¹Venu, ni kantu al la Eternulo; Ni gxoje kriu al la rifugxejo de nia helpo.

¹Kommt, laßt uns dem HERRN lobsingen und jauchzen dem Felsen unsres Heils!

²Ni venu antaux Lian vizagxon kun glorado, Per psalmoj ni gxoje kriu al Li.

²Laßt uns ihm mit Lobgesang begegnen und mit Psalmen jauchzen!

³CXar granda Dio estas la Eternulo Kaj granda Regxo super cxiuj dioj,

³Denn der HERR ist ein großer Gott und ein großer König über alle Götter;

⁴Kiu havas en Sia mano la profundajxojn de la tero, Kaj al kiu apartenas la altajxoj de la montoj;

⁴in seiner Hand sind die Tiefen der Erde, und die Spitzen der Berge gehören ihm;

⁵Al kiu apartenas la maro, kaj Li gxin faris, Kaj la sekteron Liaj manoj kreis.

⁵sein ist das Meer, denn er hat es gemacht, und seine Hände haben das Trockene bereitet.

⁶Venu, ni klinigxu, ni jxetu nin teren, Ni genuu antaux la Eternulo, nia Kreinto.

⁶Geht ein, lasset uns anbeten und niederknieen, lasset uns lobpreisen vor dem HERRN, unserm Schöpfer!

⁷CXar Li estas nia Dio, Kaj ni estas la popolo de Lia pasxtejo kaj la sxafoj de Lia mano. Hodiaux, se vi auxskultas Lian vocxon,

⁷Denn er ist unser Gott, und wir sind das Volk seiner Weide und die Schafe seiner Hand.

⁸Ne obstinigu vian koron, kiel en Meriba, Kiel en la tago de Masa en la dezerto,

⁸Wenn ihr heute seine Stimme höret, so verstocket eure Herzen nicht, wie zu Meriba, am Tage der Versuchung in der Wüste,

⁹Kiam viaj patroj Min incitis, Esploris kaj vidis Mian faron.

⁹da mich eure Väter versuchten; sie prüften mich; und sahen doch meine Werke!

¹⁰Kvardek jarojn Mi indignis kontraux tiu generacio, Kaj Mi diris:Ili estas popolo kun koro malgxusta, Kaj ili ne volas koni Miajn vojojn;

¹⁰Vierzig Jahre empfand ich Ekel vor diesem Geschlecht; und ich sprach: Sie sind ein Volk, dessen Herz den Irrweg geht, und sie verstanden meine Wege nicht!

¹¹Tial Mi jxuris en Mia kolero, Ke ili ne venos en Mian ripozejon.

¹¹So daß ich schwur in meinem Zorn: Sie sollen nicht eingehen zu meiner Ruhe!