1De David, kiam li sxajnigis sin freneza antaux Abimelehx, kaj tiu lin forpelis kaj li foriris. Mi gloros la Eternulon en cxiu tempo; CXiam lauxdo por Li estos en mia busxo.
1Taaveti laul, kui ta teeskles hullumeelsust Abimeleki ees, nii et see tema ära ajas ja ta läks oma teed.
2Per la Eternulo glorigxas mia animo; La humiluloj auxdu kaj gxoju.
2Ma tänan Issandat igal ajal, alati on tema kiitus minu suus.
3Gloru la Eternulon kun mi, Kaj ni altigu kune Lian nomon.
3Issandast kiitleb mu hing. Viletsad kuulevad ja rõõmutsevad.
4Mi sercxis la Eternulon, kaj Li respondis al mi, Kaj de cxiuj miaj dangxeroj Li savis min.
4Ülistage Issandat koos minuga ja tõstkem üheskoos kõrgeks tema nimi!
5Kiuj rigardas al Li, ricevas lumon, Kaj ilia vizagxo ne kovrigxos per honto.
5Ma otsisin Issandat ja tema vastas mulle ning tõmbas mu välja kõigist mu hädaohtudest.
6Jen cxi tiu mizerulo vokis, kaj la Eternulo auxdis, Kaj de cxiuj liaj mizeroj Li savis lin.
6Kes tema poole vaatavad, säravad rõõmust ja nende palgeile ei tule kunagi häbi.
7Angxelo de la Eternulo postenas cxirkaux tiuj, kiuj Lin timas, Kaj Li ilin savas.
7Siin see armetu hüüdis, ja Issand kuulis ning päästis tema kõigist ta kitsikustest.
8Provu kaj vidu, kiel bona estas la Eternulo; Felicxa estas la homo, kiu Lin fidas.
8Issanda ingel on leerina nende ümber, kes teda kardavad, ja ta vabastab nad.
9Timu la Eternulon, Liaj sanktuloj; CXar nenio mankas al tiuj, kiuj Lin timas.
9Maitske ja vaadake, et Issand on hea! Õnnis on mees, kes tema juures pelgupaika otsib.
10Leonidoj estas senhavaj kaj malsataj; Sed kiuj sercxas la Eternulon, tiuj havas mankon en nenia bono.
10Kartke Issandat, teie, tema pühad! Sest neil, kes teda kardavad, ei ole millestki puudust.
11Venu, infanoj, auxskultu min; Pri timo antaux la Eternulo mi vin instruos.
11Noored lõvidki väsivad ja on näljas; aga kes Issandat otsivad, neil ei puudu mingit head.
12Kiu ajn vi estas, homo, Kiu deziras vivon kaj amas multajn kaj bonajn tagojn:
12Tulge, lapsed, kuulge mind, ma õpetan teile Issanda kartust!
13Gardu vian langon kontraux malbono, Kaj vian busxon kontraux mensoga parolo;
13Kes sa ka oled, kes hea meelega elaksid ja armastad elupäevi, et näha head põlve,
14Deklinigxu de malbono kaj faru bonon, Sercxu pacon kaj cxasu gxin.
14hoia oma keelt kurja eest ja oma huuli pettust rääkimast;
15La okuloj de la Eternulo estas turnitaj al la piuloj, Kaj Liaj oreloj al iliaj krioj.
15hoidu kurjast ja tee head, otsi rahu ja nõua seda taga!
16La vizagxo de la Eternulo estas kontraux tiuj, kiuj faras malbonon, Por ekstermi de la tero la memoron pri ili.
16Issanda silmad on õigete poole ja tema kõrvad nende appihüüdmise poole.
17Oni krias, kaj la Eternulo auxdas, Kaj de cxiuj iliaj mizeroj Li ilin savas.
17Issanda pale on pahategijate vastu, et hävitada maa pealt nende mälestus.
18Proksima estas la Eternulo al tiuj, kies koro estas rompita, Kaj la spirite suferantajn Li helpas.
18Õiged kisendavad ja Issand kuuleb ning tõmbab nad välja kõigist nende kitsikustest.
19Multaj estas la suferoj de piulo; Sed de cxiuj la Eternulo lin savas.
19Issand on ligi neile, kes on murtud südamelt, ja päästab need, kellel on rusutud vaim.
20Li gardas cxiujn liajn ostojn; Ecx unu el ili ne rompigxos.
20Õiget tabab palju õnnetusi, aga Issand tõmbab tema neist kõigist välja.
21La malbonulon mortigos la malbono; Kaj la malamantoj de piulo pereos.
21Ta hoiab kõiki tema luid-liikmeid, ükski neist ei murdu.
22La Eternulo liberigas la animon de Siaj sklavoj; Kaj ne pereos cxiuj, kiuj Lin fidas.
22Kurjus surmab õela ja need, kes vihkavad õiget, mõistetakse süüdi.
23Issand lunastab oma sulaste hinge ja süüdi ei mõisteta ühtki, kes tema juures pelgupaika otsib.