1Laulujuhatajale: Issanda sulase Taaveti laul. Taavet rääkis selle laulu sõnad Issandale sel ajal, kui Issand oli ta päästnud kõigi ta vaenlaste käest ja Sauli käest.
1At Kâcuaß, kßaxal nacatinra. Lâat nacatqßuehoc incacuilal.
2Siis ta ütles: 'Sind ma armastan südamest, Issand, mu vägi!
2Lâat nacatcoloc cue. Caßaj cuiß âcuiqßuin naru nincol cuib chiruheb li xicß nequeßiloc cue. Lâat nacat-iloc cue, at inDios, re nak mâcßaß tincßul. Chanchanat jun li sakônac bar târûk tincol cuiß cuib. Lâat nacatcoloc cue joß jun li ramleb chßîchß li naxcol cuiß rib li soldado. Lâat niquinâcol riqßuin lix nimal lâ cuanquilal.
3Issand on mu kalju, mu mäelinnus ja mu päästja; mu Jumal on mu kalju, kus ma pelgupaika otsin, mu kilp ja abisarv, mu kõrge varjupaik!
3At Kâcuaß, nacatinlokßoni xban nak âcßulub li lokßonîc. Ninyâba lâ cßabaß ut niquinâcol chiruheb li xicß nequeßiloc cue.
4'Kiidetud olgu Issand!' nõnda ma hüüan, ja ma pääsen oma vaenlaste käest.
4Chanchan nak bacßbôquin ut ac oqueb re chincamsinquil. Xiu xiu cuanquin xban nak teßraj numtâc saß inbên li incßaß useb xnaßleb.
5Surma köidikud piirasid mind ja nurjatuse jõed tegid mulle hirmu.
5Chanchan nak bacßbôquin ut ac xchal li câmc saß inbên. Chanchan nak ac xintßaneß saß li raßal xban nak ac xeßxcßûb chanru nak tineßxcamsi.
6Surmavalla köied ümbritsesid mind, surma võrgud sattusid mu ette.
6Nak cuanquin saß raylal xinyâba xcßabaß li Kâcuaß. Quintzßâma re nak tinixtenkßa. Ut aßan toj saß choxa, quirabi li cßaßru quintzßâma chiru.
7Oma kitsikuses ma hüüdsin Issandat ja kisendasin oma Jumala poole. Ta kuulis mu häält oma templist ja mu appihüüd jõudis ta palge ette, ta kõrvu.
7Nak quixcßut lix joskßil li Dios quixqßue jun li hîc saß ruchichßochß. Li tzûl quilajeßecßan saß lix naßajeb. Li Dios quirecßasiheb li tzûl xban lix joskßil.
8Siis värises ja vabises maa, mägede alused kõikusid ja põrusid üksteise vastu, sest ta viha süttis.
8Chanchan yô chi êlc li sib saß rußuj. Ut chanchan yô chi êlc ru xam lochlo saß re, re xcßatbaleb li yôqueb chi bânûnc re li mâusilal.
9Suits tõusis ta sõõrmeist ja tuli ta suust oli neelamas, tulised söed lõõmasid tema seest.
9Ut li Kâcuaß quixte li choxa ut quicube chak. Ut rubel li rok cuan li kßeki chok retalil li raylal xchal saß xbêneb.
10Ta vajutas taeva ja tuli maha, ja ta jalge all oli tume pilv.
10Chirix jun li querubín quicube chak saß ruchichßochß li Kâcuaß. Quichal chi junpât chintenkßanquil. Chanchan li ikß quicubsin chak re.
11Ta sõitis keerubi peal ja lendas ning ta hõljus tuule tiibadel.
11Li Kâcuaß quixmuk rib saß li kßeki chok li nacßamoc chak re li hab.
12Ta pani enesele katteks pimeduse, majaks enda ümber mustavad veed, paksud pilved.
12Li Dios quixcßutbesi rib joß nak narepoc chak li rakß câk. Ut quixtakla li sakbach ut li ru xam chi lochlo saß ruchichßochß.
13Kumast lõhkesid pilved ta ees, sadas rahet ja tuliseid süsi.
13Ut qui-abîc xyâb xcux li nimajcual Dios saß choxa. Chanchan nak namok li câk. Ut quitßaneß li sakbach ut li ru xam chi lochlo.
14Issand müristas taevast ja Kõigekõrgem andis kuulda oma häält rahe ja tuliste sütega.
14Chanchan nak quixcut chak lix tzimaj li Kâcuaß nak quixtakla chak li câk. Ut eb li xicß nequeßiloc cue queßêlelic ut queßxchaßchaßi ribeb yalak bar.
15Ta heitis oma nooli ja pillutas neid, lõi kangesti välku, ja pani need sähvima.
15Nak quiâtinac chak li Kâcuaß chi yô xjoskßil, quicßutun xchamal li palau, ut qui-ecßan li ruchichßochß saß xnaßaj xban xjoskßil nak quixkßuseb li xicß nequeßiloc cue.
16Siis said nähtavaks vete sügavused ja maailma alused paljastusid sinu sõitluse läbi, Issand, sinu sõõrmete tuule puhangust.
