1Heureux ceux qui sont intègres dans leur voie, Qui marchent selon la loi de l'Eternel!
1 Gwyn eu byd y rhai perffaith eu ffordd, y rhai sy'n rhodio yng nghyfraith yr ARGLWYDD.
2Heureux ceux qui gardent ses préceptes, Qui le cherchent de tout leur coeur,
2 Gwyn eu byd y rhai sy'n cadw ei farnedigaethau, ac yn ei geisio ef �'u holl galon,
3Qui ne commettent point d'iniquité, Et qui marchent dans ses voies!
3 y rhai nad ydynt wedi gwneud unrhyw ddrwg, ond sy'n rhodio yn ei ffyrdd ef.
4Tu as prescrit tes ordonnances, Pour qu'on les observe avec soin.
4 Yr wyt ti wedi gwneud dy ofynion yn ddeddfau i'w cadw'n ddyfal.
5Puissent mes actions être bien réglées, Afin que je garde tes statuts!
5 O na allwn gerdded yn unionsyth a chadw dy ddeddfau!
6Alors je ne rougirai point, A la vue de tous tes commandements.
6 Yna ni'm cywilyddir os cadwaf fy llygaid ar dy holl orchmynion.
7Je te louerai dans la droiture de mon coeur, En apprenant les lois de ta justice.
7 Fe'th glodforaf di � chalon gywir wrth imi ddysgu am dy farnau cyfiawn.
8Je veux garder tes statuts: Ne m'abandonne pas entièrement!
8 Fe gadwaf dy ddeddfau; paid �'m gadael yn llwyr.
9Comment le jeune homme rendra-t-il pur son sentier? En se dirigeant d'après ta parole.
9 Sut y ceidw'r ifanc ei lwybr yn l�n? Trwy gadw dy air di.
10Je te cherche de tout mon coeur: Ne me laisse pas égarer loin de tes commandements!
10 Fe'th geisiais di �'m holl galon; paid � gadael imi wyro oddi wrth dy orchmynion.
11Je serre ta parole dans mon coeur, Afin de ne pas pécher contre toi.
11 Trysorais dy eiriau yn fy nghalon rhag imi bechu yn dy erbyn.
12Béni sois-tu, ô Eternel! Enseigne-moi tes statuts!
12 Bendigedig wyt ti, O ARGLWYDD; dysg i mi dy ddeddfau.
13De mes lèvres j'énumère Toutes les sentences de ta bouche.
13 B�m yn ailadrodd �'m gwefusau holl farnau dy enau.
14Je me réjouis en suivant tes préceptes, Comme si je possédais tous les trésors.
14 Ar hyd ffordd dy farnedigaethau cefais lawenydd sydd uwchlaw pob cyfoeth.
15Je médite tes ordonnances, J'ai tes sentiers sous les yeux.
15 Byddaf yn myfyrio ar dy ofynion di, ac yn cadw dy lwybrau o flaen fy llygaid.
16Je fais mes délices de tes statuts, Je n'oublie point ta parole.
16 Byddaf yn ymhyfrydu yn dy ddeddfau, ac nid anghofiaf dy air.
17Fais du bien à ton serviteur, pour que je vive Et que j'observe ta parole!
17 Bydd dda wrth dy was; gad imi fyw, ac fe gadwaf dy air.
18Ouvre mes yeux, pour que je contemple Les merveilles de ta loi!
18 Agor fy llygaid imi weld rhyfeddodau dy gyfraith.
19Je suis un étranger sur la terre: Ne me cache pas tes commandements!
19 Ymdeithydd wyf fi ar y ddaear; paid � chuddio dy orchmynion oddi wrthyf.
20Mon âme est brisée par le désir Qui toujours la porte vers tes lois.
20 Y mae fy nghalon yn dihoeni o hiraeth am dy farnau di bob amser.
21Tu menaces les orgueilleux, ces maudits, Qui s'égarent loin de tes commandements.
21 Fe geryddaist y trahaus, y rhai melltigedig sy'n gwyro oddi wrth dy orchmynion.
22Décharge-moi de l'opprobre et du mépris! Car j'observe tes préceptes.
22 Tyn ymaith oddi wrthyf eu gwaradwydd a'u sarhad, oherwydd b�m ufudd i'th farnedigaethau.
23Des princes ont beau s'asseoir et parler contre moi, Ton serviteur médite tes statuts.
23 Er i dywysogion eistedd mewn cynllwyn yn f'erbyn, bydd dy was yn myfyrio ar dy ddeddfau;
24Tes préceptes font mes délices, Ce sont mes conseillers.
