1Psalmo de David, kiam li forkuris de sia filo Absxalom. Ho Eternulo, kiel multaj estas miaj premantoj, Multaj levigxis kontraux mi!
1Viešpatie, kiek daug yra mane varginančių, daug tų, kurie sukyla prieš mane.
2Multaj diradas pri mia animo: Ne ekzistas por li savo de Dio. Sela.
2Apie mane daugelis kalba: “Nėra jam pagalbos Dieve”.
3Sed Vi, ho Eternulo, estas sxildo por mi, Mia honoro kaj levanto de mia kapo.
3Bet Tu, Viešpatie, esi mano skydas ir mano šlovė. Tu pakeli mano galvą.
4Per mia vocxo mi vokas al la Eternulo, Kaj Li respondas al mi de Sia sankta monto. Sela.
4Aš Viešpaties garsiai šaukiausi, ir Jis išgirdo nuo savo šventojo kalno.
5Mi kusxigxas kaj endormigxas, Kaj mi vekigxas, cxar la Eternulo min subtenas.
5Aš atsiguliau ir užmigau, ir vėl pabudau, nes Viešpats mane palaikė.
6Mi ne timas miriadojn da kontrauxuloj, Kiuj estas cxirkaux mi.
6Nebijosiu dešimčių tūkstančių žmonių, kurie sustoja aplinkui mane.
7Levigxu, ho Eternulo, savu min, mia Dio; CXar Vi frapis al cxiuj miaj malamikoj la vangojn, La dentojn de la malpiuloj Vi frakasis.
7Viešpatie, kelkis, gelbėk mane, mano Dieve! Tu smogei mano priešams į žiauną, sutrupinai bedieviams dantis.
8CXe la Eternulo estas la savo; Super Via popolo estu Via beno. Sela.
8Viešpatyje yra išgelbėjimas! Palaimink savąją tautą!