16Li Dios toj saß choxa quixqßue chak li rukß saß inbên ut quinixcol. Ut quinrisi saß li raylal.
17Ta ulatas kõrgusest käe, ta võttis minu, ta tõmbas mu välja suurest veest.
17Li Dios quinixcol saß rukßeb li xicß nequeßiloc cue. Lâin incßaß ninru xcolbal cuib chiruheb xban nak kßaxal cauheb rib chicuu lâin.
18Ta päästis minu mu tugeva vaenlase käest, mu vihkajate käest, sest nad olid vägevamad minust.
18Nak cuanquin saß raylal eb aßan queßchal chincamsinquil. Abanan li Kâcuaß quitenkßan cue.
19Nad tulid mu kallale mu õnnetuse päeval, aga Issand oli mulle toeks.
19Quinixcol saß rukßeb li xicß nequeßiloc cue. Quinixcol xban nak niquinixra.
20Ta tõi mu välja lagedale, ta päästis minu, sest tal oli minust hea meel.
20Li Dios quixqßue inkßajcâmunquil xban nak tîc inchßôl. Li Dios na-osobtesin cue xban nak ninbânu li us.
21Issand teeb mulle head mu õigust mööda, ta tasub mulle mu käte puhtust mööda.
21Lâin yôquin chixbânunquil li cßaßru naraj li Kâcuaß. Ut mâ jun cua xintzßektâna li Dios.
22Sest ma hoidsin Issanda teid ega taganenud õelasti Jumalast.
22Lâin cuan saß inchßôl chixjunil lix chakßrab li Dios. Ut mâ jun cua xincanab xbânunquil.
23Sest kõik ta määrused on mu ees, ma ei ole hüljanud tema seadlusi.
23Tîc lin yußam chiru li Dios ut mâ jun cua xinbânu li mâusilal.
24Ma olin laitmatu tema ees ja hoidusin pahateost.
24Li Kâcuaß xqßue inkßajcâmunquil xban nak tîc inchßôl chiru. Aßan na-osobtesin cue xban nak ninbânu li us.
25Seepärast Issand tasus mulle mu õigust mööda, mu käte puhtust mööda tema silma ees.
25At Kâcuaß, nacacuuxtâna ru li ani na-uxtânan u. Ut châbilat riqßuineb li châbileb.
26Heldele sa osutad heldust, laitmatu mehe vastu sa oled laitmatu;
26Lâat nacacuosobtesiheb li tîqueb xchßôl châcuu. Aban li incßaß useb xnaßleb cau nacakßuseb.
27puhta vastu sa oled puhas ja kõvera vastu sa osutud keeruliseks.
27Lâat nacacoleb li tûlaneb ut nacacubsi xcuanquileb li nequeßxnimobresi ribeb.
28Sest sina päästad viletsa rahva, aga alandad suurelised silmad.
28At Kâcuaß, lâat nacacßutbesi chicuu cßaßru us tinbânu. At inDios, lâat nacacutanobresi lin be.
29Sest sina süütad mu lambi; Issand, mu Jumal, valgustab mu pimedust.
29Lâat tattenkßânk cue re nak lâin chic tinnumtâk saß xbêneb li xicß nequeßiloc cue ut tincuêchani lix tenamiteb.
30Sest sinuga ma jooksen väehulga kallale, oma Jumalaga ma hüppan üle müüri.
30Chixjunil li cßaßru naxbânu li Dios, aßan châbil ut tzßakal re ru. Ut li cßaßru naxyechißi ke, nakanau chi tzßakal nak tixqßue ke. Li Dios naxtenkßaheb li ani cauheb xchßôl riqßuin.
31Jumala tee on laitmatu, Issanda kõne on sulatatud puhtaks; tema on kilbiks kõigile, kes tema juures pelgupaika otsivad.
31¿Ma cuan ta biß chic junak Dios? ¿Ma incßaß ta biß caßaj cuiß li kaDios naru nacoloc ke?
32Sest kes on Jumal peale Issanda? Ja kes muu on kalju, kui mitte meie Jumal?
32Li Dios, aßan li naqßuehoc incacuilal. Aßan li nacßamoc be chicuu yalak bar ninxic.
33See on Jumal, kes paneb rammu mu vööle ja teeb laitmatuks mu tee.
33Aßan na-iloc cue yalak bar ninnumeß re nak mâcßaß nincßul. Chanchanin li quej li naâlinac yalak bar saß qßuicheß.
34Ta teeb mu jalad emahirve jalgade sarnaseks ja paneb mind seisma mu kõrgustikele.
34Li Dios naqßuehoc innaßleb re nak tinpletik joß soldado. Aßan naqßuehoc inmetzßêu re nak târûk tincut li tzimaj chßîchß.
35Ta õpetab mu käsi sõdima ja mu käsivart vaskambu vinnastama.
35At Kâcuaß, lâat nacat-iloc cue ut nacatcoloc cue. Lâat nacattenkßan cue riqßuin xnimal lâ cuanquilal. Yal xban lâ cuusilal nak cuan incuanquil.
