¹Poste Ijob malfermis sian busxon, kaj malbenis sian tagon.

¹After this, Job opened his mouth and cursed his day.

²Kaj Ijob ekparolis, kaj diris:

²And Job answered and said,

³Pereu la tago, en kiu mi naskigxis, Kaj la nokto, kiu diris:Embriigxis homo.

³Let the day perish in which I was born, and the night that said, There is a man child conceived.

⁴Tiu tago estu malluma; Dio de supre ne rigardu gxin, Neniu lumo ekbrilu super gxi.

⁴That day -- let it be darkness, let not +God care for it from above, neither let light shine upon it:

⁵Mallumo kaj tomba ombro ekposedu gxin; Nubo gxin kovru; Eklipsoj de tago faru gxin terura.

⁵Let darkness and the shadow of death claim it; let clouds dwell upon it; let darkeners of the day terrify it.

⁶Tiun nokton prenu mallumego; GXi ne alkalkuligxu al la tagoj de la jaro, GXi ne eniru en la kalkulon de la monatoj.

⁶That night -- let gloom seize upon it; let it not rejoice among the days of the year; let it not come into the number of the months.

⁷Ho, tiu nokto estu soleca; Neniu gxojkrio auxdigxu en gxi.

⁷Behold, let that night be barren; let no joyful sound come therein;

⁸Malbenu gxin la malbenantoj de la tago, Tiuj, kiuj estas pretaj eksciti levjatanon.

⁸Let them curse it that curse the day, who are ready to rouse Leviathan;

⁹Mallumigxu la steloj de gxia krepusko; GXi atendu lumon, kaj cxi tiu ne aperu; Kaj la palpebrojn de matenrugxo gxi ne ekvidu;

⁹Let the stars of its twilight be dark; let it wait for light, and have none, neither let it see the eyelids of the dawn:

¹⁰Pro tio, ke gxi ne fermis la pordon de la utero de mia patrino Kaj ne kasxis per tio la malfelicxon antaux miaj okuloj.

¹⁰Because it shut not up the doors of the womb that bore me, and hid not trouble from mine eyes.

¹¹Kial mi ne mortis tuj el la utero, Ne senvivigxis post la eliro el la ventro?

¹¹Wherefore did I not die from the womb, -- come forth from the belly and expire?

¹²Kial akceptis min la genuoj? Por kio estis la mamoj, ke mi sucxu?

¹²Why did the knees meet me? and wherefore the breasts, that I should suck?

¹³Mi nun kusxus kaj estus trankvila; Mi dormus kaj havus ripozon,

¹³For now should I have lain down and been quiet; I should have slept: then had I been at rest,

¹⁴Kune kun la regxoj kaj la konsilistoj sur la tero, Kiuj konstruas al si izolejojn,

¹⁴With kings and counsellors of the earth, who build desolate places for themselves,

¹⁵Aux kun la potenculoj, kiuj havas oron, Kiuj plenigas siajn domojn per argxento;

¹⁵Or with princes who had gold, who filled their houses with silver;

¹⁶Aux kiel abortitajxo kasxita mi ne ekzistus, Simile al la infanoj, kiuj ne vidis lumon.

¹⁶Or as a hidden untimely birth I had not been; as infants that have not seen the light.

¹⁷Tie la malpiuloj cxesas tumulti; Kaj tie ripozas tiuj, kies fortoj konsumigxis.

¹⁷There the wicked cease from troubling; and there the wearied are at rest.

¹⁸Tie la malliberuloj kune havas ripozon; Ili ne auxdas la vocxon de premanto.

¹⁸The prisoners together are at ease; they hear not the voice of the taskmaster.

¹⁹Malgranduloj kaj granduloj, tie ili estas; Kaj sklavo estas libera de sia sinjoro.

¹⁹The small and great are there, and the bondman freed from his master.

²⁰Por kio al suferanto estas donita la lumo, Kaj la vivo al tiuj, kiuj havas maldolcxan animon,

²⁰Wherefore is light given to him that is in trouble, and life to those bitter of soul,

²¹Kiuj atendas la morton, kaj gxi ne aperas, Kiuj elfosus gxin pli volonte ol trezorojn,

²¹Who long for death, and it [cometh] not, and dig for it more than for hidden treasures;

²²Kiuj ekgxojus kaj estus ravitaj, Se ili trovus tombon?

²²Who rejoice even exultingly and are glad when they find the grave? --

²³Al la homo, kies vojo estas kasxita, Kaj antaux kiu Dio starigis barilon?

²³To the man whose way is hidden, and whom +God hath hedged in?

²⁴Antaux ol mi ekmangxas panon, mi devas gxemi, Kaj mia plorkriado versxigxas kiel akvo;

²⁴For my sighing cometh before my bread, and my groanings are poured out like the waters.

²⁵CXar terurajxo, kiun mi timis, trafis min, Kaj tio, pri kio mi estis maltrankvila, venis al mi.

²⁵For I feared a fear, and it hath come upon me, and that which I dreaded hath come to me.

²⁶Mi ne havas trankvilon, mi ne havas kvieton, mi ne havas ripozon; Trafis min kolero.

²⁶I was not in safety, neither had I quietness, neither was I at rest, and trouble came.