1Haleluja! Gloru la Eternulon, cxar Li estas bona; CXar eterna estas Lia boneco.
1Aleluja! Hvalite Jahvu jer je dobar, jer je vječna ljubav njegova!
2Kiu eldiros la potencon de la Eternulo, Auxdigos Lian tutan gloron?
2Tko će izreć' djela moći Jahvine, tko li mu iskazat' sve pohvale?
3Bone estas al tiuj, kiuj observas justecon, Kiuj agas bone en cxiu tempo.
3Blaženi što drže naredbe njegove i čine pravo u svako doba!
4Memoru min, ho Eternulo, pro favoro al Via popolo; Sendu al mi Vian savon,
4Sjeti me se, Jahve, po dobroti prema svome puku, pohodi me spasenjem svojim
5Por ke mi vidu la bonstaton de Viaj elektitoj, Por ke mi gxoju kun la gxojo de Via popolo, Por ke mi triumfu kun Via heredo.
5da uživam sreću izabranih tvojih, da se radujem radosti naroda tvoga, da tvojom se baštinom ponosim.
6Ni pekis kune kun niaj patroj, Ni malbonagis, ni malvirtis.
6Zgriješismo kao oci naši, činismo bezakonje, bezbožno radismo.
7Niaj patroj en Egiptujo ne komprenis Viajn miraklojn, Ne memoris Vian grandan bonecon; Kaj ili ribelis apud la maro, apud la Rugxa Maro.
7Oci naši u Egiptu, nehajni za čudesa tvoja, ne spominjahu se velike ljubavi tvoje, već na Svevišnjeg digoše se na Crvenom moru.
8Sed Li savis ilin pro Sia nomo, Por montri Sian potencon.
8Al' on ih izbavi rad' imena svoga da pokaže silu svoju.
9Kaj Li ekkriis al la Rugxa Maro, kaj gxi elsekigxis; Kaj Li kondukis ilin tra la abismoj, kiel tra la dezerto.
9Zapovjedi Crvenome moru, i presahnu ono, provede ih izmed valÄa kao kroz pustinju.
10Kaj Li savis ilin el la mano de la malamanto, Kaj Li liberigis ilin en la mano de la malamiko.
10Iz ruku mrzitelja njih izbavi, oslobodi iz ruku dušmana.
11Kaj la akvo kovris iliajn kontrauxulojn; Ecx unu el ili ne restis.
11I prekriše vode neprijatelje njine, ne ostade nijednoga od njih.
12Tiam ili ekkredis al Liaj vortoj, Ili ekkantis Lian gloron.
12Vjerovahu riječima njegovim i hvale mu pjevahu.
13Sed baldaux ili forgesis Liajn farojn, Ili ne fidis Lian konsilon.
13Zaboraviše brzo djela njegova, ne uzdaše se u volju njegovu.
14Ili fordonis sin al siaj kapricoj en la dezerto, Kaj ili incitis Dion en la stepo.
14Pohlepi se daše u pustinji, iskušavahu Boga u samoći.
15Kaj Li plenumis ilian deziron, Sed Li sendis pereon al iliaj animoj.
15I dade im što iskahu, al' u duše njine on groznicu posla.
16Ili enviis Moseon en la tendaro, Aaronon, sanktulon de la Eternulo.
16Zavidješe tada Mojsiju u taboru, Aronu, kog posveti Jahve.
17Malfermigxis la tero kaj englutis Datanon, Kaj kovris la anaron de Abiram.
17Otvori se zemlja, Datana proždrije, Abiramovo pokri mnoštvo.
18Kaj ekbrulis fajro en ilia anaro, Flamo forbruligis la malvirtulojn.
18Oganj pade na sve mnoštvo njino i zlotvore plamen sažga.
19Ili faris bovidon cxe HXoreb, Kaj adorklinigxis antaux fandajxo.
19Načiniše tele na Horebu, klanjahu se liku od zlata slivenu.
20Ili sxangxis sian honoron En bildon de bovo, kiu mangxas herbon.
20Zamijeniše Slavu svoju likom bika što proždire travu.
21Ili forgesis Dion, sian savanton, Kiu faris grandajn farojn en Egiptujo,
21Zaboraviše Boga, koji ih izbavi u Egiptu znamenja čineći
22Miraklojn en la lando de HXam, Timindajxojn apud la Rugxa Maro.
22i čudesa u Kamovoj zemlji i strahote na Crvenome moru.
23Kaj Li decidis ekstermi ilin; Sed Moseo, Lia elektito, starigxis antaux Li cxe la fendo, Por forklini Lian koleregon, ke Li ilin ne ekstermu.
23Već namisli da ih satre, al' Mojsije, izabranik njegov, zauze se za njih da srdžbu mu odvrati, te ih ne uništi.
24Kaj ili malsxatis la dezirindan landon, Ili ne kredis al Lia vorto.
24Prezreše oni zemlju željkovanu ne vjerujuć' njegovoj riječi.
