¹Kaj ekparolis Elifaz, la Temanano, kaj diris:

¹Then Eliphaz the Temanite answered,

²Se oni provos diri al vi vorton, tio eble estos por vi turmenta? Sed kiu povas deteni sin de parolado?

²“If someone ventures to talk with you, will you be grieved? But who can withhold himself from speaking?

³Jen vi multajn instruis, Kaj manojn senfortigxintajn vi refortigis;

³Behold, you have instructed many, you have strengthened the weak hands.

⁴Falantojn restarigis viaj vortoj, Kaj fleksigxantajn genuojn vi fortigis;

⁴Your words have supported him who was falling, You have made firm the feeble knees.

⁵Kaj nun, kiam tio trafis vin, vi perdis la forton; GXi ektusxis vin, kaj vi ektimis.

⁵But now it has come to you, and you faint. It touches you, and you are troubled.

⁶CXu ne via timo antaux Dio estas via konsolo? CXu la virteco de viaj vojoj ne estas via espero?

⁶Isn’t your piety your confidence? Isn’t the integrity of your ways your hope?

⁷Rememoru do, cxu pereis iu senkulpa? Kaj kie virtuloj estis ekstermitaj?

⁷“Remember, now, whoever perished, being innocent? Or where were the upright cut off?

⁸Kiel mi vidis, tiuj, kiuj plugis pekojn kaj semis malbonagojn, Tiuj ilin rikoltas;

⁸According to what I have seen, those who plow iniquity, and sow trouble, reap the same.

⁹De la ekblovo de Dio ili pereas, Kaj de la ekspiro de Lia kolero ili malaperas.

⁹By the breath of God they perish. By the blast of his anger are they consumed.

¹⁰La kriado de leono kaj la vocxo de leopardo silentigxis, Kaj la dentoj de junaj leonoj rompigxis;

¹⁰The roaring of the lion, and the voice of the fierce lion, the teeth of the young lions, are broken.

¹¹Leono pereis pro manko de mangxajxo, Kaj idoj de leonino diskuris.

¹¹The old lion perishes for lack of prey. The cubs of the lioness are scattered abroad.

¹²Kaj al mi kasxe alvenis vorto, Kaj mia orelo kaptis parteton de gxi.

¹²“Now a thing was secretly brought to me. My ear received a whisper of it.

¹³Dum meditado pri la vizioj de la nokto, Kiam profunda dormo falas sur la homojn,

¹³In thoughts from the visions of the night, when deep sleep falls on men,

¹⁴Atakis min teruro kaj tremo, Kaj cxiuj miaj ostoj eksentis timon.

¹⁴fear came on me, and trembling, which made all my bones shake.

¹⁵Kaj spirito traflugis antaux mi, Kaj la haroj sur mia korpo rigidigxis.

¹⁵Then a spirit passed before my face. The hair of my flesh stood up.

¹⁶Staris bildo antaux miaj okuloj, sed mi ne povis rekoni gxian aspekton; Estis silento, kaj mi ekauxdis vocxon, dirantan:

¹⁶It stood still, but I couldn’t discern its appearance. A form was before my eyes. Silence, then I heard a voice, saying,

¹⁷CXu homo estas pli justa ol Dio? CXu viro estas pli pura ol lia Kreinto?

¹⁷‘Shall mortal man be more just than God? Shall a man be more pure than his Maker?

¹⁸Vidu, al Siaj servantoj Li ne konfidas, Kaj Siajn angxelojn Li trovas mallauxdindaj:

¹⁸Behold, he puts no trust in his servants. He charges his angels with error.

¹⁹Des pli koncerne tiujn, Kiuj logxas en argilaj dometoj, Fonditaj sur tero, Kaj kiujn formangxas vermoj.

¹⁹How much more, those who dwell in houses of clay, whose foundation is in the dust, who are crushed before the moth!

²⁰De la mateno gxis la vespero ili disfalas, Pereas por cxiam, kaj neniu tion atentas.

²⁰Between morning and evening they are destroyed. They perish forever without any regarding it.

²¹La fadeno de ilia vivo estas distrancxita; Ili mortas, kaj ne en sagxeco.

²¹Isn’t their tent cord plucked up within them? They die, and that without wisdom.’