24 y mae dy farnedigaethau'n hyfrydwch i mi, a hefyd yn gynghorwyr imi.
25Mon âme est attachée à la poussière: Rends-moi la vie selon ta parole!
25 Y mae fy enaid yn glynu wrth y llwch; adfywia fi yn �l dy air.
26Je raconte mes voies, et tu m'exauces: Enseigne-moi tes statuts!
26 Adroddais am fy hynt ac atebaist fi; dysg i mi dy ddeddfau.
27Fais-moi comprendre la voie de tes ordonnances, Et je méditerai sur tes merveilles!
27 Gwna imi ddeall ffordd dy ofynion, ac fe fyfyriaf ar dy ryfeddodau.
28Mon âme pleure de chagrin: Relève-moi selon ta parole!
28 Y mae fy enaid yn anniddig gan ofid, cryfha fi yn �l dy air.
29Eloigne de moi la voie du mensonge, Et accorde-moi la grâce de suivre ta loi!
29 Gosod ffordd twyll ymhell oddi wrthyf, a rho imi ras dy gyfraith.
30Je choisis la voie de la vérité, Je place tes lois sous mes yeux.
30 Dewisais ffordd ffyddlondeb, a gosod dy farnau o'm blaen.
31Je m'attache à tes préceptes: Eternel, ne me rends point confus!
31 Glynais wrth dy farnedigaethau. O ARGLWYDD, paid �'m cywilyddio.
32Je cours dans la voie de tes commandements, Car tu élargis mon coeur.
32 Dilynaf ffordd dy orchmynion, oherwydd ehangaist fy neall.
33Enseigne-moi, Eternel, la voie de tes statuts, pour que je la retienne jusqu'à la fin!
33 O ARGLWYDD, dysg fi yn ffordd dy ddeddfau, ac o'i chadw fe gaf wobr.
34Donne-moi l'intelligence, pour que je garde ta loi Et que je l'observe de tout mon coeur!
34 Rho imi ddeall, er mwyn imi ufuddhau i'th gyfraith a'i chadw �'m holl galon;
35Conduis-moi dans le sentier de tes commandements! Car je l'aime.
35 gwna imi gerdded yn llwybr dy orchmynion, oherwydd yr wyf yn ymhyfrydu ynddo.
36Incline mon coeur vers tes préceptes, Et non vers le gain!
36 Tro fy nghalon at dy farnedigaethau yn hytrach nag at elw;
37Détourne mes yeux de la vue des choses vaines, Fais-moi vivre dans ta voie!
37 tro ymaith fy llygaid rhag gweld gwagedd; adfywia fi �'th air.
38Accomplis envers ton serviteur ta promesse, Qui est pour ceux qui te craignent!
38 Cyflawna i'th was yr addewid a roddaist i'r rhai sy'n dy ofni.
39Eloigne de moi l'opprobre que je redoute! Car tes jugements sont pleins de bonté.
39 Tro ymaith y gwaradwydd yr wyf yn ei ofni, oherwydd y mae dy farnau'n dda.
40Voici, je désire pratiquer tes ordonnances: Fais-moi vivre dans ta justice!
40 Yr wyf yn dyheu am dy ofynion; adfywia fi �'th gyfiawnder.
41Eternel, que ta miséricorde vienne sur moi, Ton salut selon ta promesse!
41 P�r i'th gariad ddod ataf, O ARGLWYDD, a'th iachawdwriaeth yn �l dy addewid;
42Et je pourrai répondre à celui qui m'outrage, Car je me confie en ta parole.
42 yna rhoddaf ateb i'r rhai sy'n fy ngwatwar, oherwydd ymddiriedais yn dy air.
43N'ôte pas entièrement de ma bouche la parole de la vérité! Car j'espère en tes jugements.
43 Paid � chymryd gair y gwirionedd o'm genau, oherwydd fe obeithiais yn dy farnau.
44Je garderai ta loi constamment, A toujours et à perpétuité.
44 Cadwaf dy gyfraith bob amser, hyd byth bythoedd.
45Je marcherai au large, Car je recherche tes ordonnances.
45 Rhodiaf oddi amgylch yn rhydd, oherwydd ceisiais dy ofynion.
46Je parlerai de tes préceptes devant les rois, Et je ne rougirai point.
46 Siaradaf am dy farnedigaethau gerbron brenhinoedd, ac ni fydd arnaf gywilydd;
47Je fais mes délices de tes commandements. Je les aime.
