1Tarkus ehitas enesele koja, raius oma seitse sammast.
1Li ixk li cuan xnaßleb quixyîb li rochoch ut quixyîb ajcuiß cuukub li rokechal li nacûtun re.
2Ta tappis tapaloomad, segas veini, kattis lauagi valmis.
2Quixcamsiheb li xul nak quixbânu lix ninkße saß li rochoch. Quixyîb li châbil vino ut quixqßue xtzacaêmk saß mêx.
3Ta läkitas oma teenijad, laskis hüüda linna küngastel:
3Ut quixtaklaheb lix môs ixk chixyebal resil reheb li tenamit.
4'Kes on kogenematu, pöördugu siia!' Napiarulisele ta ütles:
4Queßoc chixyebal reheb li toj sâjeb: —Quimkex lâex li mâcßaß ênaßleb. Lâex li incßaß nequetau xyâlal, châlkex.
5'Tulge, sööge mu leiba ja jooge mu segatud veini!
5Châlkex. Cuaßinkex cuiqßuin. Ucßumak li vino li xinyîb.
6Jätke maha rumalus, et jääksite elama, ja käige arukuse teel!'
6Chetauhak lê naßleb ut chesicßak li us. Canabomak li tôntil naßleb re nak cuânk êyußam, chanquex.
7Kes õpetab pilkajat, toob iseenesele häbi, ja kes noomib õelat, sellele jääb külge halb märk.
7Cui tâkßus junak li kßetkßet li incßaß us xnaßleb, mâcßaß târaj re xban nak aßan tatxseße ut tatxhob.
8Ära noomi pilkajat, et ta sind ei vihkaks, noomi tarka, ja ta armastab sind!
8Mâqßue xnaßleb li ani naxhob ras rîtzßin xban xkßetkßetil xban nak aßan xicß chic tatril. Abanan cui tâqßue xnaßleb li naxnau cßoxlac, aßan tatxra.
9Anna targale, ja ta saab veelgi targemaks, õpeta õiglast, ja ta võtab veelgi enam õpetust!
9Cui tâqßue xnaßleb junak li naxnau cßoxlac, aßan kßaxal cuißchic tixtau xnaßleb. Chßolob xyâlal chiru li ani châbil ut aßan tixtzol rib chi us.
10Issanda kartus on tarkuse algus ja Kõigepühama äratundmine on arukus.
10Riqßuin xxucuanquil ru li Dios natauman li châbil naßleb. Li ani naxnau ru li Dios Santo naxtau xyâlal.
11Sest minu läbi saavad su päevad paljuks ja su eluaastad jätkuvad.
11Cui châbil lâ naßleb tânajtokß ru lâ yußam saß ruchichßochß.
12Kui oled tark, siis oled tark iseenese jaoks; ja kui oled pilkaja, siis pead sedagi üksinda kandma.
12Cui lâat cuan ânaßleb, âcue ajcuiß li us. Ut cui lâat aj hobonel, lâat ajcuiß tatcßuluk re li raylal.
13Meeletusenaine on rahutu, rumalus ei tunne midagi.
13Li ixk li mâcßaß xnaßleb incßaß naraj kßusecß ut incßaß naxtau xyâlal.
14Ta istub oma koja uksel, istme peal linna küngastel,
14Nacuulac chiru xchunubanquil rib chiru li rochoch malaj ut saß junak naßajej bar cuanqueb cuiß nabal li cristian.
15kutsudes möödaminejaid, neid, kes käivad otseradu:
15Ut naxbokeb li yôqueb chi numecß aran, li tîqueb xchßôl.
16'Kes on kogenematu, pöördugu siia!' Ja napiarulisele ta ütleb:
16Naxbokeb riqßuin li mâcßaßeb xnaßleb ut li incßaß nequeßxtau xyâlal, ut naxye reheb:
17'Varastatud vesi on magus ja salajas söödud leib on hõrk.'
17—Us xyalbal xsahil li jalan aj e. Us xyalbal xsahil xbânunquil li cßaßak re ru chi mukmu, chan.Ut eb aßan incßaß nequeßxnau nak li yôqueb cuiß chi bokecß aßan xnaßajeb li camenak. Incßaß nequeßxqßue retal nak yôqueb chi xic saß xbehil li câmc.
18Aga teine ei teagi, et seal on kadunud hinged, et tema kutsutud on põrgu sügavustes.
18Ut eb aßan incßaß nequeßxnau nak li yôqueb cuiß chi bokecß aßan xnaßajeb li camenak. Incßaß nequeßxqßue retal nak yôqueb chi xic saß xbehil li câmc.