¹Felicxa estas la homo, kiu ne iras laux konsilo de malpiuloj, Nek staras sur vojo de pekuloj, Nek sidas en kunsido de blasfemantoj;

¹Õnnis on inimene, kes ei käi õelate nõu järgi ega seisa patuste tee peal ega istu pilkajate killas,

²Sed li nur havas deziron por la legxo de la Eternulo, Kaj pri Lia legxo li pensas tage kaj nokte.

²vaid kel on hea meel Issanda Seadusest ja kes uurib ta Seadust ööd ja päevad.

³Kaj li estos kiel arbo, plantita apud akvaj torentoj, Donanta sian frukton en sia tempo, Kaj kies folio ne velkas; Kaj en cxio, kion li faras, li sukcesos.

³Siis ta on otsekui puu, mis on istutatud veeojade äärde, mis vilja annab omal ajal ja mille lehed ei närtsi; ja kõik, mis ta teeb, läheb korda.

⁴Ne tiel estas la malpiuloj; Sed ili estas kiel grenventumajxo, kiun disblovas la vento.

⁴Aga nõnda ei ole õelad; vaid nad on nagu aganad, mida tuul laiali ajab.

⁵Tial ne staros fortike la malpiuloj cxe la jugxo, Nek la pekuloj en societo de piuloj.

⁵Sellepärast ei jää õelad püsima kohtus ega patused õigete koguduses.

⁶CXar la Eternulo konas la vojon de piuloj; Sed la vojo de malpiuloj pereos.

⁶Sest Issand tunneb õigete teed; aga õelate tee läheb hukka.