1La sagxo konstruis sian domon, CXarpentis gxiajn sep kolonojn.
1Tarkus ehitas enesele koja, raius oma seitse sammast.
2GXi bucxis sian bruton, versxis sian vinon, Kaj pretigis sian tablon.
2Ta tappis tapaloomad, segas veini, kattis lauagi valmis.
3GXi sendis siajn servantinojn, Por anonci sur la pintoj de la altajxoj de la urbo:
3Ta läkitas oma teenijad, laskis hüüda linna küngastel:
4Kiu estas naiva, tiu sin turnu cxi tien! Al la senspritulo gxi diris:
4'Kes on kogenematu, pöördugu siia!' Napiarulisele ta ütles:
5Venu, mangxu de mia pano, Kaj trinku el la vino, kiun mi enversxis.
5'Tulge, sööge mu leiba ja jooge mu segatud veini!
6Forlasu la malsagxajxon, kaj vivu; Kaj iru laux la vojo de la prudento.
6Jätke maha rumalus, et jääksite elama, ja käige arukuse teel!'
7Kiu instruas blasfemanton, tiu prenas sur sin malhonoron; Kaj kiu penas gxustigi malpiulon, tiu estas mokata.
7Kes õpetab pilkajat, toob iseenesele häbi, ja kes noomib õelat, sellele jääb külge halb märk.
8Ne penu gxustigi blasfemanton, ke li vin ne malamu: Penu gxustigi sagxulon, kaj li vin amos.
8Ära noomi pilkajat, et ta sind ei vihkaks, noomi tarka, ja ta armastab sind!
9Donu al sagxulo, kaj li ankoraux pli sagxigxos; Instruu justulon, kaj li lernos pli.
9Anna targale, ja ta saab veelgi targemaks, õpeta õiglast, ja ta võtab veelgi enam õpetust!
10La komenco de la sagxo estas timo antaux la Eternulo; Kaj ekkono pri la Sanktulo estas prudento.
10Issanda kartus on tarkuse algus ja Kõigepühama äratundmine on arukus.
11CXar per mi plimultigxos viaj tagoj, Kaj aldonigxos al vi jaroj da vivo.
11Sest minu läbi saavad su päevad paljuks ja su eluaastad jätkuvad.
12Se vi sagxigxis, vi sagxigxis por vi; Kaj se vi blasfemas, vi sola suferos.
12Kui oled tark, siis oled tark iseenese jaoks; ja kui oled pilkaja, siis pead sedagi üksinda kandma.
13Virino malsagxa, bruema, Sensprita, kaj nenion scianta,
13Meeletusenaine on rahutu, rumalus ei tunne midagi.
14Sidas cxe la pordo de sia domo, Sur segxo sur altajxo de la urbo,
14Ta istub oma koja uksel, istme peal linna küngastel,
15Por voki la pasantojn, Kiuj iras sian gxustan vojon:
15kutsudes möödaminejaid, neid, kes käivad otseradu:
16Kiu estas naiva, tiu sin turnu cxi tien! Kaj al la senspritulo sxi diris:
16'Kes on kogenematu, pöördugu siia!' Ja napiarulisele ta ütleb:
17Akvoj sxtelitaj estas dolcxaj, Kaj pano kasxita estas agrabla.
17'Varastatud vesi on magus ja salajas söödud leib on hõrk.'
18Kaj li ne scias, ke tie estas mortintoj Kaj ke sxiaj invititoj estas en la profundoj de SXeol.
18Aga teine ei teagi, et seal on kadunud hinged, et tema kutsutud on põrgu sügavustes.