1Eliphaz de Théman prit la parole et dit:
1اَلیفاز تَیمانی جواب داد:
2Un homme peut-il être utile à Dieu? Non; le sage n'est utile qu'à lui-même.
2«آیا یک انسان فانی می تواند فایده ای به خدا برساند؟ حتی عاقلترین انسانها نمی تواند برای او مفید باشد.
3Si tu es juste, est-ce à l'avantage du Tout-Puissant? Si tu es intègre dans tes voies, qu'y gagne-t-il?
3هر قدر که صالح و راستکار باشی باز هم برای خدا مفید نیستی و بی عیب بودن تو برای او سودی ندارد.
4Est-ce par crainte de toi qu'il te châtie, Qu'il entre en jugement avec toi?
4او ترا بخاطر تقوایت از مجازات معاف نمی کند و از داوری او مستثنی نیستی.
5Ta méchanceté n'est-elle pas grande? Tes iniquités ne sont-elles pas infinies?
5گناهان تو بیشمار و شرارت تو بسیار زیاد است،
6Tu enlevais sans motif des gages à tes frères, Tu privais de leurs vêtements ceux qui étaient nus;
6زیرا لباسهای دوستانت را که از تو مقروض بودند گرو گرفتی و آن ها را برهنه گذاشتی.
7Tu ne donnais point d'eau à l'homme altéré, Tu refusais du pain à l'homme affamé.
7به تشنگان خسته، آب ندادی و نان را از گرسنگان دریغ کردی.
8Le pays était au plus fort, Et le puissant s'y établissait.
8با استفاده از قدرت و مقامت صاحب مُلک و زمین شدی.
9Tu renvoyais les veuves à vide; Les bras des orphelins étaient brisés.
9تو نه تنها به بیوه زنان کمک نکردی، بلکه مال یتیمان را هم خوردی و به آن ها رحم ننمودی.
10C'est pour cela que tu es entouré de pièges, Et que la terreur t'a saisi tout à coup.
10بنابران، در دامهای وحشت گرفتار شده ای و بلای ناگهانی بر سرت آمده است.
11Ne vois-tu donc pas ces ténèbres, Ces eaux débordées qui t'envahissent?
11در ظلمت و ترس بسر می بری و عنقریب سیلاب نیستی ترا در خود فرو می برد.
12Dieu n'est-il pas en haut dans les cieux? Regarde le sommet des étoiles, comme il est élevé!
12خدا بالا تر از آسمان ها است. ستارگان را بنگر که چقدر دور و بلند هستند.
13Et tu dis: Qu'est-ce que Dieu sait? Peut-il juger à travers l'obscurité?
13با اینهم تو می گوئی که خدا چطور می تواند از پس ابر های تیره و غلیظ شاهد اعمال من باشد و مرا داوری کند.
14Les nuées l'enveloppent, et il ne voit rien; Il ne parcourt que la voûte des cieux.
14ابر های ضخیم او را احاطه کرده است و او در آن بالا، بر گنبد آسمان حرکت می کند.
15Eh quoi! tu voudrais prendre l'ancienne route Qu'ont suivie les hommes d'iniquité?
15آیا می خواهی طریقی را دنبال کنی که گناهکاران در گذشته از آن پیروی می کردند؟
16Ils ont été emportés avant le temps, Ils ont eu la durée d'un torrent qui s'écoule.
16آن ها به مرگ نابهنگام گرفتار شدند و اساس و بنیاد شان را سیلاب نیستی خراب کرد.
17Ils disaient à Dieu: Retire-toi de nous; Que peut faire pour nous le Tout-Puissant?
17زیرا آن ها به قادر مطلق گفتند: «با ما کاری نداشته باش. تو به ما کمکی کرده نمی توانی.»
18Dieu cependant avait rempli de biens leurs maisons. -Loin de moi le conseil des méchants!
18در حالیکه خدا خانه های شان را با هر گونه نعمت برکت داده بود. به همین جهت، من با این مردم شریر هم عقیده نیستم.
19Les justes, témoins de leur chute, se réjouiront, Et l'innocent se moquera d'eux:
19وقتی بدکاران هلاک می شوند، اشخاص صالح و بیگناه خوشی می کنند و می خندند
20Voilà nos adversaires anéantis! Voilà leurs richesses dévorées par le feu!
20و می گویند: بدخواهان ما از بین رفتند و دارائی و مال شان در آتش سوخت.
21Attache-toi donc à Dieu, et tu auras la paix; Tu jouiras ainsi du bonheur.
21پس ای ایوب، با خدا آشتی کن و از دشمنی با او دست بردار تا از برکات او برخوردار شوی.
22Reçois de sa bouche l'instruction, Et mets dans ton coeur ses paroles.
22هدایات او را بپذیر و کلام او را در دلت حفظ کن.
23Tu seras rétabli, si tu reviens au Tout-Puissant, Si tu éloignes l'iniquité de ta tente.
23اگر بسوی خدا برگردی و بدی و شرارت را در خانه ات راه ندهی، آنگاه زندگی گذشته ات به تو اعاده می شود.
24Jette l'or dans la poussière, L'or d'Ophir parmi les cailloux des torrents;
24اگر از گنج و طلائی که داری بگذری،
25Et le Tout-Puissant sera ton or, Ton argent, ta richesse.
25اگر خدای قادر مطلق را بجای طلا و نقره دوست بداری،
26Alors tu feras du Tout-Puissant tes délices, Tu élèveras vers Dieu ta face;
26آنوقت او مرجع سُرُور تو می شود و تو همیشه به او اعتماد خواهی کرد.
27Tu le prieras, et il t'exaucera, Et tu accompliras tes voeux.
27وقتی بحضور او دعا کنی او دعایت را می پذیرد و می توانی نذرهایت را بدهی.
28A tes résolutions répondra le succès; Sur tes sentiers brillera la lumière.
28هر تصمیمی که بگیری در انجام آن موفق می شوی و راههایت همیشه روشن می باشند.
29Vienne l'humiliation, tu prieras pour ton relèvement: Dieu secourt celui dont le regard est abattu.
29خدا مردمان حلیم و فروتن را سرفراز و اشخاص متکبر را خوار و ذلیل می سازد.پس اگر راستکار بمانی و گناه نکنی، او ترا نجات می دهد.»
30Il délivrera même le coupable, Qui devra son salut à la pureté de tes mains.
30پس اگر راستکار بمانی و گناه نکنی، او ترا نجات می دهد.»