1Homo, naskita de virino, Havas mallongan vivon kaj abundon da afliktoj.
1אדם ילוד אשה קצר ימים ושבע רגז׃
2Kiel floro li elkreskas kaj velkas; Li forkuras kiel ombro kaj ne restas.
2כציץ יצא וימל ויברח כצל ולא יעמוד׃
3Kaj kontraux tia Vi malfermas Viajn okulojn, Kaj min Vi vokas al jugxo kun Vi!
3אף על זה פקחת עינך ואתי תביא במשפט עמך׃
4CXu povas purulo deveni de malpurulo? Neniu.
4מי יתן טהור מטמא לא אחד׃
5Se liaj tagoj estas difinitaj, la nombro de liaj monatoj estas cxe Vi; Vi difinis lian limon, kiun li ne transpasos.
5אם חרוצים ימיו מספר חדשיו אתך חקו עשית ולא יעבור׃
6Deturnu do Vin de li, ke li estu trankvila, GXis venos lia tempo, kiun li sopiras kiel dungito.
6שעה מעליו ויחדל עד ירצה כשכיר יומו׃
7Arbo havas esperon, se gxi estas dehakita, ke gxi denove sxangxigxos, Kaj gxi ne cxesos kreskigi brancxojn.
7כי יש לעץ תקוה אם יכרת ועוד יחליף וינקתו לא תחדל׃
8Se gxia radiko maljunigxis en la tero, Kaj gxia trunko mortas en polvo,
8אם יזקין בארץ שרשו ובעפר ימות גזעו׃
9Tamen, eksentinte la odoron de akvo, gxi denove verdigxas, Kaj kreskas plue, kvazaux jxus plantita.
9מריח מים יפרח ועשה קציר כמו נטע׃
10Sed homo mortas kaj malaperas; Kiam la homo finigxis, kie li estas?
10וגבר ימות ויחלש ויגוע אדם ואיו׃
11Forfluas la akvo el lago, Kaj rivero elcxerpigxas kaj elsekigxas:
11אזלו מים מני ים ונהר יחרב ויבש׃
12Tiel homo kusxigxas, kaj ne plu levigxas; Tiel longe, kiel la cxielo ekzistas, ili ne plu vekigxos, Nek revigligxos el sia dormado.
12ואיש שכב ולא יקום עד בלתי שמים לא יקיצו ולא יערו משנתם׃
13Ho, se Vi kasxus min en SXeol, Se Vi kasxus min gxis la momento, kiam pasos Via kolero, Se Vi difinus por mi templimon kaj poste rememorus min!
13מי יתן בשאול תצפנני תסתירני עד שוב אפך תשית לי חק ותזכרני׃
14Kiam homo mortas, cxu li poste povas revivigxi? Dum la tuta tempo de mia batalado mi atendus, GXi venos mia forsxangxo.
14אם ימות גבר היחיה כל ימי צבאי איחל עד בוא חליפתי׃
15Vi vokus, kaj mi respondus al Vi; Vi ekdezirus la faritajxon de Viaj manoj.
15תקרא ואנכי אענך למעשה ידיך תכסף׃
16Nun Vi kalkulas miajn pasxojn; Ne konservu mian pekon;
16כי עתה צעדי תספור לא תשמור על חטאתי׃
17Sigelu en paketo miajn malbonagojn, Kaj kovru mian kulpon.
17חתם בצרור פשעי ותטפל על עוני׃
18Sed monto, kiu falas, malaperas; Kaj roko forsxovigxas de sia loko;
18ואולם הר נופל יבול וצור יעתק ממקמו׃
19SXtonojn forlavas la akvo, Kaj gxia disversxigxo fordronigas la polvon de la tero: Tiel Vi pereigas la esperon de homo.
19אבנים שחקו מים תשטף ספיחיה עפר ארץ ותקות אנוש האבדת׃
20Vi premas lin gxis fino, kaj li foriras; Li sxangxas sian vizagxon, kaj Vi forigas lin.
20תתקפהו לנצח ויהלך משנה פניו ותשלחהו׃
21Se liaj infanoj estas honorataj, li tion ne scias; Se ili estas humiligataj, li tion ne rimarkas.
21יכבדו בניו ולא ידע ויצערו ולא יבין למו׃
22Nur lia propra korpo lin doloras, Nur pri sia propra animo li suferas.
22אך בשרו עליו יכאב ונפשו עליו תאבל׃