1Apud la riveroj de Babel Ni sidis kaj ploris, Rememorante Cionon.
1By the rivers of Babylon, there we sat down. Yes, we wept, when we remembered Zion.
2Sur la salikoj tie Ni pendigis niajn harpojn.
2On the willows in its midst, we hung up our harps.
3CXar tie niaj kaptintoj postulis de ni kantojn, Kaj niaj mokantoj gxojon, dirante: Kantu al ni el la kantoj de Cion.
3For there, those who led us captive asked us for songs. Those who tormented us demanded songs of joy: “Sing us one of the songs of Zion!”
4Kiel ni kantos sur fremda tero La kanton de la Eternulo?
4How can we sing Yahweh’s song in a foreign land?
5Se mi forgesos vin, ho Jerusalem, Tiam forgesigxu mia dekstra mano;
5If I forget you, Jerusalem, let my right hand forget its skill.
6Algluigxu mia lango al mia palato, Se mi vin ne memoros, Se mi ne levos Jerusalemon en la supron de miaj gxojoj.
6Let my tongue stick to the roof of my mouth if I don’t remember you; if I don’t prefer Jerusalem above my chief joy.
7Rememorigu, ho Eternulo, al la filoj de Edom La tagon de Jerusalem, kiam ili diris: Detruu, detruu gxis gxia fundamento.
7Remember, Yahweh, against the children of Edom, the day of Jerusalem; who said, “Raze it! Raze it even to its foundation!”
8Ho ruinigema filino de Babel! Bone estos al tiu, Kiu repagos al vi por la faro, kiun vi faris al ni.
8Daughter of Babylon, doomed to destruction, he will be happy who rewards you, as you have served us.
9Bone estos al tiu, Kiu prenos kaj frakasos viajn infanetojn sur sxtono.
9Happy shall he be, who takes and dashes your little ones against the rock.