1Viinissä on rehentely, oluessa rettelö, päihtyneenä hoippuva on älyä vailla.
1La vino estas blasfemanto, ebriiga trinkajxo estas sovagxa; Kaj kiu delogigxas per ili, tiu ne estas prudenta.
2Kuin leijonan ärjyntä on kuninkaan suuttumus, henkensä vaarantaa, joka hänet vihoittaa.
2Minaco de regxo estas kiel kriego de leono; Kiu lin kolerigas, tiu pekas kontraux sia animo.
3Kunnia sille, joka riitansa sopii, hullu purkaa vihansa julki.
3Estas honoro por homo cxesigi malpacon; Sed cxiu malsagxulo estas malpacema.
4Syksyllä laiska ei kynnä -- elopellolta hän palaa tyhjin käsin.
4En la malvarma tempo mallaborulo ne plugas; Li petos en auxtuno, kaj li nenion ricevos.
5Kuin syvä vesi on ihmisen sydän, mutta ymmärtäväinen sen luotaa.
5Intenco en la koro de homo estas profunda akvo; Sed homo sagxa gxin elcxerpos.
6Moni kuuluttaa omaa rehellisyyttään, mutta mistä löytyy todella luotettava mies?
6Multaj homoj proklamas pri sia boneco; Sed kiu trovos homon fidelan?
7Vanhurskas se, joka nuhteettomasti elää, onnellisia ovat hänen lapsensakin.
7Virtulo iras en sia senpekeco; Felicxaj estas liaj infanoj post li.
8Kun kuningas istuu tuomarinistuimellaan, hän pystyy näkemään, mikä on pahaa.
8Regxo, kiu sidas sur trono de jugxo, Disventumas per siaj okuloj cxion malbonan.
9Kuka voi sanoa: "Olen puhdistanut sydämeni, kaikesta synnistä olen vapaa"?
9Kiu povas diri:Mi purigis mian koron, Mi estas libera de mia peko?
10Kahtalainen paino, kahtalainen mitta, kumpaakin Herra kammoksuu.
10Neegalaj peziloj, neegalaj mezuroj, Ambaux estas abomenajxo por la Eternulo.
11Teoista näkee, mitä pojasta tulee, onko hänen elämänsä oikea ja puhdas.
11Ecx knabon oni povas ekkoni laux liaj faroj, CXu estas pura kaj justa lia konduto.
12Korvat kuulemaan ja silmät näkemään, molemmat on Herra luonut.
12Orelon auxdantan kaj okulon vidantan: Ilin ambaux kreis la Eternulo.
13Älä pitkään nuku, ettet köyhdy, nouse varhain, niin syöt kylliksesi.
13Ne amu dormon, por ke vi ne malricxigxu; Malfermu viajn okulojn, kaj vi satigxos de pano.
14"Huonoa, perin huonoa", sanoo ostaja, tekee kaupat ja hykertelee käsiään.
14Malbona, malbona, diras la acxetanto; Sed kiam li foriris, tiam li fanfaronas.
15Olkoon kultaa, olkoon helmiä, aarteista kallein on punnittu puhe.
15Oni povas havi oron kaj multe da perloj; Sed busxo prudenta estas multevalora ilo.
16Jos joku vierasta takaa, ota häneltä viitta ja pidä se panttina vierasta varten.
16Prenu la veston de tiu, kiu garantiis por aliulo; Kaj pro la fremduloj prenu de li garantiajxon.
17Makeaa on petoksella saatu leipä, mutta pian on suussa pelkkiä kiviä.
17Malhonesta pano estas bongusta por homo; Sed lia busxo poste estos plena de sxtonetoj.
18Harkinnalla hankkeet varmistetaan, tarkoin suunnitelmin sotaan mennään.
18Intencoj fortikigxas per konsilo; Kaj militon oni faru prudente.
19Juorukellolta salaisuus karkaa, suupaltin kanssa älä seurustele.
19Kiu malkasxas sekreton, tiu estas kiel kalumnianto; Ne komunikigxu kun tiu, kiu havas largxan busxon.
20Joka isäänsä ja äitiään kiroaa, sen lamppu sammuu yön pimeään.
20Kiu malbenas sian patron kaj sian patrinon, Ties lumilo estingigxos meze de profunda mallumo.
21Omaisuus, jota ahneesti haalitaan, ei lopulta ole siunaukseksi.
21Heredo, al kiu oni komence tro rapidas, Ne estas benata en sia fino.
22Älä sano: "Minä maksan pahalla pahan", luota Herraan, hän puolustaa oikeuttasi.
22Ne diru:Mi repagos malbonon; Fidu la Eternulon, kaj Li vin helpos.
23Kahtalaista punnusta Herra vihaa, väärä vaaka ei hänelle kelpaa.
23Neegalaj peziloj estas abomenajxo por la Eternulo, Kaj malvera pesilo estas ne bona.
24Herra ohjaa ihmisen askelet, kukapa arvaa tiensä suunnan?
24La irado de homo dependas de la Eternulo; Kiel homo povus kompreni sian vojon?
25Älä harkitsematta lupaa pyhää lahjaa -- olet ansassa, jos lupaustasi kadut.
25GXi estas reto por homo, se li rapidas nomi ion sankta Kaj esploras nur post faro de promeso.
26Viisas kuningas viskaa joukosta jumalattomat, ajaa puimajyrällä heidän ylitseen.
26Sagxa regxo dispelas malvirtulojn, Kaj venigas radon sur ilin.
27Ihmisen henki on Herran lamppu, se valaisee sydämen perimmät sopet.
27La animo de homo estas lumilo de la Eternulo; GXi esploras cxiujn internajxojn de la korpo.
28Laupeus ja uskollisuus ovat kuninkaan turva, niillä hän vahvistaa valtansa.
28Favorkoreco kaj veremeco hardas regxon; Kaj per favorkoreco li subtenas sian tronon.
29Nuorukaisten ylpeytenä on heidän voimansa, vanhusten kunniana harmaat hapset.
29Gloro por junuloj estas ilia forto, Kaj ornamo por maljunuloj estas grizeco.
30Ilkeä loukkaus iskee syvän haavan, viiltää sydämeen saakka.
30Vundoj de batoj devas penetri en malbonulon, Kaj frapoj devas iri profunde en lian korpon.