¹Kes armastab hoiatust, armastab teadlikkust, aga kes vihkab noomimist, on juhm.

¹Li ani naxqßue saß xchßôl li xtijbal, aßan cuan xnaßleb. Ut li ani naxtzßektâna lix kßusbal, aßan mâcßaß xnaßleb.

²Hea inimene saab Issandalt tunnustuse, aga kurja nõuga mehe ta mõistab hukka.

²Li ani châbil xnaßleb na-uxtânâc ru xban li Dios. Ut li ani sêb xchßôl chixbânunquil li incßaß us tâqßuehekß chixtojbal xmâc xban li Dios.

³Õeluse pärast ei jää inimene püsima, aga õigete juur on kõikumatu.

³Mâ ani naru naxcßojob xchßôl saß xbên li mâusilal. Abanan li tîqueb xchßôl cßojcßôqueb xchßôl saß xbên li tîquilal.

⁴Tubli naine on oma mehe kroon, aga häbitu on otsekui mädanik tema luudes.

⁴Junak li bêlomej naqßueheß xlokßal xban nak châbil xnaßleb li rixakil. Abanan li ixakilbej li incßaß us xnaßleb naxsach xcuanquil lix bêlom.

⁵Õiglaste mõtted on õiged, õelate nõuanne on pettus.

⁵Eb li tîqueb xchßôl junes li us nequeßxcßoxla. Abanan li incßaß useb xnaßleb junes balakßic nequeßxcßoxla.

⁶Õelate sõnad varitsevad verd, aga ausate suu päästab varitsetavad.

⁶Li âtin li nequeßxye li incßaß useb xnaßleb, aßan chanchan jun li raßal re camsînc. Abanan li âtin li nequeßxye li tîqueb xchßôl, aßan nacoloc.

⁷Õelad kummutatakse ja neid ei ole enam, aga õigete koda jääb püsima.

⁷Eb li incßaß useb xnaßleb teßsachekß ruheb ut teßosokß chi junaj cua. Abanan eb li tîqueb xchßôl cuânkeb chi junelic, joß eb ajcuiß li ralal xcßajol.

⁸Meest kiidetakse tema mõistuse pärast, aga meelesegane on põlatud.

⁸Li ani cuan xnaßleb naqßueheß xlokßal. Abanan li incßaß useb xnaßleb nequeßtzßektânâc.

⁹Parem on olla tähtsusetu, kel ometi on ori, kui ennast laiutada ja olla leivata.

⁹Kßaxal us nak tocßanjelak re nak cuânk cßaßru ke usta totzßektânâk, chiru nak takanimobresi kib ut mâcßaßak katzacaêmk.

¹⁰Õige hoolib oma looma hingest, aga õelate halastuski on julm.

¹⁰Li ani tîc xchßôl naxnau xrabaleb lix xul. Abanan eb li incßaß useb xnaßleb mâcßaß nequeßril xtokßobâl ru.

¹¹Kes oma põldu harib, sel on leiba küllalt, aga kes tühja taga ajab, on meeletu.

¹¹Li ani naxqßue xchßôl chi âuc tâcuânk nabal lix tzacaêmk. Abanan li ani nequeßxic xchßôl chirix li mâcßaß na-oc cuiß mâcßaßeb xnaßleb.

¹²Õel himustab kurjade saaki, aga õigete juur kinnitatakse.

¹²Li tîqueb xchßôl cßojcßôqueb xchßôl saß xbên li tîquilal. Abanan li incßaß useb xnaßleb junes li incßaß us nequeßxrahi ru xbânunquil.

¹³Kurja püünis on huulte üleastumises, aga õige pääseb hädast.

¹³Eb li incßaß useb xnaßleb nequeßxbok raylal saß xbêneb riqßuin li ticßtißic nequeßxbânu. Abanan eb li tîqueb xchßôl nequeßxnau xcolbal ribeb chiru li raylal.

¹⁴Oma suu viljast saab igaüks küllalt head, ja inimese kätetöö tuleb tagasi temale enesele.

¹⁴Li junjûnk tixcßul xkßajcâmunquil aß yal chanru lix yehom xbânuhom. Ut tixcßul lix tojbal aß yal chanru lix naßleb.

¹⁵Rumala tee on ta enese silmis õige, aga tark võtab nõu kuulda.