47 ymhyfrydaf yn dy orchmynion am fy mod yn eu caru.
48Je lève mes mains vers tes commandements que j'aime, Et je veux méditer tes statuts.
48 Parchaf dy orchmynion am fy mod yn eu caru, a myfyriaf ar dy ddeddfau.
49Souviens-toi de ta promesse à ton serviteur, Puisque tu m'as donné l'espérance!
49 Cofia dy air i'th was, y gair y gwnaethost imi ymddiried ynddo.
50C'est ma consolation dans ma misère, Car ta promesse me rend la vie.
50 Hyn fu fy nghysur mewn adfyd, fod dy addewid di yn fy adfywio.
51Des orgueilleux me chargent de railleries; Je ne m'écarte point de ta loi.
51 Y mae'r trahaus yn fy ngwawdio o hyd, ond ni throis oddi wrth dy gyfraith.
52Je pense à tes jugements d'autrefois, ô Eternel! Et je me console.
52 Yr wyf yn cofio dy farnau erioed, ac yn cael cysur ynddynt, O ARGLWYDD.
53Une colère ardente me saisit à la vue des méchants Qui abandonnent ta loi.
53 Cydia digofaint ynof oherwydd y rhai drygionus sy'n gwrthod dy gyfraith.
54Tes statuts sont le sujet de mes cantiques, Dans la maison où je suis étranger.
54 Daeth dy ddeddfau'n g�n i mi ymhle bynnag y b�m yn byw.
55La nuit je me rappelle ton nom, ô Eternel! Et je garde ta loi.
55 Yr wyf yn cofio dy enw yn y nos, O ARGLWYDD, ac fe gadwaf dy gyfraith.
56C'est là ce qui m'est propre, Car j'observe tes ordonnances.
56 Hyn sydd wir amdanaf, imi ufuddhau i'th ofynion.
57Ma part, ô Eternel! je le dis, C'est de garder tes paroles.
57 Ti yw fy rhan, O ARGLWYDD; addewais gadw dy air.
58Je t'implore de tout mon coeur: Aie pitié de moi, selon ta promesse!
58 Yr wyf yn erfyn arnat �'m holl galon, bydd drugarog wrthyf yn �l dy addewid.
59Je réfléchis à mes voies, Et je dirige mes pieds vers tes préceptes.
59 Pan feddyliaf am fy ffyrdd, trof fy nghamre'n �l at dy farnedigaethau;
60Je me hâte, je ne diffère point D'observer tes commandements.
60 brysiaf, heb oedi, i gadw dy orchmynion.
61Les pièges des méchants m'environnent; Je n'oublie point ta loi.
61 Er i glymau'r drygionus dynhau amdanaf, eto nid anghofiais dy gyfraith.
62Au milieu de la nuit je me lève pour te louer, A cause des jugements de ta justice.
62 Codaf ganol nos i'th foliannu di am dy farnau cyfiawn.
63Je suis l'ami de tous ceux qui te craignent, Et de ceux qui gardent tes ordonnances.
63 Yr wyf yn gymar i bawb sy'n dy ofni, i'r rhai sy'n ufuddhau i'th ofynion.
64La terre, ô Eternel! est pleine de ta bonté; Enseigne-moi tes statuts!
64 Y mae'r ddaear, O ARGLWYDD, yn llawn o'th ffyddlondeb; dysg i mi dy ddeddfau.
65Tu fais du bien à ton serviteur, O Eternel! selon ta promesse.
65 Gwnaethost ddaioni i'th was, yn unol �'th air, O ARGLWYDD.
66Enseigne-moi le bon sens et l'intelligence! Car je crois à tes commandements.
66 Dysg imi ddirnadaeth a gwybodaeth, oherwydd yr wyf yn ymddiried yn dy orchmynion.
67Avant d'avoir été humilié, je m'égarais; Maintenant j'observe ta parole.
67 Cyn imi gael fy ngheryddu euthum ar gyfeiliorn, ond yn awr yr wyf yn cadw dy air.
68Tu es bon et bienfaisant; Enseigne-moi tes statuts!
68 Yr wyt ti yn dda, ac yn gwneud daioni; dysg i mi dy ddeddfau.
69Des orgueilleux imaginent contre moi des faussetés; Moi, je garde de tout mon coeur tes ordonnances.
69 Y mae'r trahaus yn fy mhardduo � chelwydd, ond yr wyf fi'n ufuddhau i'th ofynion �'m holl galon;
70Leur coeur est insensible comme la graisse; Moi, je fais mes délices de ta loi.
