1Poste Ijob malfermis sian busxon, kaj malbenis sian tagon.
1After this Job opened his mouth, and cursed the day of his birth.
2Kaj Ijob ekparolis, kaj diris:
2Job answered:
3Pereu la tago, en kiu mi naskigxis, Kaj la nokto, kiu diris:Embriigxis homo.
3“Let the day perish in which I was born, the night which said, ‘There is a boy conceived.’
4Tiu tago estu malluma; Dio de supre ne rigardu gxin, Neniu lumo ekbrilu super gxi.
4Let that day be darkness. Don’t let God from above seek for it, neither let the light shine on it.
5Mallumo kaj tomba ombro ekposedu gxin; Nubo gxin kovru; Eklipsoj de tago faru gxin terura.
5Let darkness and the shadow of death claim it for their own. Let a cloud dwell on it. Let all that makes black the day terrify it.
6Tiun nokton prenu mallumego; GXi ne alkalkuligxu al la tagoj de la jaro, GXi ne eniru en la kalkulon de la monatoj.
6As for that night, let thick darkness seize on it. Let it not rejoice among the days of the year. Let it not come into the number of the months.
7Ho, tiu nokto estu soleca; Neniu gxojkrio auxdigxu en gxi.
7Behold, let that night be barren. Let no joyful voice come therein.
8Malbenu gxin la malbenantoj de la tago, Tiuj, kiuj estas pretaj eksciti levjatanon.
8Let them curse it who curse the day, who are ready to rouse up leviathan.
9Mallumigxu la steloj de gxia krepusko; GXi atendu lumon, kaj cxi tiu ne aperu; Kaj la palpebrojn de matenrugxo gxi ne ekvidu;
9Let the stars of its twilight be dark. Let it look for light, but have none, neither let it see the eyelids of the morning,
10Pro tio, ke gxi ne fermis la pordon de la utero de mia patrino Kaj ne kasxis per tio la malfelicxon antaux miaj okuloj.
10because it didn’t shut up the doors of my mother’s womb, nor did it hide trouble from my eyes.
11Kial mi ne mortis tuj el la utero, Ne senvivigxis post la eliro el la ventro?
11“Why didn’t I die from the womb? Why didn’t I give up the spirit when my mother bore me?
12Kial akceptis min la genuoj? Por kio estis la mamoj, ke mi sucxu?
12Why did the knees receive me? Or why the breast, that I should nurse?
13Mi nun kusxus kaj estus trankvila; Mi dormus kaj havus ripozon,
13For now should I have lain down and been quiet. I should have slept, then I would have been at rest,
14Kune kun la regxoj kaj la konsilistoj sur la tero, Kiuj konstruas al si izolejojn,
14with kings and counselors of the earth, who built up waste places for themselves;
15Aux kun la potenculoj, kiuj havas oron, Kiuj plenigas siajn domojn per argxento;
15or with princes who had gold, who filled their houses with silver:
16Aux kiel abortitajxo kasxita mi ne ekzistus, Simile al la infanoj, kiuj ne vidis lumon.
16or as a hidden untimely birth I had not been, as infants who never saw light.
17Tie la malpiuloj cxesas tumulti; Kaj tie ripozas tiuj, kies fortoj konsumigxis.
17There the wicked cease from troubling. There the weary are at rest.
18Tie la malliberuloj kune havas ripozon; Ili ne auxdas la vocxon de premanto.
18There the prisoners are at ease together. They don’t hear the voice of the taskmaster.
19Malgranduloj kaj granduloj, tie ili estas; Kaj sklavo estas libera de sia sinjoro.
19The small and the great are there. The servant is free from his master.
20Por kio al suferanto estas donita la lumo, Kaj la vivo al tiuj, kiuj havas maldolcxan animon,
20“Why is light given to him who is in misery, life to the bitter in soul,
21Kiuj atendas la morton, kaj gxi ne aperas, Kiuj elfosus gxin pli volonte ol trezorojn,
21Who long for death, but it doesn’t come; and dig for it more than for hidden treasures,
22Kiuj ekgxojus kaj estus ravitaj, Se ili trovus tombon?
22who rejoice exceedingly, and are glad, when they can find the grave?
23Al la homo, kies vojo estas kasxita, Kaj antaux kiu Dio starigis barilon?
23Why is light given to a man whose way is hidden, whom God has hedged in?
24Antaux ol mi ekmangxas panon, mi devas gxemi, Kaj mia plorkriado versxigxas kiel akvo;
24For my sighing comes before I eat. My groanings are poured out like water.
25CXar terurajxo, kiun mi timis, trafis min, Kaj tio, pri kio mi estis maltrankvila, venis al mi.
25For the thing which I fear comes on me, That which I am afraid of comes to me.
26Mi ne havas trankvilon, mi ne havas kvieton, mi ne havas ripozon; Trafis min kolero.
26I am not at ease, neither am I quiet, neither have I rest; but trouble comes.”