1Haleluja! CXar estas bone kanti al nia Dio, CXar agrabla estas la glorkantado.
1Halleluuja! Jah, hea on mängida meie Jumalale; jah, kaunis ja kohane on kiituslaul.
2La Eternulo konstruas Jerusalemon, La elpelitojn de Izrael Li kolektas.
2Issand ehitab Jeruusalemma, tema kogub Iisraeli hajutatud.
3Li sanigas la korprematojn Kaj bandagxas iliajn vundojn.
3Ta parandab need, kelle süda on murtud, ja seob kinni nende valusad haavad.
4Li kalkulas la stelojn, Kaj al ili cxiuj Li donas nomojn.
4Tema määrab tähtede arvu ja nimetab neid kõiki nimepidi.
5Granda estas nia Sinjoro kaj tre forta; Lia sagxo estas nemezurebla.
5Meie Issand on suur ja vägev rammult; tema mõistus on määratu.
6La Eternulo altigas la humilulojn; Sed la malvirtulojn Li malaltigas gxis la tero.
6Issand peab ülal viletsaid, aga õelad alandab maani.
7Kantu al la Eternulo gloradon, Muziku al nia Dio per harpo.
7Laulge Issandale tänuga, mängige kandlel kiitust meie Jumalale,
8Li kovras la cxielon per nuboj, Pretigas por la tero pluvon, Kreskigas sur la montoj herbon.
8kes katab taeva paksude pilvedega, kes valmistab maale vihma, kes laseb tärgata rohu mägedele,
9Li donas al la bruto gxian nutrajxon, Kaj al la korvidoj, kiuj krias.
9ta annab loomadele nende toidu ja kaarnapoegadele, kes teda hüüavad.
10Ne la forton de cxevalo Li sxatas; Ne la femuroj de homo al Li placxas:
10Temale ei meeldi hobusevägi ega ole tal head meelt jalameeste säärtest.
11Placxas al la Eternulo Liaj timantoj, Kiuj fidas Lian bonecon.
11Issandal on hea meel neist, kes teda kardavad, kes loodavad tema helduse peale.
12Lauxdu, ho Jerusalem, la Eternulon; Gloru vian Dion, ho Cion.
12Ülista, Jeruusalemm, Issandat! Siion, kiida oma Jumalat!
13CXar Li fortikigis la riglilojn en viaj pordegoj, Li benis viajn filojn interne de vi.
13Sest tema on teinud tugevaks su väravate riivid, tema õnnistab su lapsi sinu sees.
14Li donas pacon al viaj limoj, Li satigas vin per la plej bona el la tritiko.
14Ta annab rahu su piirile, ta küllastab su tuumaka nisuga.
15Li sendas Sian ordonon al la tero; Tre rapide kuras Lia vorto.
15Ta läkitab oma ütlused maa peale, rutusti jookseb tema sõna.
16Li donas negxon kiel lanon, Li sxutas prujnon kiel cindron.
16Ta annab lund nagu villa, ta külvab halla nagu tuhka.
17Li jxetas Sian glacion kiel pecojn; Kiu kontrauxstaros al Lia frosto?
17Ta viskab oma jääd nagu palukesi: kes võib püsida tema külma ees?
18Li sendas Sian vorton, kaj cxio degelas; Li blovas per Sia vento, kaj ekfluas akvo.
18Ta läkitab oma sõna ja sulatab nad; ta laseb oma tuult puhuda ja veed vulisevad.
19Li sciigas al Jakob Sian vorton, Siajn legxojn kaj decidojn al Izrael.
19Ta annab teada oma sõna Jaakobile ja Iisraelile oma määrused ja seadused.
20Tiel Li ne faras al iu alia popolo; Kaj Liajn decidojn ili ne scias. Haleluja!
20Nõnda ei ole tema teinud ühelegi paganarahvale, ja tema seadusi ei ole nad tundnud. Halleluuja!