70 y mae eu calon hwy'n drwm gan fraster, ond yr wyf fi'n ymhyfrydu yn dy gyfraith.
71Il m'est bon d'être humilié, Afin que j'apprenne tes statuts.
71 Mor dda yw imi gael fy ngheryddu, er mwyn imi gael dysgu dy ddeddfau!
72Mieux vaut pour moi la loi de ta bouche Que mille objets d'or et d'argent.
72 Y mae cyfraith dy enau yn well i mi na miloedd o aur ac arian.
73Tes mains m'ont créé, elles m'ont formé; Donne-moi l'intelligence, pour que j'apprenne tes commandements!
73 Dy ddwylo di a'm gwnaeth ac a'm lluniodd; rho imi ddeall i ddysgu dy orchmynion.
74Ceux qui te craignent me voient et se réjouissent, Car j'espère en tes promesses.
74 Pan fydd y rhai sy'n dy ofni yn fy ngweld, fe lawenychant am fy mod yn gobeithio yn dy air.
75Je sais, ô Eternel! que tes jugements sont justes; C'est par fidélité que tu m'as humilié.
75 Gwn, O ARGLWYDD, fod dy farnau'n gyfiawn, ac mai mewn ffyddlondeb yr wyt wedi fy ngheryddu.
76Que ta bonté soit ma consolation, Comme tu l'as promis à ton serviteur!
76 Bydded dy gariad yn gysur i mi, yn unol �'th addewid i'th was.
77Que tes compassions viennent sur moi, pour que je vive! Car ta loi fait mes délices.
77 P�r i'th drugaredd ddod ataf, fel y byddaf fyw, oherwydd y mae dy gyfraith yn hyfrydwch i mi.
78Qu'ils soient confondus, les orgueilleux qui m'oppriment sans cause! Moi, je médite sur tes ordonnances.
78 Cywilyddier y trahaus oherwydd i'w celwydd fy niweidio, ond byddaf fi'n myfyrio ar dy ofynion.
79Qu'ils reviennent à moi, ceux qui te craignent, Et ceux qui connaissent tes préceptes!
79 Bydded i'r rhai sy'n dy ofni droi ataf fi, iddynt gael gwybod dy farnedigaethau.
80Que mon coeur soit sincère dans tes statuts, Afin que je ne sois pas couvert de honte!
80 Bydded fy nghalon bob amser yn dy ddeddfau, rhag imi gael fy nghywilyddio.
81Mon âme languit après ton salut; J'espère en ta promesse.
81 Y mae fy enaid yn dyheu am dy iachawdwriaeth, ac yn gobeithio yn dy air;
82Mes yeux languissent après ta promesse; Je dis: Quand me consoleras-tu?
82 y mae fy llygaid yn pylu wrth ddisgwyl am dy addewid; dywedaf, "Pa bryd y byddi'n fy nghysuro?"
83Car je suis comme une outre dans la fumée; Je n'oublie point tes statuts.
83 Er imi grebachu fel costrel groen mewn mwg, eto nid anghofiaf dy ddeddfau.
84Quel est le nombre des jours de ton serviteur? Quand feras-tu justice de ceux qui me persécutent?
84 Am ba hyd y disgwyl dy was cyn iti roi barn ar fy erlidwyr?
85Des orgueilleux creusent des fosses devant moi; Ils n'agissent point selon ta loi.
85 Y mae gwu375?r trahaus, rhai sy'n anwybyddu dy gyfraith, wedi cloddio pwll ar fy nghyfer.
86Tous tes commandements ne sont que fidélité; Ils me persécutent sans cause: secours-moi!
86 Y mae dy holl orchmynion yn sicr; pan fyddant yn fy erlid � chelwydd, cynorthwya fi.
87Ils ont failli me terrasser et m'anéantir; Et moi, je n'abandonne point tes ordonnances.
87 Bu ond y dim iddynt fy nifetha oddi ar y ddaear, ond eto ni throis fy nghefn ar dy ofynion.
88Rends-moi la vie selon ta bonté, Afin que j'observe les préceptes de ta bouche!
88 Yn �l dy gariad adfywia fi, ac fe gadwaf farnedigaethau dy enau.
89A toujours, ô Eternel! Ta parole subsiste dans les cieux.
89 Y mae dy air, O ARGLWYDD, yn dragwyddol, wedi ei osod yn sefydlog yn y nefoedd.
90De génération en génération ta fidélité subsiste; Tu as fondé la terre, et elle demeure ferme.
