Estonian

Tagalog 1905

Job

9

1Siis rääkis Iiob ja ütles:
1Nang magkagayo'y sumagot si Job, at nagsabi,
2'Ma tean tõesti, et see nõnda on. Kuidas võib inimene õige olla Jumala ees?
2Sa katotohanan ay nalalaman kong ito'y gayon: nguni't paanong makapaggaganap ang tao sa Dios?
3Kui keegi tahaks temaga vaielda, ei suudaks ta temale vastata mitte ainsalgi korral tuhandest.
3Kung kalugdan niyang makipagtalo sa kaniya, siya'y hindi makasasagot sa kaniya ng isa sa isang libo.
4Ta on südamelt tark ja jõult tugev, kes võiks teda trotsida ja ise pääseda?
4Siya ay pantas sa puso, at may kaya sa kalakasan: sinong nagmatigas laban sa kaniya at guminhawa?
5Tema liigutab mägesid, ilma et need märkaksid, kui ta oma vihas neid kummutab;
5Na siyang naglilipat ng mga bundok, at hindi nila nalalaman, pagka nililiglig niya sa kaniyang pagkagalit.
6tema põrutab maa oma asemelt, nõnda et selle sambad vabisevad;
6Na siyang umuuga ng lupa sa kaniyang kinaroroonan, at ang mga haligi nito ay nangayayanig.
7tema käsib päikest, et see ei tõuseks, ja paneb tähed pitseriga kinni;
7Na siyang naguutos sa araw, at hindi sumisikat; at nagtatakda sa mga bituin.
8tema üksinda laotab taevaid ja kõnnib mere lainete peal;
8Na nagiisang inuunat ang langit, at tumutungtong sa mga alon ng dagat.
9tema teeb Vankri-, Varda- ja Sõelatähed ja lõunapoolsed tähtkujud;
9Na lumikha sa Oso, sa Orion, at sa mga Pleyade, at sa mga silid ng timugan.
10tema teeb suuri ja mõistmatuid asju ning otsatuid imetegusid.
10Na gumagawa ng mga dakilang bagay na di masayod; Oo, mga kamanghamanghang bagay na walang bilang.
11Vaata, ta läheb minust mööda, aga mina ei näe, ta käib üha, aga mina ei märka teda.
11Narito, siya'y dumaraan sa siping ko, at hindi ko siya nakikita: siya'y nagpapatuloy rin naman, nguni't hindi ko siya namamataan.
12Vaata, ta napsab ära, kes võiks teda takistada? Kes ütleks temale: 'Mis sa teed?'
12Narito, siya'y nangangagaw sinong makasasansala sa kaniya? Sinong magsasabi sa kaniya: Anong ginagawa mo?
13Jumal ei hoia tagasi oma viha, temale peavad alistuma Rahabi aitajad.
13Hindi iuurong ng Dios ang kaniyang galit; ang mga manunulong sa Rahab ay nagsisiyukod sa ilalim niya.
14Kuidas võiksin siis mina temale vastata, oma sõnu tema jaoks valida?
14Gaano pa nga kaya kaliit ang maisasagot ko sa kaniya, at mapipiling aking mga salita na maimamatuwid ko sa kaniya?
15Kuigi olen õige, ma ei saa vastata, vaid pean anuma oma kohtumõistjat.
15Na kahiman ako'y matuwid, gayon may hindi ako sasagot sa kaniya; ako'y mamamanhik sa aking hukom.
16Kuigi ma hüüaksin ja tema vastaks mulle, ei usu ma siiski, et ta mu häält kuulda võtab,
16Kung ako'y tumawag, at siya'y sumagot sa akin; gayon ma'y hindi ako maniniwala na kaniyang dininig ang aking tinig.
17tema, kes haarab mu järele tormis ja lisab mulle ilma põhjuseta haavu,
17Sapagka't ako'y ginigiba niya sa pamamagitan ng isang bagyo, at pinararami ang aking mga sugat ng walang kadahilanan.
18kes ei lase mind hinge tõmmata, vaid täidab mind kibedusega.
18Hindi niya ako tutulutang ako'y huminga, nguni't nililipos niya ako ng hirap.
