1Ijob respondis kaj diris:
1Siis vastas Iiob ja ütles:
2Se estus pesita mia cxagreno, Kaj samtempe estus metita sur la pesilon mia suferado,
2'Kui ometi mu meelehärm saaks vaetud ja mu õnnetus oleks pandud vaekaussidele.
3GXi estus nun pli peza, ol la sablo cxe la maroj; Pro tio miaj vortoj estas plenaj de plendo.
3Tõesti, see oleks nüüd raskem kui mereliiv. Seepärast on mu sõnadki tormakad.
4CXar la sagoj de la Plejpotenculo estas en mi, Ilian venenon trinkas mia spirito; La terurajxoj de Dio direktigxis sur min.
4Sest minus on Kõigevägevama nooled, mu vaim joob nende mürki. Jumala hirmutamised on rivistunud mu vastu.
5CXu krias sovagxa azeno sur herbo? CXu bovo blekas kolere cxe sia mangxajxo?
5Kas metseesel kisendab noore rohu peal või ammub härg oma sulbi juures?
6CXu oni mangxas sengustajxon sen salo? CXu havas guston la albumeno de ovo?
6Kas magedat süüakse ilma soolata või on siis maitset kassinaeri limal?
7Kion ne volis tusxi mia animo, Tio nun estas abomeninde mia mangxajxo.
7Mu hing tõrgub neid puudutamast, need on mulle nagu rüvetatud roog.
8Ho, se mia peto plenumigxus, Kaj se Dio donus al mi tion, kion mi esperas!
8Oh, et ometi mu palve täide läheks ja Jumal annaks, mida soovin!
9Ho, se Dio komencus kaj disbatus min, Donus liberecon al Sia mano kaj frakasus min!
9Otsustaks ometi Jumal mind murda, sirutaks oma käe ja lõikaks katki mu elulõnga,
10Tio estus ankoraux konsolo por mi; Kaj mi gxojus, se en la turmento Li ne kompatus, CXar mi ne forpusxis ja la vortojn de la Sanktulo.
10siis oleks mul veel troostigi: ma hüppaksin rõõmu pärast isegi armutus valus, sest ma ei ole salanud Püha sõnu.
11Kio estas mia forto, ke mi persistu? Kaj kia estas mia fino, ke mi havu paciencon?
11Mis on mu jõud, et jaksaksin oodata, ja missugune peaks olema mu eesmärk, et suudaksin kindlaks jääda?
12CXu mia forto estas forto de sxtonoj? CXu mia karno estas kupro?
12Ons mu tugevus nagu kivide tugevus või ons mu ihu vaskne?
13Mi havas ja nenian helpon, Kaj savo estas forpusxita for de mi.
13Tõesti, mul enesel ei ole abi ja pääsemine on mu juurest peletatud.
14Al malfelicxulo decas kompato de amiko, Ecx se li forlasas la timon antaux la Plejpotenculo.
14Kes põlgab sõbra sõprust, see loobub Kõigevägevama kartusest.
15Miaj fratoj trompas kiel torento, Kiel akvaj fluegoj, kiuj pasas,
15Mu vennad on petlikud nagu jõgi, otsekui kuivaks valguvad jõesängid,
16Kiuj estas malklaraj pro glacio, En kiuj kasxas sin negxo;
16mis jääst on muutunud tumedaks, kuhu lumi on pugenud peitu;
17En la tempo de degelo ili malaperas, En la tempo de varmego ili forsxovigxas de sia loko.
17veevaeseks jäädes need vaikivad, kuumuses kaovad oma asemelt.
18Ili forklinas la direkton de sia vojo, Iras en la dezerton, kaj malaperas.
18Karavanid põikavad teelt kõrvale, lähevad kõrbe ja hukkuvad.
19Sercxas ilin per sia rigardo la vojoj de Tema, Esperas je ili la karavanoj el SXeba;
19Teema karavanid heidavad pilke, Seeba teekäijad loodavad nende peale:
20Sed ili hontas pro sia fido; Ili aliras, kaj rugxigxas de honto.
20oma lootuses nad jäävad häbisse, sinna jõudes nad pettuvad.
21Nun vi neniigxis; Vi ekvidis terurajxon, kaj ektimis.
21Seesuguseiks olete nüüd saanud: te näete kohutavat asja ja kardate.
22CXu mi diris:Donu al mi, El via havajxo donacu pro mi,
22Kas ma olen öelnud: 'Andke mulle kingitusi!' või: 'Makske oma varandusest minu eest,
23Savu min el la mano de premanto, Aux liberigu min el la mano de turmentantoj?
23päästke mind vaenlase võimusest ja lunastage mind vägivallategijate käest!'?
24Instruu min, kaj mi eksilentos; Komprenigu al mi, per kio mi pekis.
24Õpetage mind, siis ma vaikin! Tehke mulle selgeks, milles olen eksinud!
25Kial vi mallauxdas pravajn vortojn? Kaj kion povas instrui la moralinstruanto el vi?
25Otsekohesed sõnad ei olekski kibedad. Aga mis tähendus on teie noomimisel?
26CXu vi intencas riprocxi pro vortoj? Sed paroloj de malesperanto iras al la vento.
26On teil kavatsus mu sõnu laita? Kas meeltheitja kõne peaks olema nagu tuul?
27Ecx orfon vi atakus, Kaj sub via amiko vi fosus.
27Te heidate liisku isegi vaeslapse pärast ja müüte maha oma sõbra.
28Nun, cxar vi komencis, rigardu min; CXu mi mensogos antaux via vizagxo?
28Aga nüüd vaadake mu peale! Ma tõesti ei valeta teile näkku!
29Rigardu denove, vi ne trovos malpiajxon; Ripetu, vi trovos mian pravecon en la afero.
29Jätke ometi järele, et ei sünniks ülekohut! Jah, jätke järele, sest veel on mul selles asjas õigus!
30CXu estas peko sur mia lango? CXu mia palato ne komprenas tion, kio estas malbona?
30Ons mu keelel ülekohut? Või ei taipa mu suulagi, mis on õnnetus?