90 Y mae dy ffyddlondeb hyd genhedlaeth a chenhedlaeth; seiliaist y ddaear, ac y mae'n sefyll.
91C'est d'après tes lois que tout subsiste aujourd'hui, Car toutes choses te sont assujetties.
91 Yn �l dy ordeiniadau y maent yn sefyll hyd heddiw, oherwydd gweision i ti yw'r cyfan.
92Si ta loi n'eût fait mes délices, J'eusse alors péri dans ma misère.
92 Oni bai i'th gyfraith fod yn hyfrydwch i mi, byddai wedi darfod amdanaf yn fy adfyd;
93Je n'oublierai jamais tes ordonnances, Car c'est par elles que tu me rends la vie.
93 nid anghofiaf dy ofynion hyd byth, oherwydd trwyddynt hwy adfywiaist fi.
94Je suis à toi: sauve-moi! Car je recherche tes ordonnances.
94 Eiddot ti ydwyf; gwareda fi, oherwydd ceisiais dy ofynion.
95Des méchants m'attendent pour me faire périr; Je suis attentif à tes préceptes.
95 Y mae'r drygionus yn gwylio amdanaf i'm dinistrio, ond fe ystyriaf fi dy farnedigaethau.
96Je vois des bornes à tout ce qui est parfait: Tes commandements n'ont point de limite.
96 Gwelaf fod popeth yn dod i ben, ond nid oes terfyn i'th orchymyn di.
97Combien j'aime ta loi! Elle est tout le jour l'objet de ma méditation.
97 O fel yr wyf yn caru dy gyfraith! Hi yw fy myfyrdod drwy'r dydd.
98Tes commandements me rendent plus sage que mes ennemis, Car je les ai toujours avec moi.
98 Y mae dy orchymyn yn fy ngwneud yn ddoethach na'm gelynion, oherwydd y mae gyda mi bob amser.
99Je suis plus instruit que tous mes maîtres, Car tes préceptes sont l'objet de ma méditation.
99 Yr wyf yn fwy deallus na'm holl athrawon, oherwydd bod dy farnedigaethau'n fyfyrdod i mi.
100J'ai plus d'intelligence que les vieillards, Car j'observe tes ordonnances.
100 Yr wyf yn deall yn well na'r rhai hen, oherwydd imi ufuddhau i'th ofynion.
101Je retiens mon pied loin de tout mauvais chemin, Afin de garder ta parole.
101 Cedwais fy nhraed rhag pob llwybr drwg, er mwyn imi gadw dy air.
102Je ne m'écarte pas de tes lois, Car c'est toi qui m'enseignes.
102 Nid wyf wedi troi oddi wrth dy farnau, oherwydd ti fu'n fy nghyfarwyddo.
103Que tes paroles sont douces à mon palais, Plus que le miel à ma bouche!
103 Mor felys yw dy addewid i'm genau, melysach na m�l i'm gwefusau.
104Par tes ordonnances je deviens intelligent, Aussi je hais toute voie de mensonge.
104 O'th ofynion di y caf ddeall; dyna pam yr wyf yn cas�u llwybrau twyll.
105Ta parole est une lampe à mes pieds, Et une lumière sur mon sentier.
105 Y mae dy air yn llusern i'm troed, ac yn oleuni i'm llwybr.
106Je jure, et je le tiendrai, D'observer les lois de ta justice.
106 Tyngais lw, a gwneud adduned i gadw dy farnau cyfiawn.
107Je suis bien humilié: Eternel, rends-moi la vie selon ta parole!
107 Yr wyf mewn gofid mawr; O ARGLWYDD, adfywia fi yn �l dy air.
108Agrée, ô Eternel! les sentiments que ma bouche exprime, Et enseigne-moi tes lois!
108 Derbyn deyrnged fy ngenau, O ARGLWYDD, a dysg i mi dy farnedigaethau.
109Ma vie est continuellement exposée, Et je n'oublie point ta loi.
109 Bob dydd y mae fy mywyd yn fy nwylo, ond nid wyf yn anghofio dy gyfraith.
110Des méchants me tendent des pièges, Et je ne m'égare pas loin de tes ordonnances.
110 Gosododd y drygionus rwyd i mi, ond nid wyf wedi gwyro oddi wrth dy ofynion.
111Tes préceptes sont pour toujours mon héritage, Car ils sont la joie de mon coeur.