19Kui on küsimus jõust, vaata, ta on tugevam. Või kui on kohtuasi, kes mind ette kutsub?
19Kung kami ay magsalita tungkol sa kalakasan, narito, siya'y may kapangyarihan! At kung sa kahatulan, sino, sinasabi niya ay magtatakda sa akin ng panahon?
20Kuigi olen õige, mõistab mind hukka mu oma suu; kuigi olen süütu, peab tema mind süüdlaseks.
20Kahiman ako'y matuwid, ang aking sariling bibig ay hahatol sa akin: kahiman ako'y sakdal patototohanan niya akong masama.
21Ma olen süütu! Ma ei hooli oma hingest, ma põlgan oma elu!
21Ako'y sakdal; hindi ko talos ang aking sarili; aking niwalang kabuluhan ang aking buhay.
22Ükskõik! Seepärast ma ütlen: 'Tema hävitab niihästi õige kui õela.'
22Lahat ay isa; kaya't aking sinasabi: kaniyang ginigiba ang sakdal at ang masama.
23Kui uputus äkitselt surmab, siis ta pilkab süütute meeleheidet.
23Kung ang panghampas ay pumapatay na bigla, tatawanan niya ang paglilitis sa mga walang sala.
24Kui maa on antud õela kätte, ta katab selle kohtumõistja palge - kui mitte tema, kes siis muu?
24Ang lupa ay nabigay sa kamay ng masama: kaniyang tinatakpan ang mga mukha ng mga hukom nito; kung hindi siya, sino nga?
25Mu päevad on jooksjast nobedamad, kaovad õnne nägemata.
25Ngayo'y ang mga kaarawan ko ay matulin kay sa isang sugo: dumadaang matulin, walang nakikitang mabuti.
26Need mööduvad otsekui pilliroost vened, nagu kotkas, kes sööstab oma saagi kallale.
26Sila'y nagsisidaang parang mga matuling sasakyan: parang agila na dumadagit ng huli.
27Kui ma mõtlen: 'Ma unustan oma kaebuse, jätan oma kurva näo ja olen rõõmus',
27Kung aking sabihin: Aking kalilimutan ang aking daing, aking papawiin ang aking malungkot na mukha, at magpapakasaya ako:
28siis on mul hirm kõigi oma kannatuste ees, ma tean, et sa ei pea mind süütuks.
28Ako'y natatakot sa lahat kong kapanglawan, talastas ko na hindi mo aariin akong walang sala.
29Olgu ma siis juba süüdi! Miks peaksin ennast veel ilmaasjata vaevama?
29Ako'y mahahatulan; bakit nga ako gagawa ng walang kabuluhan?
30Isegi kui ma peseksin ennast lumega ja puhastaksin oma käsi leelisega,
30Kung ako'y maligo ng nieveng tubig, at gawin ko ang aking mga kamay na napakalinis;
31pistaksid sina mind poriauku ja siis jälestaksid mind mu enda riidedki.
31Gayon ma'y itutulak mo ako sa hukay, at kayayamutan ako ng aking mga sariling kasuutan.
32Sest Jumal ei ole inimene nagu mina, et ma temale saaksin vastata, et me üheskoos saaksime kohut käia.
32Sapagka't siya'y hindi tao, na gaya ko, na sasagot ako sa kaniya, na tayo'y pumasok kapuwa sa kahatulan,
33Ei ole meie vahel vahemeest, kes oma käe saaks panna meie mõlema peale.
33Walang hukom sa pagitan natin, na makapaglagay ng kaniyang kamay sa ating dalawa.
34Võtku ta oma vits ära mu pealt, et hirm tema ees mind ei heidutaks!
34Ihiwalay niya sa akin ang kaniyang tungkod, at huwag akong takutin ng kaniyang pangilabot:
35Siis ma saaksin rääkida ilma teda kartmata. Sest ma ei ole omast meelest mitte niisugune.
35Kung magkagayo'y magsasalita ako, at hindi matatakot sa kaniya; sapagka't hindi gayon ako sa aking sarili.