1Kuin kesällä lumi, kuin korjuuaikaan sade ovat tyhmälle osoitetut kiitoksen sanat.
1Kiel negxo en somero, kaj kiel pluvo en tempo de rikolto, Tiel ne konvenas honoro por malsagxulo.
2Kuin lentävä lintu, kuin liitävä pääsky on aiheeton kirous: se ei yllesi jää.
2Kiel birdo forlevigxas, kiel hirundo forflugas, Tiel senkauxza malbeno ne efektivigxas.
3Hevoselle piiskaa, aasille ohjat, tyhmyrin selässä soikoon keppi!
3Vipo estas por cxevalo, brido por azeno, Kaj bastono por la dorso de malsagxuloj.
4Älä vastaa tyhmälle hänen tyhmyytensä mukaan, ettet itsekin saisi tyhmän nimeä.
4Ne respondu al malsagxulo laux lia malsagxeco, Por ke vi mem ne farigxu egala al li.
5Vastaa tyhmälle hänen tyhmyytensä mukaan, ettei hän kuvittelisi olevansa viisas.
5Respondu al malsagxulo laux lia malsagxeco, Por ke li ne estu sagxulo en siaj propraj okuloj.
6Jalkansa murtaa, harmeja hankkii, joka lähettää tyhmyrin asialle.
6Kiu komisias aferon al malsagxulo, Tiu trancxas al si la piedojn kaj sin suferigas.
7Hervoton kuin halvaantunut jalka on sananlasku tyhmän suussa.
7Kiel la kruroj de lamulo pendas peze, Tiel estas sentenco en la busxo de malsagxuloj.
8Kuin kelvoton kivi lingossa on tyhmälle annettu kunnia.
8Kiel iu, kiu alligas sxtonon al jxetilo, Tiel estas tiu, kiu faras honoron al malsagxulo.
9Kuin piikki juopuneen kädessä on sananlasku tyhmyrin suussa.
9Kiel dorna kano en la mano de ebriulo, Tiel estas sentenco en la busxo de malsagxuloj.
10Kuin jousimies, joka ampuu tähtäämättä, on se, joka oitis tyhmänkin pestaa.
10Kompetentulo cxion bone faras; Sed kiu dungas pasantojn, tiu dungas malsagxulojn.
11Kuin koira, joka palaa oksennukselleen, on tyhmä, joka toistaa tyhmyyksiään.
11Kiel hundo revenas al sia vomitajxo, Tiel malsagxulo ripetas sian malsagxajxon.
12Moni luulottelee olevansa viisas -- tyhmyristäkin on enemmän toivoa.
12CXu vi vidas homon, kiu estas sagxa en siaj okuloj? Estas pli da espero por malsagxulo ol por li.
13Laiska sanoo: "Tiellä on leijona, keskellä katua kulkee peto."
13Maldiligentulo diras:Leono estas sur la vojo, Leono estas sur la stratoj.
14Saranoillaan ovi kääntyy, vuoteellaan laiska.
14Pordo turnigxas sur sia hoko, Kaj maldiligentulo sur sia lito.
15Laiska pistää kätensä ruokavatiin, mutta suuhun saakka käsi ei nouse.
15Maldiligentulo sxovas sian manon en la poton, Kaj ne volas venigi gxin al sia busxo.
16Laiska on mielestään viisaampi kuin seitsemän neuvokasta miestä.
16Maldiligentulo estas en siaj okuloj pli sagxa, Ol sep veraj sagxuloj.
17Rakkikoiraa korvista tarttuu, joka toisten riitoihin puuttuu.
17Pasanto, kiu sin miksas en malpropran disputon, Estas kiel iu, kiu kaptas hundon je la oreloj.
18Kuin järkensä menettänyt jousimies, joka tulisilla nuolilla tuhoa kylvää,
18Kiel frenezulo, kiu jxetas fajron, Sagojn, kaj morton,
19on se, joka pettää ystävänsä ja sanoo: "Leikkiähän se vain oli."
19Tiel estas homo, kiu trompas sian proksimulon, Kaj diras:Mi ja sxercas.
20Kun polttopuu loppuu, tuli sammuu, kun panettelija poistuu, riita laantuu.
20Kie ne estas ligno, estingigxas la fajro; Kaj se ne estas kalumnianto, cxesigxas malpaco.
21Hiilistä hehku, haloista roihu, riitapukari sytyttää riidan.
21Karbo servas por ardajxo, ligno por fajro, Kaj homo malpacema por provoki malpacon.
22Makealta maistuvat panettelijan puheet, ne painuvat syvälle sisimpään.
22La vortoj de kalumnianto estas kiel frandajxoj, Kaj ili penetras en la profundon de la ventro.
23Kuin hopeasilaus saviastian pinnassa on mairea puhe häijyn ihmisen suussa.
23Varmegaj lipoj kun malica koro Estas nepurigita argxento, kiu kovras argilajxon.
24Vihamiehesi voi puhua mielin kielin, mutta sisimmässään hän hautoo pahaa.
24Malamanto havas maskitajn parolojn, Kaj en sia koro li preparas malicon.
25Älä usko hänen lipeviä sanojaan, hänen sydämessään on seitsemän petosta.
25Kiam li cxarmigas sian vocxon, ne kredu al li; CXar sep abomenajxoj estas en lia koro.
26Hän kätkee vihansa kavalasti, mutta hänen pahuutensa tulee kaikkien tietoon.
26Kiu trompe kasxas malamon, Tiu aperigos sian malbonecon en popola kunveno.
27Joka toiselle kuoppaa kaivaa, se itse siihen lankeaa, joka kiveä vierittää, jää itse sen alle.
27Kiu fosas foson, tiu falos en gxin; Kaj kiu rulas sxtonon, al tiu gxi revenos.
28Lyötyjäkin lyö petturin kieli, turmiota levittää lipevä suu.
28Mensogema lango malamas tiujn, kiujn gxi dispremis; Kaj hipokrita busxo kauxzas pereon.