111 Y mae dy farnedigaethau yn etifeddiaeth imi am byth, oherwydd y maent yn llonder i'm calon.
112J'incline mon coeur à pratiquer tes statuts, Toujours, jusqu'à la fin.
112 Yr wyf wedi gosod fy mryd ar ufuddhau i'th ddeddfau; y mae eu gwobr yn dragwyddol.
113Je hais les hommes indécis, Et j'aime ta loi.
113 Yr wyf yn cas�u rhai anwadal, ond yn caru dy gyfraith.
114Tu es mon asile et mon bouclier; J'espère en ta promesse.
114 Ti yw fy lloches a'm tarian; yr wyf yn gobeithio yn dy air.
115Eloignez-vous de moi, méchants, Afin que j'observe les commandements de mon Dieu!
115 Trowch ymaith oddi wrthyf, chwi rai drwg, er mwyn imi gadw gorchmynion fy Nuw.
116Soutiens-moi selon ta promesse, afin que je vive, Et ne me rends point confus dans mon espérance!
116 Cynnal fi yn �l dy addewid, fel y byddaf fyw, ac na chywilyddier fi yn fy hyder.
117Sois mon appui, pour que je sois sauvé, Et que je m'occupe sans cesse de tes statuts!
117 Dal fi i fyny, fel y caf waredigaeth, imi barchu dy ddeddfau yn wastad.
118Tu méprises tous ceux qui s'écartent de tes statuts, Car leur tromperie est sans effet.
118 Yr wyt yn gwrthod pawb sy'n gwyro oddi wrth dy ddeddfau, oherwydd mae eu twyll yn ofer.
119Tu enlèves comme de l'écume tous les méchants de la terre; C'est pourquoi j'aime tes préceptes.
119 Yn sothach yr ystyri holl rai drygionus y ddaear; am hynny yr wyf yn caru dy farnedigaethau.
120Ma chair frissonne de l'effroi que tu m'inspires, Et je crains tes jugements.
120 Y mae fy nghnawd yn crynu gan dy arswyd, ac yr wyf yn ofni dy farnau.
121J'observe la loi et la justice: Ne m'abandonne pas à mes oppresseurs!
121 Gwneuthum farn a chyfiawnder; paid �'m gadael i'm gorthrymwyr.
122Prends sous ta garantie le bien de ton serviteur, Ne me laisse pas opprimer par des orgueilleux!
122 Bydd yn feichiau er lles dy was; paid � gadael i'r trahaus fy ngorthrymu.
123Mes yeux languissent après ton salut, Et après la promesse de ta justice.
123 Y mae fy llygaid yn pylu wrth ddisgwyl am dy iachawdwriaeth, ac am dy addewid o fuddugoliaeth.
124Agis envers ton serviteur selon ta bonté, Et enseigne-moi tes statuts!
124 Gwna �'th was yn �l dy gariad, a dysg i mi dy ddeddfau.
125Je suis ton serviteur: donne-moi l'intelligence, Pour que je connaisse tes préceptes!
125 Dy was wyf fi; rho imi ddeall i wybod dy farnedigaethau.
126Il est temps que l'Eternel agisse: Ils transgressent ta loi.
126 Y mae'n amser i'r ARGLWYDD weithredu, oherwydd torrwyd dy gyfraith.
127C'est pourquoi j'aime tes commandements, Plus que l'or et que l'or fin;
127 Er hynny yr wyf yn caru dy orchmynion yn fwy nag aur, nag aur coeth.
128C'est pourquoi je trouve justes toutes tes ordonnances, Je hais toute voie de mensonge.
128 Am hyn cerddaf yn union yn �l dy holl ofynion, a chas�f lwybrau twyll.
129Tes préceptes sont admirables: Aussi mon âme les observe.
129 Y mae dy farnedigaethau'n rhyfeddol; am hynny yr wyf yn eu cadw.
130La révélation de tes paroles éclaire, Elle donne de l'intelligence aux simples.
130 Pan ddatguddir dy air, bydd yn goleuo ac yn rhoi deall i'r syml.
131J'ouvre la bouche et je soupire, Car je suis avide de tes commandements.
131 Yr wyf yn agor fy ngheg mewn blys, oherwydd yr wyf yn dyheu am dy orchmynion.
132Tourne vers moi ta face, et aie pitié de moi, Selon ta coutume à l'égard de ceux qui aiment ton nom!
