¹Sed nun ridas pri mi homoj pli junaj ol mi, Kies patrojn mi ne volus starigi kun la hundoj de miaj sxafaroj;

¹“But now those who are younger than I have me in derision, whose fathers I would have disdained to put with my sheep dogs.

²Kies forto de la manoj estis senbezona por mi, Kaj kiuj ne povis atingi maljunecon;

²Of what use is the strength of their hands to me, men in whom ripe age has perished?

³Kiuj pro malricxeco kaj malsato solece kuris En la dezerton mizeran kaj senvivan;

³They are gaunt from lack and famine. They gnaw the dry ground, in the gloom of waste and desolation.

⁴Kiuj elsxiras atriplon apud la arbetajxoj, Kaj kies pano estas la radiko de genisto.

⁴They pluck salt herbs by the bushes. The roots of the broom are their food.

⁵El meze de la homoj oni elpelas ilin; Oni krias sur ilin, kiel sur sxteliston;

⁵They are driven out from the midst of men. They cry after them as after a thief;

⁶En terfendoj cxe la valoj ili logxas, En truoj de la tero kaj de rokoj;

⁶So that they dwell in frightful valleys, and in holes of the earth and of the rocks.

⁷Inter la arbetajxoj ili krias, Sub la kardoj ili kolektigxas;

⁷Among the bushes they bray; and under the nettles they are gathered together.

⁸Kiel infanoj de sentauxguloj kaj sennomuloj, Ili estas elpelitaj el la lando.

⁸They are children of fools, yes, children of base men. They were flogged out of the land.

⁹Kaj nun mi farigxis objekto de ilia mokokanto, Mi farigxis por ili objekto de babilado.

⁹“Now I have become their song. Yes, I am a byword to them.

¹⁰Ili abomenas min, malproksimigxas de mi, Ne timas kracxi sur mian vizagxon.

¹⁰They abhor me, they stand aloof from me, and don’t hesitate to spit in my face.

¹¹Li malligis mian sxnuron kaj turmentas min, Kaj ili forjxetis antaux mi la bridon.

¹¹For he has untied his cord, and afflicted me; and they have thrown off restraint before me.

¹²Dekstre buboj starigxis, kaj pusxas miajn piedojn; Ili ebenigis kontraux mi siajn pereigajn vojojn;

¹²On my right hand rise the rabble. They thrust aside my feet, They cast up against me their ways of destruction.

¹³Ili disfosis mian vojon, facile pereigas min, Ne bezonante helpanton;

¹³They mar my path, They set forward my calamity, without anyone’s help.

¹⁴Ili venas kiel tra largxa brecxo, JXetas sin tumulte.

¹⁴As through a wide breach they come, in the midst of the ruin they roll themselves in.

¹⁵Teruroj turnis sin kontraux min, Forpelis mian majeston kiel vento; Kiel nubo foriris mia felicxo.

¹⁵Terrors have turned on me. They chase my honor as the wind. My welfare has passed away as a cloud.

¹⁶Kaj nun elversxigxas mia animo; Kaptis min tagoj de mizero.

¹⁶“Now my soul is poured out within me. Days of affliction have taken hold on me.

¹⁷En la nokto miaj ostoj traborigxas en mi, Kaj miaj mordetantoj ne dormas.

¹⁷In the night season my bones are pierced in me, and the pains that gnaw me take no rest.

¹⁸Kun granda malfacileco demetigxas mia vesto; Premas min la rando de mia cxemizo.

¹⁸By great force is my garment disfigured. It binds me about as the collar of my coat.

¹⁹Oni komparas min kun koto; Mi similigxis al polvo kaj cindro.

¹⁹He has cast me into the mire. I have become like dust and ashes.

²⁰Mi krias al Vi, sed Vi ne respondas al mi; Mi staras, ke Vi atentu min.

²⁰I cry to you, and you do not answer me. I stand up, and you gaze at me.

²¹Vi farigxis kruelulo por mi; Per la forto de Via mano Vi montras al mi Vian malamon.

²¹You have turned to be cruel to me. With the might of your hand you persecute me.

²²Vi levis min en la venton, Lasis min kaj neniigis min en la ventego.

²²You lift me up to the wind, and drive me with it. You dissolve me in the storm.

²³Mi scias, ke Vi transdonos min al la morto, En la kunvenejon de cxio vivanta.

²³For I know that you will bring me to death, To the house appointed for all living.

²⁴Sed cxu oni povas ne deziri eltiri manon, Kaj krii en sia malfelicxo?

²⁴“However doesn’t one stretch out a hand in his fall? Or in his calamity therefore cry for help?

²⁵CXu mi ne ploris pri tiu, kiu havis malfelicxan tempon? CXu mia animo ne afliktigxis pri malricxulo?

²⁵Didn’t I weep for him who was in trouble? Wasn’t my soul grieved for the needy?

²⁶Mi atendis bonon, sed venis malbono; Mi esperis lumon, sed venis mallumo.

²⁶When I looked for good, then evil came; When I waited for light, there came darkness.

²⁷Miaj internajxoj bolas kaj ne cxesas; Atakis min tempo de mizero.

²⁷My heart is troubled, and doesn’t rest. Days of affliction have come on me.

²⁸Mi estas nigra, sed ne de la suno; Mi levigxas en la komunumo kaj krias.

²⁸I go mourning without the sun. I stand up in the assembly, and cry for help.

²⁹Mi farigxis frato al la sxakaloj Kaj kamarado al la strutoj.

²⁹I am a brother to jackals, and a companion to ostriches.

³⁰Mia hauxto nigrigxis sur mi, Kaj miaj ostoj sekigxis de varmego.

³⁰My skin grows black and peels from me. My bones are burned with heat.

³¹Mia harpo farigxis plendilo, Kaj mia fluto farigxis vocxo de plorantoj.

³¹Therefore my harp has turned to mourning, and my pipe into the voice of those who weep.