1Siis rääkis suhiit Bildad ja ütles:
1Nang magkagayo'y sumagot si Bildad na Suhita, at nagsabi,
2'Kui kaua sa tahad seda kuulutada, kui kaua on sõnad su suust nagu tugev tuul?
2Hanggang kailan magsasalita ka ng mga bagay na ito? At hanggang kailan magiging gaya ng makapangyarihang hangin ang mga salita ng iyong bibig?
3Kas Jumal peaks väänama õigust või Kõigevägevam väänama õiglust?
3Nagliliko ba ng kahatulan ang Dios? O nagliliko ba ang Makapangyarihan sa lahat ng kaganapan?
4Kui su lapsed pattu tegid tema vastu, siis ta andis nad nende üleastumise võimusesse.
4Kung ang iyong mga anak ay nangagkasala laban sa kaniya, at kaniyang ibinigay sila sa kamay ng kanilang pagkasalangsang:
5Kui sa otsid Jumalat ja anud Kõigevägevamat,
5Kung hanapin mong mainam ang Dios, at iyong pamanhikan ang Makapangyarihan sa lahat;
6kui sa oled aus ja otsekohene, siis ta ärkab nüüd sinu pärast ja taastab su eluaseme, nagu see peab olema.
6Kung ikaw ay malinis at matuwid; walang pagsalang ngayo'y gigising siya dahil sa iyo. At pasasaganain ang tahanan ng iyong katuwiran.
7Ja olgugi su algus väike, sa saad siiski lõpuks väga suureks.
7At bagaman ang iyong pasimula ay maliit, gayon ma'y ang iyong huling wakas ay lalaking mainam.
8Aga küsi ometi eelmiselt põlvelt ja pane tähele, mida nende isad on uurinud.
8Sapagka't ikaw ay magsisiyasat, isinasamo ko sa iyo, sa unang panahon, at pasiyahan mo ang sinaliksik ng kanilang mga magulang:
9Sest meie oleme eilsed ega tea midagi, meie päevad maa peal on ju nagu vari.
9(Sapagka't tayo'y kahapon lamang, at walang nalalaman, sapagka't ang ating mga kaarawan sa lupa ay anino:)
10Eks nad õpeta sind ja räägi sulle ja too oma südamest sõnu esile?
10Hindi ka ba nila tuturuan, at sasaysayin sa iyo, at mangagsasalita ng mga salita mula sa kanilang puso?
11Kas kõrkjas kasvab seal, kus pole muda, või sirgub pilliroog ilma veeta?
11Makatataas ba ang yantok ng walang putik? Tutubo ba ang tambo ng walang tubig?
12Alles veel kasvujõus, lõikamata, kuivab see kiiremini kui kõik muu rohi.
12Samantalang nasa kasariwaan, at hindi pinuputol, natutuyong una kay sa alin mang damo.
13Niisugune lõpp on kõigil, kes unustavad Jumala, ja jumalatu inimese lootus kaob.
13Gayon ang mga landas ng lahat na nagsisilimot sa Dios; at ang pagasa ng di banal ay mawawala:
14Ta usk on härmalõnga sarnane ja ta usaldus on otsekui ämblikuvõrk.
14Na ang kaniyang pagtitiwala ay mapaparam, at ang kaniyang tiwala ay isang bahay gagamba.
15Ta toetub oma kojale, aga see ei pea vastu, ta haarab sellest kinni, aga see ei jää püsti.
15Siya'y sasandal sa kaniyang bahay, nguni't hindi tatayo; siya'y pipigil na mahigpit dito, nguni't hindi makapagmamatigas.
16Ta haljendab päikese paistel ja tema võsud levivad üle ta aia.
16Siya'y sariwa sa harap ng araw, at ang kaniyang mga suwi ay sumisibol sa kaniyang halamanan.
17Ta juured on põimunud kivikangrusse, ta näeb kivide koda.
17Ang kaniyang mga ugat ay nagkakapitan sa palibot ng bunton, kaniyang minamasdan ang dako ng mga bato.
18Aga kui Jumal hävitab tema ta asemelt, siis ta salgab teda: 'Ma ei ole sind näinudki!'
18Kung siya'y magiba sa kaniyang dako, kung magkagayo'y itatakuwil niya siya, na sinasabi: Hindi kita nakita.
19Vaata, niipalju oligi temal teekonnarõõmu. Ja mullast võrsub juba teine.
19Narito, ito ang kagalakan ng kaniyang lakad, at mula sa lupa ay sisibol ang mga iba.
20Vaata, Jumal ei hülga vaga ega võta kinni pahategijate käest.
20Narito, hindi itatakuwil ng Dios ang sakdal na tao, ni aalalayan man niya ang mga manggagawa ng kasamaan.
21Veel täidab ta sinu suu naeruga ja su huuled hõiskamisega.
21Kaniya namang pupunuin ang iyong bibig ng pagtawa, at ang iyong mga labi ng paghiyaw.
22Kes sind vihkavad, peavad ennast katma häbiga ja õelate telki ei ole enam.'
22Silang nangapopoot sa iyo ay mabibihisan ng pagkahiya; at ang tolda ng masama ay mawawala.