132 Tro ataf a bydd drugarog, yn �l dy arfer i'r rhai sy'n caru dy enw.
133Affermis mes pas dans ta parole, Et ne laisse aucune iniquité dominer sur moi!
133 Cadw fy ngham yn sicr fel yr addewaist, a phaid � gadael i ddrygioni fy meistroli.
134Délivre-moi de l'oppression des hommes, Afin que je garde tes ordonnances!
134 Rhyddha fi oddi wrth ormes dynol, er mwyn imi ufuddhau i'th ofynion di.
135Fais luire ta face sur ton serviteur, Et enseigne-moi tes statuts!
135 Bydded llewyrch dy wyneb ar dy was, a dysg i mi dy ddeddfau.
136Mes yeux répandent des torrents d'eaux, Parce qu'on n'observe point ta loi.
136 Y mae fy llygaid yn ffrydio dagrau am nad yw pobl yn cadw dy gyfraith.
137Tu es juste, ô Eternel! Et tes jugements sont équitables;
137 Cyfiawn wyt ti, O ARGLWYDD, a chywir yw dy farnau.
138Tu fondes tes préceptes sur la justice Et sur la plus grande fidélité.
138 Y mae'r barnedigaethau a roddi yn gyfiawn ac yn gwbl ffyddlon.
139Mon zèle me consume, Parce que mes adversaires oublient tes paroles.
139 Y mae fy nghynddaredd yn fy ysu am fod fy ngelynion yn anghofio dy eiriau.
140Ta parole est entièrement éprouvée, Et ton serviteur l'aime.
140 Y mae dy addewid wedi ei phrofi'n llwyr, ac y mae dy was yn ei charu.
141Je suis petit et méprisé; Je n'oublie point tes ordonnances.
141 Er fy mod i yn fychan ac yn ddinod, nid wyf yn anghofio dy ofynion.
142Ta justice est une justice éternelle, Et ta loi est la vérité.
142 Y mae dy gyfiawnder di yn gyfiawnder tragwyddol, ac y mae dy gyfraith yn wirionedd.
143La détresse et l'angoisse m'atteignent: Tes commandements font mes délices.
143 Daeth cyfyngder a gofid ar fy ngwarthaf, ond yr wyf yn ymhyfrydu yn dy orchmynion.
144Tes préceptes sont éternellement justes: Donne-moi l'intelligence, pour que je vive!
144 Y mae dy farnedigaethau di'n gyfiawn byth; rho imi ddeall, fel y byddaf fyw.
145Je t'invoque de tout mon coeur: exauce-moi, Eternel, Afin que je garde tes statuts!
145 Gwaeddaf �'m holl galon; ateb fi, ARGLWYDD, ac fe fyddaf ufudd i'th ddeddfau.
146Je t'invoque: sauve-moi, Afin que j'observe tes préceptes!
146 Gwaeddaf arnat ti; gwareda fi, ac fe gadwaf dy farnedigaethau.
147Je devance l'aurore et je crie; J'espère en tes promesses.
147 Codaf cyn y wawr a gofyn am gymorth, a gobeithiaf yn dy eiriau.
148Je devance les veilles et j'ouvre les yeux, Pour méditer ta parole.
148 Y mae fy llygaid yn effro yng ngwyliadwriaethau'r nos, i fyfyrio ar dy addewid.
149Ecoute ma voix selon ta bonté! Rends-moi la vie selon ton jugement!
149 Gwrando fy llef yn �l dy gariad; O ARGLWYDD, yn �l dy farnau adfywia fi.
150Ils s'approchent, ceux qui poursuivent le crime, Ils s'éloignent de la loi.
150 Y mae fy erlidwyr dichellgar yn agos�u, ond y maent yn bell oddi wrth dy gyfraith.
151Tu es proche, ô Eternel! Et tous tes commandements sont la vérité.
151 Yr wyt ti yn agos, O ARGLWYDD, ac y mae dy holl orchmynion yn wirionedd.
152Dès longtemps je sais par tes préceptes Que tu les as établis pour toujours.
152 Gwn erioed am dy farnedigaethau, i ti eu sefydlu am byth.
153Vois ma misère, et délivre-moi! Car je n'oublie point ta loi.
153 Edrych ar fy adfyd a gwared fi, oherwydd nid anghofiais dy gyfraith.
154Défends ma cause, et rachète-moi; Rends-moi la vie selon ta promesse!
154 Amddiffyn fy achos ac achub fi; adfywia fi yn �l dy addewid.
155Le salut est loin des méchants, Car ils ne recherchent pas tes statuts.
