1Da antwortete Hiob und sprach:
1 Atebodd Job:
2Wahrhaftig, ich weiß, daß dem so ist; und wie kann der schwache Mensch rechten mit dem starken Gott!
2 "Gwn yn sicr fod hyn yn wir, na all neb ei gyfiawnhau ei hun gyda Duw.
3Wollte er mit Ihm rechten, so könnte er Ihm auf tausend nicht eins beantworten.
3 Os myn ymryson ag ef, nid etyb ef unwaith mewn mil.
4Er ist weisen Herzens und von ungebrochener Kraft; wer hat ihm je getrotzt und es durchgesetzt?
4 Y mae'n ddoeth a chryf; pwy a ystyfnigodd yn ei erbyn yn llwyddiannus?
5Er verrückt Berge, und man merkt es nicht, daß er sie in seinem Zorn umgekehrt hat.
5 Y mae'n symud mynyddoedd heb iddynt wybod, ac yn eu dymchwel yn ei lid.
6Er bewegt die Erde von ihrem Ort, daß ihre Säulen zittern.
6 Y mae'n ysgwyd y ddaear o'i lle, a chryna'i cholofnau.
7Er gebietet der Sonne, so geht sie nicht auf; er legt die Sterne unter Siegel.
7 Y mae'n gorchymyn i'r haul beidio � chodi, ac yn gosod s�l ar y s�r.
8Er allein spannt den Himmel aus und tritt auf Meereswogen daher.
8 Taenodd y nefoedd ei hunan, a sathrodd grib y m�r.
9Er macht den Bären, den Orion und das Siebengestirn, samt den Kammern des Südens.
9 Creodd yr Arth ac Orion, Pleiades a chylch S�r y De.
10Er tut große Dinge, die unerforschlich sind, Wunder ohne Zahl.
10 Gwna weithredoedd mawr ac anchwiliadwy, a rhyfeddodau dirifedi.
11Siehe, er geht an mir vorüber, und ich sehe ihn nicht; er fährt vorbei, und ich gewahre ihn nicht.
11 "Pan � heibio imi, nis gwelaf, a diflanna heb i mi ddirnad.
12Er rafft dahin, wer hindert ihn? Wer ruft ihm zu: Was machst du da?
12 Os cipia, pwy a'i rhwystra? Pwy a ddywed wrtho, 'Beth a wnei?'?
13Gott unterdrückt nicht seinen Zorn; Rahabs Helfer beugen sich unter ihn.
13 Ni thry Duw ei lid ymaith; ymgreinia cynorthwywyr Rahab wrth ei draed.
14Wie sollte ich ihm denn antworten und Worte finden, um mit ihm zu reden?
14 Pa faint llai yr atebwn i ef, a dadlau gair am air ag ef?
15Auch wenn ich im Recht wäre, dürfte ich ihm nicht entgegnen; ich müßte meinen Richter um Gnade anflehen.
15 Hyd yn oed pe byddwn gyfiawn, ni'm hatebid, dim ond ymbil am drugaredd gan fy marnwr.
16Wenn ich rufe, wird er mir antworten? Ich glaube nicht, daß er meine Stimme hört;
16 Pe gwysiwn ef ac yntau'n ateb, ni chredwn y gwrandawai arnaf.
17denn im Sturm hat er mich zerschlagen und mir ohne Ursache viele Wunden zugefügt.
17 Canys heb reswm y mae'n fy nryllio, ac yn amlhau f'archollion yn ddiachos.
18Er läßt mich nicht einmal Atem holen, sondern sättigt mich mit Bitterkeit.
18 Nid yw'n rhoi cyfle imi gymryd fy anadl, ond y mae'n fy llenwi � chwerwder.
19Kommt's auf die Kraft an, siehe, so ist er stark; wenn aber aufs Recht, wer ladet mich dann vor?
19 "Os cryfder a geisir, wele ef yn gryf; os barn, pwy a'i geilw i drefn?
20Wenn ich schon im Recht bin, so wird mich doch mein Mund verdammen, und bin ich auch unschuldig, so kommt es doch verkehrt heraus.
20 Pe bawn gyfiawn, condemniai fi �'m geiriau fy hun; pe bawn ddi-fai, dangosai imi gyfeiliorni.
21Ich bin unschuldig, bin unbesorgt um meine Seele; ich verachte das Leben!
21 Di-fai wyf, ond nid wyf yn malio amdanaf fy hun; yr wyf yn ffieiddio fy mywyd.
22Darum sage ich: Es ist einerlei; Fromme und Gottlose bringt er gleicherweise um!
22 Yr un dynged sydd i bawb; am hynny dywedaf ei fod ef yn difetha'r di-fai a'r drygionus.
23Wenn die Geißel plötzlich tötet, so lacht er der Prüfung der Unschuldigen.
23 Os dinistr a ladd yn ddisymwth, fe chwardd am drallod y diniwed.
24Die Erde ist in die Gewalt des Frevlers gegeben; das Angesicht ihrer Richter verhüllt er; wenn nicht er, wer tut es denn?
24 Os rhoddir gwlad yng ngafael y drygionus, fe daena orchudd tros wyneb ei barnwyr. Os nad ef, pwy yw?
25Meine Tage eilen schneller dahin als ein Läufer; sie sind entflohen und haben nichts Gutes gesehen;
25 "Y mae fy nyddiau'n gyflymach na rhedwr; y maent yn diflannu heb weld daioni.
26sie sind vorbeigefahren wie Rohrschiffe, wie ein Adler, der sich auf Beute stürzt.
26 Y maent yn gwibio fel llongau o frwyn, fel eryr yn disgyn ar gelain.
27Wenn ich denke: Ich will meiner Klage vergessen, meine Miene ändern und heiter dreinschauen,
27 Os dywedaf, 'Anghofiaf fy nghwyn, newidiaf fy mhryd a byddaf lawen',
28so muß ich meine vielen Schmerzen fürchten; denn ich weiß, daß du mich nicht lossprechen wirst!
28 eto arswydaf rhag fy holl ofidiau; gwn na'm hystyri'n ddieuog.
29Soll ich denn schuldig sein, was mühe ich mich vergeblich ab?
29 A bwrw fy mod yn euog, pam y llafuriaf yn ofer?
30Wüsche ich mich auch mit Schnee und reinigte meine Hände mit Lauge,
30 Os ymolchaf � sebon, a golchi fy nwylo � soda,
31so würdest du mich doch in die Grube tauchen, daß ich meine Kleider nicht mehr anziehen dürfte!
31 yna tefli fi i'r ffos, a gwna fy nillad fi'n ffiaidd.
32Denn er ist nicht ein Mann wie ich, daß ich ihm antworten könnte, daß wir miteinander vor Gericht gingen;
32 "Nid dyn yw ef fel fi, fel y gallaf ei ateb, ac y gallwn ddod ynghyd i ymgyfreithio.
33es ist auch kein Schiedsrichter zwischen uns, der seine Hand auf uns beide legen könnte.
33 O na fyddai un i dorri'r ddadl rhyngom, ac i osod ei law arnom ein dau,
34Er nehme aber seine Rute von mir, und sein Schrecken überfalle mich nicht,
34 fel y symudai ei wialen oddi arnaf, ac fel na'm dychrynid gan ei arswyd!
35so will ich reden und ihn nicht fürchten; denn nicht also steht es in mir selbst.
35 Yna llefarwn yn eofn. Ond nid felly y caf fy hun.