¹Elihu continua et dit:

¹لحظه ای حوصله کن و آنچه را در مورد خدا می گویم بشنو.

²Attends un peu, et je vais poursuivre, Car j'ai des paroles encore pour la cause de Dieu.

²معلومات من وسیع است و به این وسیله می خواهم به تو ثابت کنم که خدا، خالق من، عادل است.

³Je prendrai mes raisons de haut, Et je prouverai la justice de mon créateur.

³من که در برابر تو ایستاده ام، دروغ نمی گویم و همه سخنان من عین حقیقت است.

⁴Sois-en sûr, mes discours ne sont pas des mensonges, Mes sentiments devant toi sont sincères.

⁴خدا واقعاً قادر است و کسی را ذلیل و خوار نمی شمارد.

⁵Dieu est puissant, mais il ne rejette personne; Il est puissant par la force de son intelligence.

⁵اشخاص شریر را زنده نمی گذارد و به داد مردم مظلوم می رسد.

⁶Il ne laisse pas vivre le méchant, Et il fait droit aux malheureux.

⁶به مردمان نیک توجه دارد و آن ها را به تخت پادشاهی می نشاند و تا ابد سرفراز می سازد.

⁷Il ne détourne pas les yeux de dessus les justes, Il les place sur le trône avec les rois, Il les y fait asseoir pour toujours, afin qu'ils soient élevés.

⁷اما اگر به مصیبتی گرفتار و اسیر شوند،

⁸Viennent-ils à tomber dans les chaînes, Sont-ils pris dans les liens de l'adversité,

⁸خدا خطا و گناه شان را که از روی غرور کرده اند، به رخ آن ها می کشد.

⁹Il leur dénonce leurs oeuvres, Leurs transgressions, leur orgueil;

⁹گوشهای شان را باز می کند تا هدایات او را بشنوند و از کارهای خطا دست بکشند.

¹⁰Il les avertit pour leur instruction, Il les exhorte à se détourner de l'iniquité.

¹⁰هرگاه آن ها از امر او اطاعت کنند و بندگی او را نمایند، در آنصورت در تمام عمر خود سعادتمند و خوشحال خواهد بود.

¹¹S'ils écoutent et se soumettent, Ils achèvent leurs jours dans le bonheur, Leurs années dans la joie.

¹¹اما اگر نافرمانی کنند با شمشیر کشته می شوند و در نادانی می میرند.

¹²S'ils n'écoutent pas, ils périssent par le glaive, Ils expirent dans leur aveuglement.

¹²آنهائی که خدا را نمی شناسند، همیشه خشمگین هستند و حتی در وقت هلاکت هم از خدا کمک نمی طلبند.

¹³Les impies se livrent à la colère, Ils ne crient pas à Dieu quand il les enchaîne;

¹³در جوانی می میرند و عمر شان با ننگ و رسوائی ختم می شود.

¹⁴Ils perdent la vie dans leur jeunesse, Ils meurent comme les débauchés.

¹⁴اما خدا رنجدیدگان را از سختی و زحمت نجات می دهد و در حقیقت وقتی که رنج می بینند گوشهای شان را باز می کند.

¹⁵Mais Dieu sauve le malheureux dans sa misère, Et c'est par la souffrance qu'il l'avertit.

¹⁵خدا ترا از رنج و مصیبت رهانید و در جائی آورد که خوشبخت و آرام باشی و سُفرۀ ترا با نعمت های خود پُر کرد.

¹⁶Il te retirera aussi de la détresse, Pour te mettre au large, en pleine liberté, Et ta table sera chargée de mets succulents.

¹⁶اما حالا تو بخاطر شرارتت سزاوار مجازات هستی.

¹⁷Mais si tu défends ta cause comme un impie, Le châtiment est inséparable de ta cause.

¹⁷پس احتیاط کن که مبادا با رشوت و ثروت از راه راست منحرف شوی.

¹⁸Que l'irritation ne t'entraîne pas à la moquerie, Et que la grandeur de la rançon ne te fasse pas dévier!

¹⁸ناله و فریاد تو سودی ندارد و با قدرت خود نمی توانی از مصیبت رهائی یابی.

¹⁹Tes cris suffiraient-ils pour te sortir d'angoisse, Et même toutes les forces que tu pourrais déployer?

¹⁹در آرزوی فرا رسیدن شب مباش، چرا که شب وقت هلاکت ملتها است.

²⁰Ne soupire pas après la nuit, Qui enlève les peuples de leur place.

²⁰به راه گناه مرو، زیرا بخاطر گناه بود که تو به این مصیبت ها گرفتار شدی.

²¹Garde-toi de te livrer au mal, Car la souffrance t'y dispose.

²¹بدان که خدا، قادر متعال و معلمی است که همتا ندارد.

²²Dieu est grand par sa puissance; Qui saurait enseigner comme lui?

²²کسی به او گفته نمی تواند که چه کند و یا او را متهم به بی عدالتی نماید.

²³Qui lui prescrit ses voies? Qui ose dire: Tu fais mal?

²³مردم همیشه کارهای خدا را تمجید کرده اند و تو هم باید او را بخاطر کارهایش ستایش کنی.

²⁴Souviens-toi d'exalter ses oeuvres, Que célèbrent tous les hommes.

²⁴دست قدرت او را می توان از دور مشاهده کرد.

²⁵Tout homme les contemple, Chacun les voit de loin.

²⁵ما عظمت خدا را به کلی درک کرده نمی توانیم و آغاز موجودیت او به کسی معلوم نیست.

²⁶Dieu est grand, mais sa grandeur nous échappe, Le nombre de ses années est impénétrable.

²⁶او آب را بصورت بخار به هوا می فرستد و از آن قطرات باران را می سازد.

²⁷Il attire à lui les gouttes d'eau, Il les réduit en vapeur et forme la pluie;

²⁷بعد ابر ها باران را به فراوانی برای انسان می ریزند.

²⁸Les nuages la laissent couler, Ils la répandent sur la foule des hommes.

²⁸کسی نمی داند که ابر ها چگونه پهن می شوند و غرش رعد چطور از آسمان که خلوتگاه خدا است، بر می خیزد.

²⁹Et qui comprendra le déchirement de la nuée, Le fracas de sa tente?

²⁹می بینید که چگونه آسمان را با برق روشن می سازد، اما اعماق بحر همچنان تاریک می ماند.

³⁰Voici, il étend autour de lui sa lumière, Et il se cache jusque dans les profondeurs de la mer.

³⁰خدا رزق مردم را مهیا کرده به فراوانی به آن ها می دهد.

³¹Par ces moyens il juge les peuples, Et il donne la nourriture avec abondance.

³¹برق را با دستهای خود می گیرد و به هدف می زند.رعد فرارسیدن طوفان را اعلام می کند و حیوانات هم از آمدن آن آگاه می شوند.

³²Il prend la lumière dans sa main, Il la dirige sur ses adversaires.

³²رعد فرارسیدن طوفان را اعلام می کند و حیوانات هم از آمدن آن آگاه می شوند.

³³Il s'annonce par un grondement; Les troupeaux pressentent son approche.