155 Y mae iachawdwriaeth ymhell oddi wrth y drygionus, oherwydd nid ydynt yn ceisio dy ddeddfau.
156Tes compassions sont grandes, ô Eternel! Rends-moi la vie selon tes jugements!
156 Mawr yw dy drugaredd, O ARGLWYDD; adfywia fi yn �l dy farn.
157Mes persécuteurs et mes adversaires sont nombreux; Je ne m'écarte point de tes préceptes,
157 Y mae fy erlidwyr a'm gelynion yn niferus, ond eto ni wyrais oddi wrth dy farnedigaethau.
158Je vois avec dégoût des traîtres Qui n'observent pas ta parole.
158 Gwelais y rhai twyllodrus, a ffieiddiais am nad ydynt yn cadw dy air.
159Considère que j'aime tes ordonnances: Eternel, rends-moi la vie selon ta bonté!
159 Gw�l fel yr wyf yn caru dy ofynion; O ARGLWYDD, adfywia fi yn �l dy gariad.
160Le fondement de ta parole est la vérité, Et toutes les lois de ta justice sont éternelles.
160 Hanfod dy air yw gwirionedd, ac y mae dy holl farnau cyfiawn yn dragwyddol.
161Des princes me persécutent sans cause; Mais mon coeur ne tremble qu'à tes paroles.
161 Y mae tywysogion yn fy erlid yn ddiachos, ond dy air di yw arswyd fy nghalon.
162Je me réjouis de ta parole, Comme celui qui trouve un grand butin.
162 Yr wyf yn llawenhau o achos dy addewid, fel un sy'n cael ysbail fawr.
163Je hais, je déteste le mensonge; J'aime ta loi.
163 Yr wyf yn cas�u ac yn ffieiddio twyll, ond yn caru dy gyfraith di.
164Sept fois le jour je te célèbre, A cause des lois de ta justice.
164 Seithwaith y dydd yr wyf yn dy foli oherwydd dy farnau cyfiawn.
165Il y a beaucoup de paix pour ceux qui aiment ta loi, Et il ne leur arrive aucun malheur.
165 Caiff y rhai sy'n caru dy gyfraith wir heddwch, ac nid oes dim yn peri iddynt faglu.
166J'espère en ton salut, ô Eternel! Et je pratique tes commandements.
166 Yr wyf yn disgwyl am dy iachawdwriaeth, O ARGLWYDD, ac yn ufuddhau i'th orchmynion.
167Mon âme observe tes préceptes, Et je les aime beaucoup.
167 Yr wyf yn cadw dy farnedigaethau ac yn eu caru'n fawr.
168Je garde tes ordonnances et tes préceptes, Car toutes mes voies sont devant toi.
168 Yr wyf yn ufudd i'th ofynion a'th farnedigaethau, oherwydd y mae fy holl ffyrdd o'th flaen.
169Que mon cri parvienne jusqu'à toi, ô Eternel! Donne-moi l'intelligence, selon ta promesse!
169 Doed fy llef atat, O ARGLWYDD; rho imi ddeall yn �l dy air.
170Que ma supplication arrive jusqu'à toi! Délivre-moi, selon ta promesse!
170 Doed fy neisyfiad atat; gwared fi yn �l dy addewid.
171Que mes lèvres publient ta louange! Car tu m'enseignes tes statuts.
171 Bydd fy ngwefusau'n tywallt moliant am iti ddysgu i mi dy ddeddfau.
172Que ma langue chante ta parole! Car tous tes commandements sont justes.
172 Bydd fy nhafod yn canu am dy addewid, oherwydd y mae dy holl orchmynion yn gyfiawn.
173Que ta main me soit en aide! Car j'ai choisi tes ordonnances.
173 Bydded dy law yn barod i'm cynorthwyo, oherwydd yr wyf wedi dewis dy ofynion.
174Je soupire après ton salut, ô Eternel! Et ta loi fait mes délices.
174 Yr wyf yn dyheu am dy iachawdwriaeth, O ARGLWYDD, ac yn ymhyfrydu yn dy gyfraith.
175Que mon âme vive et qu'elle te loue! Et que tes jugements me soutiennent!
175 Gad imi fyw i'th foliannu di, a bydded i'th farnau fy nghynorthwyo.
176Je suis errant comme une brebis perdue; cherche ton serviteur, Car je n'oublie point tes commandements.
176 Euthum ar gyfeiliorn fel dafad ar goll; chwilia am dy was, oherwydd nid anghofiais dy orchmynion.