1Pregxo de Moseo, homo de Dio. Mia Sinjoro, Vi estis por ni logxejo De generacio al generacio.
1Moosese, jumalamehe palve. Issand, sina oled meile olnud eluasemeks põlvest põlve.
2Antaux ol la montoj naskigxis Kaj Vi kreis la teron kaj la mondon, Kaj de eterne gxis eterne, Vi estas Dio.
2Enne kui mäed sündisid ja kui maa ja maailm loodi, oled sina, Jumal, igavesest igavesti.
3Vi venigas homon al polvo; Kaj Vi diras:Revenu, homidoj.
3Sina viid inimese jälle põrmu ja ütled: 'Tulge tagasi, inimlapsed!'
4CXar mil jaroj estas en Viaj okuloj Kiel la hierauxa tago, kiu pasis, Kaj kiel nokta gardoparto.
4Sest tuhat aastat on sinu silmis nagu eilne päev, kui see on möödunud, ja nagu vahikord öösel.
5Vi forfluigas ilin torente, ili estas kiel songxo; Matene ili renovigxas kiel herbo:
5Sa uhud nad ära, nad on nagu uni, nagu rohi, mis hommikul haljendab.
6Matene gxi floras kaj gxermas, Vespere gxi dehakigxas kaj sekigxas.
6See õitseb hommikul ja haljendab, õhtul see närtsib ja kuivab ära.
7Jes, ni pereas de Via kolero, Kaj de Via kolerego ni neniigxas.
7Sest sinu viha tõttu me lõpeme ja su vihaleegist me ehmume.
8Vi metis niajn malbonagojn antaux Vin, Nian kasxitajxon antaux la lumon de Via vizagxo.
8Sa paned meie pahateod enese ette, meie salapatud oma palge valguse ette.
9CXar cxiuj niaj tagoj pasis sub Via kolero, Malaperis niaj jaroj, kiel sono.
9Sest kõik meie päevad mööduvad su raevu all, meie aastad lõpevad nagu ohe.
10La dauxro de nia vivo estas sepdek jaroj, Kaj cxe forteco okdek jaroj; Kaj ilia tuta majesto estas penado kaj suferado, CXar gxi forkuras rapide kaj ni forflugas.
10Meie päevade mõõt on seitsekümmend aastat ja kui keegi on tugev, kaheksakümmend aastat, ja parimal puhul on need ometi vaev ja häda. Jah, see möödub kähku ja me lendame ära.
11Kiu scias la forton de Via kolero, Vian timindecon kaj Vian indignon?
11Kes tunneb su viha tugevust ja su raevu, nõnda nagu sind tuleb karta?
12Instruu nin kalkuli niajn tagojn, Por ke ni akiru sagxan koron.
12Õpeta meid meie päevi arvestama, et me saaksime targa südame!
13Returnu Vin, ho Eternulo! Kiel longe? Kaj kompatu Viajn sklavojn.
13Pöördu tagasi, Issand! Oh kui kaua? Halasta oma sulaste peale!
14Satigu nin matene per Via boneco; Kaj ni kantos kaj gxojos en la dauxro de nia tuta vivo.
14Täida meid hommikul oma heldusega, siis me hõiskame ja oleme rõõmsad kogu oma eluaja!
15GXojigu nin tiel longe, kiel Vi nin premis, Tiom da jaroj, kiom ni vidis mizeron.
15Rõõmusta meid nii palju päevi, kui sa meid vaevasid, nii palju aastaid, kui me nägime õnnetust!
16Al Viaj sklavoj aperu Viaj faroj, Kaj Via beleco al iliaj infanoj.
16Saagu nähtavaks su töö su sulastele ja nende lastele su auhiilgus!
17Kaj la favoro de la Eternulo, nia Dio, estu super ni; Kaj la faron de niaj manoj fortikigu al ni, Kaj fortikigu la faron de niaj manoj.
17Issandal, meie Jumalal, olgu lahke meel meie vastu! Meie kätetööd ta kinnitagu meile! Kinnita meie kätetööd!