¹Al la hxorestro. Por mut-labeno. Psalmo de David. Mi gloros Vin, ho Eternulo, per mia tuta koro; Mi rakontos cxiujn Viajn mirindajxojn.

¹Aš girsiu Tave, Viešpatie, visa savo širdimi, skelbsiu visus Tavo nuostabius darbus.

²Mi gxojos kaj triumfos pro Vi; Mi kantos Vian nomon, ho Vi Plejalta.

²Linksminsiuosi ir džiūgausiu Tavyje, Tavo vardui, Aukščiausiasis, giedosiu gyrių.

³CXar miaj malamikoj turnigxas malantauxen, Ili falas kaj pereas antaux Vi.

³Traukiasi atgal mano priešai, klumpa ir žūva Tavo akivaizdoje,

⁴CXar Vi faris por mi jugxon kaj plenumon de legxo; Vi sidigxis sur la trono, Vi justa jugxanto.

⁴nes Tu gini mano teises ir mano bylą, Tu sėdi soste, teisingai teisdamas.

⁵Vi indignis kontraux la popoloj, Vi pereigis malpiulojn, Ilian nomon Vi ekstermis por cxiam kaj eterne.

⁵Pagonis Tu subarei, sužlugdei nedoruosius, jų vardą visiems amžiams ištrynei.

⁶La malamikoj malaperis, ruinigxis por cxiam; Iliajn urbojn Vi renversis, La memoro pri ili pereis kune kun ili.

⁶Priešų neliko, jie tapo amžinais griuvėsiais; Tu sugriovei jų miestus, ir jų nebemini niekas.

⁷Sed la Eternulo restas eterne, Li pretigis Sian tronon por jugxo.

⁷Bet Viešpats pasiliks per amžius, Jis paruošė savo sostą teismui.

⁸Kaj Li jugxos la mondon kun justeco, Li plenumos legxojn inter la popoloj kun senpartieco.

⁸Jis teis pasaulį teisingai, vykdys teisingumą tautoms bešališkai.

⁹Kaj la Eternulo estos rifugxo por la premato, Rifugxo en la tempo de mizero.

⁹Viešpats­priebėga prispaustiesiems, priebėga nelaimės metu.

¹⁰Kaj esperos al Vi tiuj, kiuj konas Vian nomon, CXar Vi ne forlasas tiujn, kiuj sercxas Vin, ho Eternulo.

¹⁰Kas pažįsta Tavo vardą, pasitiki Tavimi. Tu niekad nepalikai tų, kurie Tavęs ieško.

¹¹Kantu al la Eternulo, kiu logxas sur Cion, Rakontu inter la popoloj Liajn farojn.

¹¹Giedokite Viešpačiui, kuris gyvena Sione, skelbkite tautoms Jo darbus.

¹²CXar vengxante por la sango, Li memoras pri ili, Li ne forgesas la krion de malfelicxuloj.

¹²Jis­nekalto kraujo gynėjas­atsimena juos, neužmiršta vargingųjų šauksmo.

¹³Estu favora al mi, ho Eternulo; Vidu, kion mi suferas de miaj malamikoj, Vi, kiu suprenlevas min el la pordegoj de la morto,

¹³Viešpatie, pasigailėk, pažvelk, kaip vargstu nuo manęs nekenčiančiųjų. Tu iškeli mane iš mirties vartų,

¹⁴Por ke mi rakontu Vian tutan gloron En la pordegoj de la filino de Cion Kaj mi gxoju pro Via savo.

¹⁴kad galėčiau Tave šlovint prie Siono dukters vartų, besidžiaugdamas Tavo pagalba.

¹⁵Enigxis la popoloj en la kavon, kiun ili elfosis; En la reton, kiun ili metis, enkaptigxis ilia piedo.

¹⁵Į savo išraustą duobę pagonys įkrinta, jų koja įkliūna į spąstus, pačių pastatytus.

¹⁶Oni ekkonas la Eternulon laux la jugxo, kiun Li faris; Per la faroj de siaj manoj estas kaptita la malpiulo. Higajon. Sela.

¹⁶Viešpats apsireiškia, teismą surengia. Nedorėlis įsipainioja į savo rankų darbą.

¹⁷La malbonuloj reiru en SXeolon, CXiuj popoloj, kiuj forgesas Dion.

¹⁷Nedorėliai ir visos tautos, kurios užmiršo Dievą, į mirusiųjų buveinę eina.

¹⁸CXar ne por cxiam malricxulo estos forgesita, Kaj la espero de mizeruloj ne pereos por eterne.

¹⁸Varguolis nebus pamirštas visam laikui, vargšo viltis nepradings amžiams.

¹⁹Levigxu, ho Eternulo, ke homoj ne tro fortigxu; La popoloj estu jugxataj antaux Via vizagxo.

¹⁹Viešpatie, pakilk, tegul neįsigali žmogus, tebūna suruoštas teismas pagonims Tavo akivaizdoje.

²⁰Metu, ho Eternulo, timon sur ilin, La popoloj sciu, ke ili estas homoj. Sela.

²⁰Įvaryk jiems, Viešpatie, baimės; pagonys težino, kad jie­tiktai žmonės!