¹⁵Li ani mâcßaß xnaßleb naxcßoxla nak us yô chixbânunquil. Abanan li cuan xnaßleb naxqßue saß xchßôl li naßleb naqßueheß re.

¹⁶Rumala pahameel saab kohe teatavaks, aga tark katab solvangu kinni.

¹⁶Li ani mâcßaß xnaßleb saß junpât najoskßoß. Abanan li ani cuan xnaßleb mâcßaß naraj re usta nahobeß.

¹⁷Tõe kõneleja kuulutab õigust, aga valetunnistaja pettust.

¹⁷Li ani tîc xchßôl naxye li yâl nak naxic chi âtinac chirix li ras rîtzßin. Abanan eb li incßaß tîqueb xchßôl incßaß nequeßxye li yâl nak nequeßxic chi âtinac chirixeb li ras rîtzßin.

¹⁸Mõni paiskab sõnu otsekui mõõgapisteid, aga tarkade keel on terviseks.

¹⁸Cuanqueb li nequeßâtinac chi incßaß nequeßxcßoxla li cßaßru nequeßxye. Ut li âtin li nequeßxye ra nanak cuiß. Abanan li âtin li nequeßxye li cuanqueb xnaßleb, aßan naxcßojob xchßôl li ani ra saß xchßôl.

¹⁹Tõehuuled kestavad igavesti, aga valelik keel on üürikeseks.

¹⁹Li ani naxye li yâl tâcuânk chi junelic. Abanan li ani naticßtißic incßaß najt tâcuânk.

²⁰Kes kavatsevad kurja, neil on pettus südames, aga kes annavad rahu nõu, võivad rõõmu tunda.

²⁰Eb li incßaß useb xnaßleb, junes balakßic nequeßxcßoxla. Abanan li châbileb xnaßleb junelic saheb saß xchßôl chixtenkßanquil li ras rîtzßin chi cuânc saß usilal.

²¹Õigele ei tule midagi halba, aga õelad on täis õnnetust.

²¹Mâ jun chßaßajquilal teßxcßul li tîqueb xchßôl. Abanan li incßaß useb xnaßleb tâchâlk chixjunil li chßaßajquilal saß xbêneb.

²²Valelikud huuled on Issanda meelest jäledad, aga ustavad on temale meelepärased.

²²Li Kâcuaß xicß narileb li nequeßticßtißic. Abanan nasahoß riqßuineb li nequeßxye li yâl.

²³Tark inimene varjab, mida ta teab, aga alpide süda kuulutab nende rumalust.

²³Li ani cuan xnaßleb incßaß naxnimobresi rib xban nak cuan xnaßleb: Abanan li mâcßaßeb xnaßleb nequeßxcßutbesi nak mâcßaß xnaßleb.

²⁴Kärmete käsi valitseb, aga laisk peab orjama.

²⁴Li ani nacuulac chiru trabajic, aßan chic tâtaklânk. Abanan li ani incßaß nacuulac chiru trabajic, aßan tâcanâk rubel xcuanquil li ani nataklan.

²⁵Mure mehe südames painutab teda, aga hea sõna teeb temale rõõmu.

²⁵Li rahil chßôlej natacuasin, abanan li châbil âtin naxqßue sahil chßôlej.

²⁶Õige hoiab eemale halvast, aga õelaid eksitab nende oma tee.

²⁶Li ani tîc xchßôl naxtenkßa li ras rîtzßin chixtaubal li us. Abanan eb li incßaß useb xnaßleb nequeßxqßue li ras rîtzßin chi tßanecß.

²⁷Laisk ei saa küpsetada jahisaaki, aga inimese kallis vara on virkus.

²⁷Li ani nacuulac chiru cßanjelac tâcuânk cßaßru re. Ut li ani incßaß nacuulac chiru cßanjelac incßaß tâcuânk cßaßru re.Li ani nacuan saß tîquilal tâcuânk xyußam. Ut li ani incßaß us xnaßleb, aßan tâcâmk.

²⁸Õigluse rajal on elu, ja sillutatud teel ei ole surma.

²⁸Li ani nacuan saß tîquilal tâcuânk xyußam. Ut li ani incßaß us xnaßleb, aßan tâcâmk.