¹Kiu logxas sub la sxirmo de la Plejaltulo, Tiu ripozas en la ombro de la Plejpotenculo.

¹Kes Kõigekõrgema kaitse all elab ja alati Kõigeväelise varju all viibib,

²Mi diras al la Eternulo:Mia rifugxejo kaj mia fortikajxo Estas Dio, kiun mi fidas.

²see ütleb Issandale: 'Sina oled mu varjupaik ja mu kindel mäelinnus, mu Jumal, kelle peale ma loodan!'

³CXar Li savos vin de la reto de kaptisto, De la pereiga pesto.

³Sest tema kisub su välja linnupüüdja paelust, hukkava katku käest.

⁴Per Siaj plumoj Li sxirmos vin, Kaj sub Liaj flugiloj vi rifugxos; Lia fideleco estas sxildo kaj kiraso.

⁴Oma tiivasulgedega kaitseb ta sind ja tema tiibade all sa leiad varju; tema tõde on kilp ja kaitsevall.

⁵Ne timu la teruron de nokto, Nek sagon, kiu flugas tage,

⁵Ei sa siis karda öö hirmu ega noolt, mis päeval lendab,

⁶Nek peston, kiu iras en mallumo, Nek epidemion, kiu ekstermas tagmeze.

⁶ei katku, mis rändab pilkases pimedas, ega tõbe, mis laastab lõunaajal.

⁷CXe via flanko falos milo, Kaj dek miloj cxe via dekstra flanko; Sed vin gxi ne tusxos.

⁷Langegu tuhat su kõrvalt ja kümme tuhat su paremalt poolt, sinu külge see ei puutu.

⁸Vi nur rigardos per viaj okuloj, Kaj vi vidos la redonon al la malvirtuloj.

⁸Aga sa vaatad oma silmaga ja näed, kuidas kätte makstakse õelatele.

⁹CXar Vi, ho Eternulo, estas mia defendo! La Plejaltulon vi elektis kiel vian rifugxejon.

⁹Sest sina, Issand, oled mu varjupaik! Kõigekõrgema oled sina, mu hing, võtnud oma eluasemeks.

¹⁰Ne trafos vin malbono, Kaj frapo ne atingos vian tendon.

¹⁰Ei taba õnnetus sind ega lähene häda su telgile.

¹¹CXar al Siaj angxeloj Li ordonis pri vi, Ke ili vin gardu sur cxiuj viaj vojoj.

¹¹Sest tema annab oma inglitele sinu pärast käsu sind hoida kõigil su teedel.

¹²Sur la manoj ili vin portos, Por ke vi ne falpusxigxu sur sxtono per via piedo.

¹²Kätel nad kannavad sind, et sa oma jalga ei lööks vastu kivi.

¹³Sur leonon kaj aspidon vi pasxos, Vi piedpremos leonidon kaj drakon.

¹³Sa astud üle lõvide ja rästikute, noored lõvid ja lohed sa lömastad.

¹⁴CXar li ekamis Min, tial Mi lin savos; Mi defendos lin, cxar li konas Mian nomon.

¹⁴'Et ta minusse on kiindunud, siis ma päästan tema; ma ülendan tema, sest ta tunneb minu nime.

¹⁵Li vokos Min, kaj Mi lin auxskultos; Mi estos kun li en mizero; Mi lin liberigos kaj honoratigos.

¹⁵Ta hüüab mind appi ja ma vastan temale; mina olen ta juures, kui ta on kitsikuses, ma vabastan tema ning teen ta auliseks.

¹⁶Mi satigos lin per longa vivo, Kaj aperigos al li Mian helpon.

¹⁶Pika eaga ma täidan tema ja annan temale näha oma päästet.'