1Psalmo-kanto por la tago sabata. Bone estas glori la Eternulon Kaj prikanti Vian nomon, ho Plejaltulo;
1Lugu ja laul hingamispäeval.
2Rakonti matene pri Via boneco Kaj nokte pri Via fideleco,
2Hea on tänada Issandat ja mängida sinu nimele, Kõigekõrgem,
3Sur dekkorda instrumento kaj sur psaltero, Per solenaj sonoj de harpo.
3hommikul kuulutada sinu heldust ja öösel su ustavust,
4CXar Vi gxojigis min, ho Eternulo, per Viaj agoj; La farojn de Viaj manoj mi prikantos.
4kümnekeelsel pillil ja naablil, kandlel mängides.
5Kiel grandaj estas Viaj faroj, ho Eternulo! Tre profundaj estas Viaj pensoj.
5Sest sina, Issand, oled mind rõõmsaks teinud oma tegudega, ma hõiskan sinu kätetööde pärast.
6Malklerulo ne scias, Kaj malsagxulo tion ne komprenas.
6Kui suured on sinu teod, Issand! Väga sügavad on su mõtted!
7Kiam malvirtuloj verdestas kiel herbo Kaj cxiuj malbonaguloj floras, Tio kondukas al ilia ekstermigxo por eterne.
7Sõge inimene ei tunne seda ja alp ei saa sellest aru.
8Kaj Vi estas alta eterne, ho Eternulo.
8Kui õelad lokkavad nagu rohi ja kõik ülekohtutegijad õitsevad, siis on see neile hävituseks igavesti.
9CXar jen Viaj malamikoj, ho Eternulo, Jen Viaj malamikoj pereas, Diskuras cxiuj malbonaguloj.
9Aga sina, Issand, oled kõrge igavesti!
10Sed mian kornon Vi altigas kiel la kornon de bubalo; Mi estas oleita per fresxa oleo.
10Sest vaata, su vaenlased, Issand, sest vaata, su vaenlased saavad hukka, kõik ülekohtutegijad pillutakse laiali.
11Kaj mia okulo rigardas miajn malamikojn; Pri la malbonaguloj, miaj kontrauxuloj, auxdas miaj oreloj.
11Aga minu sarve sa oled ülendanud nagu metshärjal, ma olen võitud värske õliga.
12Virtulo verdestas, kiel palmo, Staras alte, kiel cedro sur Lebanon.
12Mu silm vaatab alla mu vihameeste peale, mu kõrvad kuulevad rõõmuga kurjade käekäigust, kes mu vastu tõusevad.
13Plantitaj en la domo de la Eternulo, Ili verdestas en la kortoj de nia Dio.
13Õige lokkab nagu palmipuu, ta kasvab kõrgeks nagu seedripuu Liibanonil.
14Ili floras ankoraux en la maljuneco, Estas sukplenaj kaj fresxaj,
14Kes Issanda kotta on istutatud, need lokkavad meie Jumala õuedes.
15Por sciigi, ke la Eternulo estas justa, Mia fortikajxo, kaj ne ekzistas en Li maljusteco.
15Veel vanas eas nad kannavad vilja, on tüsedad ja haljad
16kuulutama, et Issand on siiras, et minu kaljus ei ole ülekohut.