25Ili murmuris en siaj tendoj, Kaj ne auxskultis la vocxon de la Eternulo.
25Mrmljahu pod šatorima svojim, ne poslušaše glasa Jahvina.
26Tial Li jxuris al ili per levo de Sia mano, Por faligi ilin en la dezerto,
26Zakle se tada podignutom rukom: sve će ih pokosit' u pustinji,
27Kaj por disfaligi ilian semon inter la popoloj, Kaj disjxeti ilin en la landojn.
27potomstvo njino međ' narode razbacat', njih razasut' po zemljama.
28Kaj ili aligxis al Baal-Peor, Kaj mangxis oferricevojn de malvivuloj.
28Posvetiše se Baal Peoru i jedoše žrtve bogova mrtvih.
29Kaj ili kolerigis Lin per siaj faroj; Kaj disvastigxis inter ili epidemio.
29Razjariše ga nedjelima svojim, i on na njih pošast baci.
30Kaj starigxis Pinehxas kaj arangxis jugxon; Kaj la epidemio haltis.
30Al' se Pinhas diže, sud izvrši i pošasti nesta tada.
31Kaj tio estas kalkulita al li kiel bonfaro, Por cxiuj generacioj kaj eterne.
31U zasluge to mu uđe u sva pokoljenja dovijeka.
32Kaj ili kolerigis Lin cxe la akvo de Meriba, Kaj pro ili farigxis malbono al Moseo;
32Razjariše ga opet kraj voda meripskih, i Mojsija zlo pogodi zbog njih,
33CXar ili maldolcxigis lian spiriton, Kaj li eldiris ion nepripensitan per sia busxo.
33jer mu duh već ogorčiše, nesmotrenu riječ izusti.
34Ili ne ekstermis la popolojn, Pri kiuj diris al ili la Eternulo;
34I ne istrijebiše naroda za koje im Jahve bješe naredio.
35Sed ili miksigxis kun la popoloj Kaj lernis iliajn farojn;
35S poganima miješahu se, naučiše djela njina.
36Ili servis al iliaj idoloj, Kaj cxi tiuj farigxis reto por ili.
36Štovahu likove njihove, koji im postaše zamka.
37Kaj ili oferdonis siajn filojn kaj filinojn al demonoj;
37Žrtvovahu sinove svoje i svoje kćeri zlodusima.
38Kaj ili versxis senkulpan sangon, la sangon de siaj filoj kaj filinoj, Kiujn ili oferportis al la Kanaanaj idoloj; Kaj la tero malpurigxis de sango.
38Prolijevahu krv nevinu, krv sinova i kćeri svojih, koje žrtvovahu likovima kanaanskim. Zemlja bješe krvlju okaljana,
39Kaj ili malpurigxis per siaj faroj, Kaj malcxastigxis per siaj agoj.
39djelima se svojim uprljaše, učiniše preljub svojim nedjelima.
40Kaj ekflamis la kolero de la Eternulo kontraux Lia popolo, Kaj Li abomenis Sian heredon;
40Na svoj narod Jahve srdžbom planu, zgadi mu se njegova baština.
41Kaj Li donis ilin en la manojn de idolanoj, Kaj iliaj malamantoj ekregis super ili.
41Predade ih u ruke pogana te vladahu njima mrzitelji njini.
42Kaj premis ilin iliaj malamikoj, Kaj sub la manoj de cxi tiuj ili humiligxis.
42Mučili ih neprijatelji i tlačili rukom svojom.
43Multajn fojojn Li ilin savis; Sed ili ribeladis per siaj entreprenoj, Kaj ili senfortigxis pro sia krimeco.
43Prečesto ih izbavljaše, al' ga razjariše naumima svojim: pokošeni bjehu za bezakonja svoja.
44Sed Li ekrigardis ilian suferon, Kiam Li auxdis ilian kriadon;
44On pogleda opet na nevolju njinu kad njihove molitve začu
45Kaj Li rememoris Sian interligon kun ili, Kaj Li ekbedauxris laux Sia granda favorkoreco;
45i sjeti se svog Saveza s njima, sažali se na njih u velikom milosrđu svome.
46Kaj Li aperigis kompaton por ili CXe cxiuj iliaj malliberigintoj.
46Učini da nađu milost u onih što ih bjehu zarobili.
47Savu nin, ho Eternulo, nia Dio, Kaj kolektu nin el inter la popoloj, Por glori Vian sanktan nomon, Por triumfi pro Via gloro.
47Spasi nas, Jahve, Bože naš, i saberi nas od bezbožnih naroda da slavimo tvoje sveto ime, da se tvojom slavom ponosimo.
48Glorata estu la Eternulo, Dio de Izrael, de eterne gxis eterne. Kaj la tuta popolo diru:Amen. Haleluja!
48Blagoslovljen Jahve, Bog Izraelov, od vijeka dovijeka! I sav narod neka kaže: "Amen! Aleluja!"