1Kanto de suprenirado. De David. Mi ekgxojis, kiam oni diris al mi: Ni iru en la domon de la Eternulo.
1Palveteekonna laul Taavetilt. Ma rõõmustasin, kui mulle öeldi: 'Lähme Issanda kotta!'
2Niaj piedoj staris en viaj pordegoj, Ho Jerusalem,
2Meie jalad seisid su väravais, Jeruusalemm.
3Vi Jerusalem, konstruita kiel urbo, En kiu cxio kunigxis.
3Jeruusalemm, kes oled ehitatud nagu hästi kokkuliidetud linn,
4Tien supreniris la triboj, la triboj de la Eternulo, Laux la moro de Izrael, Por glori la nomon de la Eternulo.
4kuhu läksid üles suguharud, Issanda suguharud tunnistuseks Iisraelile tänama Issanda nime.
5CXar tie staris tronoj de jugxo, Tronoj de la domo de David.
5Sest sinna on seatud aujärjed kohtumõistmiseks, aujärjed Taaveti kojale.
6Deziru pacon al Jerusalem; Bonan staton havu viaj amantoj.
6Paluge rahu Jeruusalemmale! Käigu hästi nende käsi, kes sind armastavad!
7Paco estu inter viaj muroj, Bonstato en viaj palacoj.
7Rahu olgu su müüride vahel, hea käekäik su kuninglikes kodades!
8Pro miaj fratoj kaj amikoj mi do diru: Paco estu al vi.
8Oma vendade ja oma sõprade pärast tahan ma nüüd öelda: Rahu sinule!
9Pro la domo de la Eternulo, nia Dio, Mi deziras al vi bonon.
9Issanda, meie Jumala koja pärast tahan ma otsida sulle head.