1Cantique. Psaume des fils de Koré. Au chef des chantres. Pour chanter sur la flûte. Cantique d'Héman, l'Ezrachite. Eternel, Dieu de mon salut! Je crie jour et nuit devant toi.
1¶ He waiata, he himene ma nga tama a Koraha. Ki te tino kaiwhakatangi. Maharata Reanoto. He Makiri na Hemana Eterahi. E Ihowa, e te Atua o toku whakaoranga, he tangi taku ki tou aroaro i te ao, i te po.
2Que ma prière parvienne en ta présence! Prête l'oreille à mes supplications!
2Kia tae atu taku inoi ki tou aroaro: whakatitahatia mai tou taringa ki taku tangi.
3Car mon âme est rassasiée de maux, Et ma vie s'approche du séjour des morts.
3Kua ki hoki toku wairua i te pouri, a e whakatata ana toku ora ki te reinga.
4Je suis mis au rang de ceux qui descendent dans la fosse, Je suis comme un homme qui n'a plus de force.
4Kua taua tahitia ahau me te hunga e heke ana ki te rua; e rite ana ahau ki te tangata kahore ona awhina!
5Je suis étendu parmi les morts, Semblable à ceux qui sont tués et couchés dans le sépulcre, A ceux dont tu n'as plus le souvenir, Et qui sont séparés de ta main.
5I maka ki waenga i nga tupapaku, me he tangata i patua e takoto ana i te urupa, kahore nei e maharatia e koe i muri; he mea momotu ke ratou na tou ringa.
6Tu m'as jeté dans une fosse profonde, Dans les ténèbres, dans les abîmes.
6Kua whakatakotoria ahau e koe ki te rua i raro riro, ki te pouri, ki nga rire.
7Ta fureur s'appesantit sur moi, Et tu m'accables de tous tes flots. Pause.
7E pehia ana ahau e tou riri, e pakia ana hoki e koe ki au ngaru katoa. (Hera.
8Tu as éloigné de moi mes amis, Tu m'as rendu pour eux un objet d'horreur; Je suis enfermé et je ne puis sortir.
8Kua whakamataratia atu e koe oku hoa kia tawhiti i ahau: kua meinga ahau e koe hei mea whakarihariha ki a ratou: kua uakina mai ahau, a kahore e puta ki waho.
9Mes yeux se consument dans la souffrance; Je t'invoque tous les jours, ô Eternel! J'étends vers toi les mains.
9Kua he toku kanohi i te tangihanga: e karanga ana ahau ki a koe, e Ihowa, i nga ra katoa, kua totoro hoki oku ringa ki a koe.
10Est-ce pour les morts que tu fais des miracles? Les morts se lèvent-ils pour te louer? Pause.
10¶ Tera ranei koe e mahi merekara ki nga tupapaku? E ara koia te hunga kua mate ki te whakamoemiti ki a koe? (Hera.
11Parle-t-on de ta bonté dans le sépulcre, De ta fidélité dans l'abîme?
11Ka kauwhautia ranei tou aroha i roto i te urupa? tou pono i roto i te ngaromanga?
12Tes prodiges sont-ils connus dans les ténèbres, Et ta justice dans la terre de l'oubli?
12E matauria koia au mea whakamiharo i roto i te pouri? tou tika i te whenua o te warewaretanga?
13O Eternel! j'implore ton secours, Et le matin ma prière s'élève à toi.
13Ko ahau ia kua karanga ki a koe, e Ihowa: a i te ata ka tae atu taku inoi ki tou aroaro.
14Pourquoi, Eternel, repousses-tu mon âme? Pourquoi me caches-tu ta face?
14He aha, e Ihowa, i panga ai toku wairua e koe? He aha i huna ai tou mata ki ahau?
15Je suis malheureux et moribond dès ma jeunesse, Je suis chargé de tes terreurs, je suis troublé.
15No toku tamarikitanga ake ano i pakia ai ahau, i whakahemohemo ai: i ahau e pehia ana e au whakawehi, ka pororaru noa iho.
16Tes fureurs passent sur moi, Tes terreurs m'anéantissent;
16I tika tou riri nui ma runga i ahau; kua haukotia ahau e au mea whakawehi.
17Elles m'environnent tout le jour comme des eaux, Elles m'enveloppent toutes à la fois.
17Ano he wai ratou ki te karapoti i ahau i te ra roa nei; hui tahi ratou ki te taiawhio i ahau.
18Tu as éloigné de moi amis et compagnons; Mes intimes ont disparu.
18Kua wehea e koe kia tawhiti atu i ahau te hoa hei aroha mai, me oku hoa ki roto ki te pouri.