¹Kaj plue Ijob parolis siajn sentencojn, kaj diris:

¹Job again took up his parable, and said,

²Ho, se estus al mi tiel, kiel en la antauxaj monatoj, Kiel en la tempo, kiam Dio min gardis;

²“Oh that I were as in the months of old, as in the days when God watched over me;

³Kiam Lia lumilo lumis super mia kapo; Kaj sub Lia lumo mi povis iri en mallumo;

³when his lamp shone on my head, and by his light I walked through darkness,

⁴Kiel estis al mi en la tagoj de mia juneco, Kiam la sxirmado de Dio estis super mia tendo;

⁴as I was in the ripeness of my days, when the friendship of God was in my tent,

⁵Kiam la Plejpotenculo estis ankoraux kun mi, Kaj cxirkaux mi estis miaj infanoj;

⁵when the Almighty was yet with me, and my children were around me,

⁶Kiam miaj pasxoj lavigxadis en butero, Kaj la roko versxadis al mi fluojn da oleo!

⁶when my steps were washed with butter, and the rock poured out streams of oil for me,

⁷Kiam mi eliris el la pordego al la urbo Kaj arangxis al mi sidon sur la placo,

⁷when I went forth to the city gate, when I prepared my seat in the street.

⁸Vidis min junuloj kaj kasxis sin, Kaj maljunuloj levigxis kaj staris;

⁸The young men saw me and hid themselves. The aged rose up and stood.

⁹Eminentuloj cxesis paroli Kaj metis la manon sur sian busxon;

⁹The princes refrained from talking, and laid their hand on their mouth.

¹⁰La vocxo de altranguloj sin kasxis, Kaj ilia lango algluigxis al ilia palato.

¹⁰The voice of the nobles was hushed, and their tongue stuck to the roof of their mouth.

¹¹Kiam orelo auxdis, gxi nomis min felicxa; Kiam okulo vidis, gxi gloris min;

¹¹For when the ear heard me, then it blessed me; and when the eye saw me, it commended me:

¹²CXar mi savadis kriantan malricxulon, Kaj orfon, kiu ne havis helpanton.

¹²Because I delivered the poor who cried, and the fatherless also, who had none to help him,

¹³Beno de pereanto venadis sur min, Kaj la koro de vidvino estis gxojigata de mi.

¹³the blessing of him who was ready to perish came on me, and I caused the widow’s heart to sing for joy.

¹⁴Virteco estis mia vesto, Kaj mia justeco vestis min kiel mantelo kaj kapornamo.

¹⁴I put on righteousness, and it clothed me. My justice was as a robe and a diadem.

¹⁵Mi estis okuloj por la blindulo, Kaj piedoj por la lamulo;

¹⁵I was eyes to the blind, and feet to the lame.

¹⁶Mi estis patro por la malricxuloj, Kaj jugxan aferon de homoj nekonataj mi esploradis;

¹⁶I was a father to the needy. The cause of him who I didn’t know, I searched out.

¹⁷Mi rompadis la makzelojn al maljustulo, Kaj el liaj dentoj mi elsxiradis la kaptitajxon.

¹⁷I broke the jaws of the unrighteous, and plucked the prey out of his teeth.

¹⁸Kaj mi pensis:En mia nesto mi mortos, Kaj grandnombraj kiel sablo estos miaj tagoj;

¹⁸Then I said, ‘I shall die in my own house, I shall number my days as the sand.

¹⁹Mia radiko estas malkovrita por la akvo, Kaj roso noktas sur miaj brancxoj.

¹⁹My root is spread out to the waters. The dew lies all night on my branch.

²⁰Mia gloro estas cxiam nova, Kaj mia pafarko cxiam refortigxas en mia mano.

²⁰My glory is fresh in me. My bow is renewed in my hand.’

²¹Oni auxskultadis min kaj atendadis, Kaj silentadis, kiam mi donadis konsilojn.

²¹“Men listened to me, waited, and kept silence for my counsel.

²²Post miaj vortoj oni ne plu parolis; Kaj miaj vortoj gutadis sur ilin.

²²After my words they didn’t speak again. My speech fell on them.

²³Oni atendadis min kiel la pluvon, Kaj malfermadis sian busxon, kiel por malfrua pluvo.

²³They waited for me as for the rain. Their mouths drank as with the spring rain.

²⁴Se mi iam ridis al ili, ili ne kredis tion; Kaj la lumo de mia vizagxo ne falis.

²⁴I smiled on them when they had no confidence. They didn’t reject the light of my face.

²⁵Kiam mi iris al ili, mi sidis sur la cxefa loko; Mi logxis kiel regxo inter tacxmentoj, Kiel konsolanto de funebruloj.

²⁵I chose out their way, and sat as chief. I lived as a king in the army, as one who comforts the mourners.