih bezakonja bolovahu oni, ispaštajuć' svoje opačine:
18CXiujn mangxojn abomenis ilia animo, Kaj ili atingis la pordegon de la morto.
18svako se jelo gadilo duši njihovoj, do vrata smrti oni dođoše.
19Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero, Kaj Li liberigis ilin el ilia mizero.
19Tada zavapiše Jahvi u svojoj tjeskobi i on ih istrže iz svih nevolja.
20Li sendis Sian vorton, Kaj Li sanigis ilin kaj savis ilin de la tombo.
20Riječ svoju posla da ih ozdravi i život im spasi od jame grobne.
21Ili gloru la Eternulon por Lia boneco, Kaj por Liaj mirakloj antaux la homidoj.
21Neka hvale Jahvu za dobrotu njegovu, za čudesa njegova sinovima ljudskim!
22Kaj ili oferdonu dankajn oferojn, Kaj rakontu Liajn farojn kun kantado.
22Nek' prinose žrtve zahvalnice i kličući nek' djela njegova kazuju!
23Kiuj veturas per sxipoj sur la maro, Kiuj komercas sur grandaj akvoj,
23Oni koji lađama zaploviše morem da po vodama silnim trguju:
24Tiuj vidis la farojn de la Eternulo Kaj Liajn miraklojn en la profundo.
24oni vidješe djela Jahvina, čudesa njegova na pučini.
25Li diris, kaj aperis granda ventego Kaj alte levis gxiajn ondojn:
25On reče i olujni se vjetar uzvitla što u visinu diže valove mora.
26Ili levigxas gxis la cxielo, mallevigxas en la abismojn; Ilia animo konsumigxas de sufero;
26Do neba se dizahu, u bezdan se spuštahu, u nevolji duša im ginula.
27Ili iras cxirkauxe kaj sxanceligxas kiel ebriulo, Kaj ilia tuta sagxeco malaperas.
27Teturahu i posrtahu kao pijani, sva ih je mudrost izdala.
28Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero, Kaj Li eligis ilin el ilia mizero.
28Tada zavapiše Jahvi u svojoj tjeskobi i on ih istrže iz svih nevolja.
29Li kvietigis la ventegon, Kaj gxiaj ondoj silentigxis.
29Smiri oluju u tih povjetarac, valovi morski umukoše.
30Kaj ili ekgxojis, kiam farigxis silente; Kaj Li alkondukis ilin al la dezirata haveno.
30Obradovaše se tišini, u željenu luku on ih povede.
31Ili gloru la Eternulon por Lia boneco, Kaj por Liaj mirakloj antaux la homidoj.
31Neka hvale Jahvu za dobrotu njegovu, za čudesa njegova sinovima ljudskim!
32Kaj ili altigu Lin en popola kunveno, Kaj en kunsido de plejagxuloj ili Lin lauxdu.
32Neka ga uzvisuju u narodnom zboru, neka ga hvale u vijeću staraca!
33Li sxangxas riverojn en dezerton, Kaj fontojn de akvo en sekajxon;
33On pretvori rijeke u pustinju, a izvore vodene u žednu zemlju;
34Fruktoportan teron en salan dezerton, Pro la malboneco de gxiaj logxantoj.
34plodonosnu zemlju u slanu pustaru zbog zloće žitelja njezinih.
35Li sxangxas dezerton en lagon, Kaj sekan teron en fontojn de akvo;
35On obrati pustinju u jezero, a zemlju suhu u vodene izvore
36Kaj Li logxigas tie malsatulojn, Kaj ili konstruas urbon logxatan.
36i naseli ondje izgladnjele te podigoše grad gdje će živjeti.
37Kaj ili prisemas kampojn, Plantas vinberujojn, kaj ricevas fruktojn.
37Zasijaše njive, posadiše vinograde što im doniješe obilnu ljetinu.
38Kaj Li ilin benas, kaj ili tre multigxas, Kaj brutoj ne mankas al ili.
38I on ih blagoslovi te se namnožiše silno i stada im se ne smanjiše.
39Kaj kiam ili estas tre malmultaj kaj malfortaj Pro la premanta malbono kaj mizero,
39Prorijeđeni bjehu i prezreni pod teretom patnja i nevolja.
40Li versxas honton sur eminentulojn, Kaj erarvagigas ilin en dezerto senvoja.
40Onaj što izlijeva prezir na knezove pusti ih da po bespuću pustom lutaju.
41Malricxulon Li altigas el mizero, Kaj kreas familiojn kiel sxafojn.
41Iz nevolje pÓodiže ubogog i obitelji k'o stada ÓumnožÄi.
42La virtuloj tion vidas, kaj gxojas; Kaj cxia malboneco fermas sian busxon.
42Videć' to, čestiti neka se raduju, a zloća neka sebi usta začepi!
43Kiu estas sagxa, tiu tion observu, Kaj oni komprenu la favorajxojn de la Eternulo.
43Tko je mudar nek' o svemu tom razmišlja i nek' uvidi dobrotu Jahvinu!