1Kanto de suprenirado. El profundo mi vokas Vin, ho Eternulo.
1Ndakadanidzira kwamuri, Jehovha, ndiri makadzika.
2Mia Sinjoro, auxskultu mian vocxon; Viaj oreloj atentu la vocxon de mia petego.
2Ishe inzwai inzwi rangu; Nzeve dzenyu ngadziteerere inzwi rokukumbira kwangu.
3Se vi, ho Eternulo, kalkulus la pekojn, Kiu povus stari, ho mia Sinjoro?
3Dai imwi Jehovha, mairangarira zvisakarurama, Ndianiko airamba amire, Ishe?
4Sed Vi estas pardonema, Por ke Vi estu respektata.
4Asi kukangamwirwa kuriko kwamuri, Kuti vanhu vakutyei.
5Mi esperis al la Eternulo, esperis mia animo, Kaj Lian vorton mi fidis.
5Ndinorindira Jehovha, mweya wangu unorindira; Ndinotarira shoko rake.
6Mia animo atendas mian Sinjoron pli, Ol la gardantoj atendas la matenon, La gardantoj la matenon.
6Mweya wangu unorindira Ishe, Kupfuura varindi vanorindira rungwanani; Zvirokwazvo, kupfuura varindi vanorindira rungwanani.
7Izrael fidu la Eternulon; CXar cxe la Eternulo estas favorkoreco Kaj cxe Li estas granda liberigo.
7imwi Isiraeri, tarirai kuna Jehovha; .Sokuti kuna Jehovha kune tsitsi, Uye kwaari kunokudzikunurwa kukuru.
8Kaj Li liberigos Izraelon De cxiuj liaj pekoj.
8Iye achadzikunura Isiraeri Panezvisakarurama zvake zvose.