1Da antwortete Zophar, der Naamatiter, und sprach:
1 Atebodd Soffar y Naamathiad:
2Soll die Menge der Worte unbeantwortet bleiben und der beredte Mann recht behalten?
2 "Oni ddylid ateb y pentyrru hwn ar eiriau? A gyfiawnheir rhywun siaradus?
3Darfst du mit deinem Geschwätz andern das Maul stopfen und spotten, ohne daß man es dir verweist?
3 A wneir pawb yn fud gan dy faldorddi? A gei di watwar heb neb i'th geryddu?
4Und darfst du sagen: Meine Lehre ist lauter, und ich bin vor Deinen Augen rein?
4 Dywedaist, 'Y mae f'athrawiaeth yn bur, a dilychwin wyf yn d'olwg.'
5O daß doch Gott reden möchte und seinen Mund auftäte gegen dich!
5 O na lefarai Duw, ac agor ei wefusau i siarad � thi,
6Und daß er dir kundtäte die verborgene Weisheit (denn es gibt noch doppelt soviel, als du weißt), so würdest du sehen, daß Gott dir noch nachläßt von deiner Schuld.
6 a hysbysu iti gyfrinachau doethineb, a bod dwy ochr i ddeall! Yna gwybydd fod Duw yn anghofio peth o'th gamwedd.
7Kannst du das Geheimnis Gottes ergründen oder zur Vollkommenheit des Allmächtigen gelangen?
7 A elli di ddarganfod dirgelwch Duw, neu gyrraedd at gyflawnder yr Hollalluog?
8Sie ist himmelhoch, (was willst du tun? tiefer als der Scheol), was kannst du wissen?
8 Y mae'n uwch na'r nefoedd. Beth a wnei di? Y mae'n is na Sheol. Beth a wyddost ti?
9Ihre Ausdehnung ist größer als die Erde und breiter als das Meer.
9 Y mae ei fesur yn hwy na'r ddaear, ac yn ehangach na'r m�r.
10Wenn er einherfährt, verhaftet und vor Gericht stellt, wer will es ihm wehren?
10 "Os daw ef heibio, i garcharu neu i alw llys barn, pwy a'i rhwystra?
11Denn er kennt die eitlen Menschen und sieht auch die Schuld, deren man sich nicht bewußt ist;
11 Oherwydd y mae ef yn adnabod pobl dwyllodrus, a phan w�l ddrygioni, onid yw'n sylwi arno?
12ein Hohlkopf bekommt Verstand, so daß selbst ein junger Wildesel zum Menschen umgeboren wird.
12 A ddaw'r dwl yn ddeallus � asyn gwyllt yn cael ei eni'n ddyn?
13Wenn du nun dein Herz bereitest und deine Hände ausstreckst nach Ihm,
13 "Os cyfeiri dy feddwl yn iawn, fe estynni dy ddwylo tuag ato;
14wenn du das Unrecht entfernst, das an deinen Händen klebt, und in deinen Zelten nichts Böses duldest;
14 ac os oes drygioni ynot, bwrw ef ymhell oddi wrthyt, ac na thriged anghyfiawnder yn dy bebyll;
15dann darfst du ohne Scheu dein Angesicht erheben und fest auftreten ohne Furcht;
15 yna gelli godi dy olwg heb gywilydd, a byddi'n gadarn a di-ofn.
16dann wirst du deiner Mühsal vergessen wie des Wassers, das vorübergeflossen ist;
16 Fe anghofi orthrymder; fel du373?r a giliodd y cofi amdano.
17heller als der Mittag wird die Zukunft dir erstehn, das Dunkel wird wie der Morgen sein;
17 Bydd gyrfa bywyd yn oleuach na chanol dydd, a'r gwyll fel boreddydd.
18dann wirst du getrost sein, weil du Hoffnung hast, und wirst sehen, daß du überall ruhig schlafen kannst.
18 Byddi'n hyderus am fod gobaith, ac wedi edrych o'th gwmpas, fe orweddi'n ddiogel.
19Du legst dich nieder, und niemand schreckt dich auf, nein, viele schmeicheln dir alsdann.
19 Fe orffwysi heb neb i'th ddychryn; a bydd llawer yn ceisio dy ffafr.
20Aber die Augen der Gottlosen verschmachten, ihre Zuflucht geht ihnen verloren, und ihre Hoffnung ist das Aushauchen der Seele.
20 Palla llygaid y drygionus, diflanna ymwared oddi wrthynt, a'u gobaith yw'r anadl olaf."