1Kanto de suprenirado. Multe oni afliktis min de post mia juneco, Diras Izrael,
1Vakanditambudza kazhinji kubva pauduku hwangu, Isiraeri ngaadaro zvino;
2Multe oni afliktis min de post mia juneco, Sed oni min ne pereigis.
2Vakanditambudza kazhinji kubva pauduku hwangu; Kunyange zvakadaro havana kundikunda.
3Sur mia dorso plugis plugistoj, Faris siajn sulkojn longaj.
3Varimi vakarima pamusana wangu; Vakaita mihoronga yavo mirefu.
4La Eternulo estas justa; Li dishakis la sxnurojn de la malvirtuloj.
4Jehovha akarurama; Akaguranya mabote avakaipa.
5Hontigxu kaj turnigxu malantauxen CXiuj malamantoj de Cion.
5Ngavanyadziswe, vadzoserwe shure, Ivo vose vanovenga Ziyoni.
6Ili estu kiel tegmenta herbo, Kiu forvelkas, antaux ol oni gxin elsxiris;
6Ngavave souswa pamatenga eimba, Hunooma husati hwakura;
7Per kiu ne plenigas rikoltanto sian manon Nek garbiganto sian baskon.
7Mucheki haazadzi ruoko rwake nahwo, Uye anosunga zvisote, fungatwa rake.
8Kaj la preterirantoj ne diros: Beno de la Eternulo estu al vi, Ni benas vin per la nomo de la Eternulo.
8Navanopfuura havangati, Jehovha ngaakuropafadzei; Tinokuropafadzai nezita raJehovha.