¹Job prit la parole et dit:

¹ایوب جواب داد:

²Maintenant encore ma plainte est une révolte, Mais la souffrance étouffe mes soupirs.

²«من هنوز هم از خدا شکایت دارم و پیش او ناله می کنم، اما با اینهم او از آزار من دست بردار نیست.

³Oh! si je savais où le trouver, Si je pouvais arriver jusqu'à son trône,

³ای کاش، می دانستم که خدا را در کجا می توانم بیابم تا پیش تخت او می رفتم.

⁴Je plaiderais ma cause devant lui, Je remplirais ma bouche d'arguments,

⁴دعوای خود را به پیشگاه او عرضه می کردم و دلایل خود را به او می گفتم.

⁵Je connaîtrais ce qu'il peut avoir à répondre, Je verrais ce qu'il peut avoir à me dire.

⁵آنگاه می دانستم که به من چه جواب می دهد و چه می گوید.

⁶Emploierait-il toute sa force à me combattre? Ne daignerait-il pas au moins m'écouter?

⁶آیا از قدرت و عظمت خود علیه من کار می گیرد؟ نه، یقین دارم که به سخنان من گوش می دهد.

⁷Ce serait un homme droit qui plaiderait avec lui, Et je serais pour toujours absous par mon juge.

⁷چون من شخص راستکاری هستم، می توانم با او گفتگو کنم و او که داور من است، برای همیشه تبرئه ام می کند.

⁸Mais, si je vais à l'orient, il n'y est pas; Si je vais à l'occident, je ne le trouve pas;

⁸اما وقتی به شرق می روم، او آنجا نیست و به جستجوی او به غرب می روم او را نمی یابم.

⁹Est-il occupé au nord, je ne puis le voir; Se cache-t-il au midi, je ne puis le découvrir.

⁹آثار دست قدرت او را در شمال و جنوب می بینم، اما خودش دیده نمی شود.

¹⁰Il sait néanmoins quelle voie j'ai suivie; Et, s'il m'éprouvait, je sortirais pur comme l'or.

¹⁰او هر قدمی که بر می دارم، می بیند و وقتیکه مرا آزمایش کند، مثل طلای ناب بیرون می آیم.

¹¹Mon pied s'est attaché à ses pas; J'ai gardé sa voie, et je ne m'en suis point détourné.

¹¹من وفادارانه طریق او را دنبال نموده و از راه او انحراف نکرده ام.

¹²Je n'ai pas abandonné les commandements de ses lèvres; J'ai fait plier ma volonté aux paroles de sa bouche.

¹²اوامر او را بجا آورده و کلام او را چون گنجی در دل خود نگهداشته ام.

¹³Mais sa résolution est arrêtée; qui s'y opposera? Ce que son âme désire, il l'exécute.

¹³خدا تغییر نمی پذیرد و هیچ کس نمی تواند او را از اراده اش باز دارد.

¹⁴Il accomplira donc ses desseins à mon égard, Et il en concevra bien d'autres encore.

¹⁴او نقشه ای را که برای من کشیده است، عملی می سازد و این تنها یکی از نقشه های او است.

¹⁵Voilà pourquoi sa présence m'épouvante; Quand j'y pense, j'ai peur de lui.

¹⁵وقتی به این چیزها می اندیشم، از حضور او وحشت می کنم.

¹⁶Dieu a brisé mon courage, Le Tout-Puissant m'a rempli d'effroi.

¹⁶خدای قادر مطلق جرأت مرا سلب کرده و مرا هراسان ساخته استو با تاریکی ترسناک و ظلمت غلیظ مرا پوشانده است.

¹⁷Car ce ne sont pas les ténèbres qui m'anéantissent, Ce n'est pas l'obscurité dont je suis couvert.

¹⁷و با تاریکی ترسناک و ظلمت غلیظ مرا پوشانده است.