1Ijob respondis kaj diris:
1Siis rääkis Iiob ja ütles:
2Kiel vi helpas al tiu, kiu ne havas forton! Kiel vi subtenas tiun, kies brako estas senforta!
2'Kuidas sa küll oled aidanud rammetut, toetanud jõuetut käsivart!
3Kian konsilon vi donas al tiu, kiu ne havas sagxon, Kaj kiel grandan prudenton vi montras!
3Kuidas sa küll oled rumalale nõu andnud ja suurt tarkust õpetanud!
4Al kiu vi parolas vortojn? Kaj kies spirito eliras el vi?
4Kelle abiga sa oled pidanud kõnesid ja kelle vaim on sinust välja tulnud?
5La mortintoj tremas sub la akvo, Kaj ankaux tiuj, kiuj vivas en gxi.
5Surnute vaimud all värisevad, hirmu täis on veed ja nende elanikud.
6SXeol estas malkovrita antaux Li, Kaj la abismo ne havas kovron.
6Paljas on surmavald Jumala ees ja kadupaigal pole katet.
7Li etendis la nordon super la malpleno, Li pendigis la teron sur nenio.
7Ta laotab põhjakaare tühjuse üle ja riputab maa eimillegi kohale.
8Li ligas la akvon en Siaj nuboj, Kaj nubo ne krevas sub tio.
8Ta seob veed oma pilvedesse ja pilv ei rebenegi nende raskuse all.
9Li kovras la tronon Kaj etendas cxirkaux gxi Sian nubon.
9Ta peidab oma aujärje, laotab selle üle oma pilve.
10Li faris limon sur la akvo, GXis la loko, kie finigxas la lumo kaj la mallumo.
10Ta joonistab vetepinnale sõõri kuni valguse ja pimeduse piirini.
11La kolonoj de la cxielo sxanceligxas Kaj tremas de Lia krio.
11Taeva sambad kõiguvad ja kohkuvad tema sõitlusest.
12Per Sia forto Li kvietigas la maron, Kaj per Sia sagxo Li frakasas Rahabon.
12Oma rammuga liigutab ta merd ja oma taibukuses peksab ta Rahabit.
13Per Lia spirito belegigxis la cxielo; Lia mano trapikas la tordigxantan serpenton.
13Tema hingusest selgib taevas, tema käsi torkab läbi põgeneva mao.
14Jen tio estas parto de Liaj vojoj; Kaj nur iometon ni auxdis pri Li. Kiu povas kompreni la tondron de Lia potenco?
14Vaata, need on ainult tema tee ääred. Ja see on siiski ainult sosin, mida me temast kuuleme. Aga tema vägevuse äikest - kes seda suudaks mõista?'