36Sa annad mulle oma päästekilbi, su parem käsi toetab mind, su abi teeb mind suureks.
36Junelic niquinâtenkßa saß lin yußam. Chanchan nak xanimobresi ru li be chicuu re nak incßaß tâjolcßok li cuok.
37Sa teed maa avaraks mu sammule, et mu luupeksed ei libiseks.
37Xintâkeheb li xicß nequeßiloc cue toj retal quebinchap. Incßaß xincanabeb toj xinnumta saß xbêneb.
38Ma tahan jälitada oma vaenlasi ja nad kätte saada ega taha tulla tagasi enne, kui olen teinud neile lõpu.
38Lâin xinsach ruheb ut xeßcana rubel incuanquil. Incßaß chic queßru chi pletic cuiqßuin.
39Ma tahan nad purustada, nõnda et nad ei saa tõusta, vaid langevad mu jalge alla.
39Lâat xatqßuehoc inmetzßêu re tinpletik. Lâat xakßaxtesiheb li xicß nequeßiloc cue rubel incuanquil.
40Sa vöötad mind rammuga sõja jaoks, sa surud maha mu alla need, kes tõusevad mu vastu.
40Lâat xakßaxtesiheb saß cuukß li xicß nequeßiloc cue toj retal xinsach ruheb.
41Sa pöörad minu poole mu vaenlaste selja, ma hävitan oma vihamehed.
41Xeßxjap reheb chixtzßâmanquil xtenkßanquil, abanan mâ ani quicoloc reheb. Queßxtzßâma xtenkßanquileb âcue, at Kâcuaß. Abanan lâat incßaß casume lix tijeb.
42Nad hüüavad appi, aga päästjat ei ole; nad hüüavad Issanda poole, aga tema ei vasta neile.
42Chanchaneb li poks li nacßameß xban ikß nak xinsach ruheb. Xintzßektânaheb joß li sulul saß be.
43Nüüd ma hõõrun nad pihuks nagu tolmu tuule ees; ma põrmustan nad nagu tänavate pori.
43Lâat xatcoloc cue chiruheb li yôqueb chi pletic cuiqßuin. Lâat xinâxakab chi taklânc saß xbêneb chixjunileb li tenamit ut nequeßcßanjelac chicuu li toj mâjiß ninnau ruheb.
44Sina päästad mind rahva riidlemistest; sa sead mind rahvaste peaks. Hõimud, keda ma ei tunne, hakkavad mind orjama.
44Nak nequeßrabi chanru innaßleb, nequeßxbânu li cßaßru ninye. Eb li jalaneb xtenamit nequeßxcanab rib re nak lâin tintaklânk saß xbêneb.
45Kuuldes minust nad kuulevad mu sõna, võõra rahva lapsed meelitavad mind.
45Nachßinan xchßôleb ut nequeßsicsot xban xxiuheb nak nequeßel saß li naßajej li nequeßxcol cuiß ribeb.
46Võõra rahva lapsed nõrkevad ja väljuvad värisedes oma linnustest.
46Yoßyo li Kâcuaß. Lokßoninbil taxak ru li Kâcuaß. Aßan chanchan jun nimla sakônac bar nincol cuiß cuib. Chinimâk taxak xlokßal li Kâcuaß laj Colol cue.
47Issand elab, kiidetud olgu mu kalju! Ülistatud olgu mu päästmise Jumal,
47Li Kâcuaß, aßan li naqßuehoc chi numtâc saß xbêneb li xicß nequeßiloc cue. Aßan li naqßuehoc reheb li tenamit rubel incuanquil.
48Jumal, kes mulle annab kättemaksu ja alistab mulle rahvad!
48Li Kâcuaß, aßan li nacoloc cue chiruheb li xicß nequeßiloc cue. Aßan naxqßue incuanquil saß xbêneb li tenamit. At Kâcuaß, lâat xatcoloc cue chiruheb li cuînk li nequeßrahobtesin cue.
49Sina, kes mind päästad mu vaenlaste käest, sa ülendad mu mulle vastuhakkajate üle ja vabastad mu vägivallameeste käest.
49Joßcan nak lâin tinqßue âlokßal chiruheb chixjunileb li tenamit, at Kâcuaß, ut tinbicha lâ lokßal, at inDios.Li Kâcuaß quixqßue li rey chi numtâc saß xbêneb li xicß nequeßiloc re. Li Kâcuaß naruxtâna ru li rey David, li sicßbil ru xban. Junelic tixra aßan joßqueb ajcuiß li ralal xcßajol.
50Sellepärast ma tahan, Issand, sind tänada rahvaste seas ja laulda kiitust su nimele.
50Li Kâcuaß quixqßue li rey chi numtâc saß xbêneb li xicß nequeßiloc re. Li Kâcuaß naruxtâna ru li rey David, li sicßbil ru xban. Junelic tixra aßan joßqueb ajcuiß li ralal xcßajol.
51Sina teed suureks oma kuninga võidud ning osutad heldust oma võitule, Taavetile ja tema soole igavesti!'