¹Apud la riveroj de Babel Ni sidis kaj ploris, Rememorante Cionon.

¹Nak nakachunub kib chireheb li nimaß li cuanqueb Babilonia, nocoyâbac nak najulticoß ke li tenamit Sión.

²Sur la salikoj tie Ni pendigis niajn harpojn.

²Ut katßuyub li ka-arpa saß rukßeb li cheß li cuanqueb aran.

³CXar tie niaj kaptintoj postulis de ni kantojn, Kaj niaj mokantoj gxojon, dirante: Kantu al ni el la kantoj de Cion.

³Eb li queßcßamoc ke saß jalan tenamit, li queßnumta saß kabên, queßxye ke nak tobichânk re xqßuebal xsahileb xchßôl. Bichahomak li bich li nequebicha nak cuanquex saß li tenamit Sión, chanqueb ke.

⁴Kiel ni kantos sur fremda tero La kanton de la Eternulo?

⁴¿Chan ta cuiß ru nak takabicha xlokßal li Kâcuaß nak cuânko saß jalan tenamit?

⁵Se mi forgesos vin, ho Jerusalem, Tiam forgesigxu mia dekstra mano;

⁵Cui tâsachk saß inchßôl li tenamit Jerusalén, kßaxal us raj chokß cue nak tâchakik lin nim ukß re nak incßaß chic tinchßeß li arpa.

⁶Algluigxu mia lango al mia palato, Se mi vin ne memoros, Se mi ne levos Jerusalemon en la supron de miaj gxojoj.

⁶Cui incßaß chic tincßoxla li tenamit Jerusalén, ut cui incßaß chic tinqßue xcuanquil, chi letzk ta saß cue li rußuj cuakß re nak incßaß chic tinbichânk.

⁷Rememorigu, ho Eternulo, al la filoj de Edom La tagon de Jerusalem, kiam ili diris: Detruu, detruu gxis gxia fundamento.

⁷At nimajcual Dios, mâcanab ta yal chi joßcan li raylal li queßxbânu ke li ralal xcßajol laj Edom nak queßnumta li jalan tenamit saß kabên. Quisahoß saß xchßôleb ut queßxye: —Jucßumak li tenamit Jerusalén ut sachomak chi junaj cua, chanqueb.

⁸Ho ruinigema filino de Babel! Bone estos al tiu, Kiu repagos al vi por la faro, kiun vi faris al ni.

⁸Tâsachekß ru lê tenamit, lâex aj Babilonia. Us xak re li ani tixqßue rêkaj êre li raylal li xebânu ke.Us xak re li ani teßxsacß lê cocßal chiru pec xban li mâusilal xebânu ke.

⁹Bone estos al tiu, Kiu prenos kaj frakasos viajn infanetojn sur sxtono.

⁹Us xak re li ani teßxsacß lê cocßal chiru pec xban li mâusilal xebânu ke.