1Kaj ekparolis Bildad, la SXuhxano, kaj diris:
1Siis rääkis suhiit Bildad ja ütles:
2Kiel longe vi tiel parolos, Kaj la vortoj de via busxo estos kiel forta vento?
2'Kui kaua sa tahad seda kuulutada, kui kaua on sõnad su suust nagu tugev tuul?
3CXu Dio falsas la jugxon? CXu la Plejpotenculo falsas la justecon?
3Kas Jumal peaks väänama õigust või Kõigevägevam väänama õiglust?
4Se viaj filoj pekis kontraux Li, Li forpusxis ilin pro ilia malbonago.
4Kui su lapsed pattu tegid tema vastu, siis ta andis nad nende üleastumise võimusesse.
5Se vi sercxas Dion Kaj petegas la Plejpotenculon,
5Kui sa otsid Jumalat ja anud Kõigevägevamat,
6Se vi estas pura kaj pia, Li maldormos super vi, Kaj restarigos la bonstaton en via virta logxejo.
6kui sa oled aus ja otsekohene, siis ta ärkab nüüd sinu pärast ja taastab su eluaseme, nagu see peab olema.
7Kaj se via komenco estis malgranda, Via estonteco forte kreskos.
7Ja olgugi su algus väike, sa saad siiski lõpuks väga suureks.
8CXar demandu la antauxajn generaciojn, Kaj primeditu tion, kion esploris iliaj patroj;
8Aga küsi ometi eelmiselt põlvelt ja pane tähele, mida nende isad on uurinud.
9CXar ni estas de hieraux, kaj ni nenion scias; Nia vivo sur la tero estas nur ombro.
9Sest meie oleme eilsed ega tea midagi, meie päevad maa peal on ju nagu vari.
10Ili instruos vin, diros al vi, Kaj el sia koro elirigos vortojn.
10Eks nad õpeta sind ja räägi sulle ja too oma südamest sõnu esile?
11CXu povas kreski kano sen malsekeco? CXu kreskas junko sen akvo?
11Kas kõrkjas kasvab seal, kus pole muda, või sirgub pilliroog ilma veeta?
12En tia okazo gxi velksekigxas pli frue ol cxiu herbo, Kiam gxi estas ankoraux en sia fresxeco, Kiam gxi ankoraux ne estas detrancxita.
12Alles veel kasvujõus, lõikamata, kuivab see kiiremini kui kõik muu rohi.
13Tiaj estas la vojoj de cxiuj, kiuj forgesas Dion; Kaj pereas la espero de hipokritulo,
13Niisugune lõpp on kõigil, kes unustavad Jumala, ja jumalatu inimese lootus kaob.
14Kies fido dehakigxas, Kaj kies espero estas araneajxo.
14Ta usk on härmalõnga sarnane ja ta usaldus on otsekui ämblikuvõrk.
15Li apogas sin al sia domo, sed ne restos staranta; Li ekkaptos gxin, sed ne povos sin teni.
15Ta toetub oma kojale, aga see ei pea vastu, ta haarab sellest kinni, aga see ei jää püsti.
16Li estis verda antaux la suno, Kaj super lia gxardeno etendigxas liaj brancxoj;
16Ta haljendab päikese paistel ja tema võsud levivad üle ta aia.
17Amase plektigxas liaj radikoj, Inter sxtonoj ili tenas sin forte;
17Ta juured on põimunud kivikangrusse, ta näeb kivide koda.
18Sed kiam oni elsxiras lin el lia loko, GXi malkonfesas lin:Mi vin ne vidis.
18Aga kui Jumal hävitab tema ta asemelt, siis ta salgab teda: 'Ma ei ole sind näinudki!'
19Tia estas la gxojo de lia vivo; Kaj el la tero kreskas aliaj.
19Vaata, niipalju oligi temal teekonnarõõmu. Ja mullast võrsub juba teine.
20Vidu, Dio ne forpusxas virtulon Kaj ne subtenas la manon de malpiuloj.
20Vaata, Jumal ei hülga vaga ega võta kinni pahategijate käest.
21Li plenigos ankoraux vian busxon per rido Kaj viajn lipojn per gxojkrioj.
21Veel täidab ta sinu suu naeruga ja su huuled hõiskamisega.
22Viaj malamantoj kovrigxos per honto; Sed la tendo de malpiuloj malaperos.
22Kes sind vihkavad, peavad ennast katma häbiga ja õelate telki ei ole enam.'