1Darauf antwortete Eliphas, der Temaniter, und sprach:
1Þá svaraði Elífas frá Teman og sagði:
2Mag auch ein Mann Gott etwas nützen? Es nützt ja der Verständige nur sich selbst.
2Vinnur maðurinn Guði gagn? Nei, sjálfum sér vinnur vitur maður gagn.
3Hat der Allmächtige Freude, wenn du gerecht bist? Ist's ihm ein Gewinn, wenn du in Unschuld wandelst?
3Er það ábati fyrir hinn Almáttka, að þú ert réttlátur, eða ávinningur, að þú lifir grandvöru lífi?
4Straft er dich wegen deiner Gottesfurcht, und geht er darum mit dir ins Gericht?
4Er það vegna guðsótta þíns, að hann refsar þér, að hann dregur þig fyrir dóm?
5Sind nicht deine Missetaten groß und deine Schulden ohne Ende?
5Er ekki vonska þín mikil og misgjörðir þínar óþrjótandi?
6Du hast wohl deine Brüder gepfändet und den Entblößten die Kleider ausgezogen;
6Því að þú tókst veð af bræðrum þínum að ástæðulausu og færðir fáklædda menn úr flíkum þeirra.
7vielleicht hast du dem Müden kein Wasser zu trinken gegeben oder dem Hungrigen das Brot versagt.
7Þú gafst ekki hinum örmagna vatn að drekka, og hinum hungraða synjaðir þú brauðs.
8Der Mächtige hat das Land bekommen, und der Angesehene wohnte darin.
8En hinn voldugi átti landið, og virðingarmaðurinn bjó í því.
9Du hast Witwen leer fortgeschickt und die Arme der Waisen zusammenbrechen lassen.
9Ekkjur lést þú fara burt tómhentar, og armleggir munaðarleysingjanna voru brotnir sundur.
10Darum liegst du in Banden und hat Furcht dich plötzlich überfallen.
10Fyrir því eru snörur allt í kringum þig, og fyrir því skelfir ótti þig skyndilega!
11Oder siehst du die Finsternis nicht und die Wasserflut, die dich bedeckt?
11Eða sér þú ekki myrkrið og vatnaflauminn, sem hylur þig?
12Ist Gott nicht himmelhoch? Siehe doch die höchsten Sterne, wie hoch sie stehen!
12Er ekki Guð himinhár? og lít þú á hvirfil stjarnanna, hve hátt þær gnæfa!
13Und du denkst: «Was weiß Gott! Sollte er hinter dem Dunkel richten?
13Og þú segir: ,,Hvað veit Guð? Getur hann dæmt gegnum skýsortann?
14Die Wolken hüllen ihn ein, daß er nicht sehen kann, und er wandelt auf dem Himmelsgewölbe umher!»
14Skýin skyggja á hann, svo að hann sér ekki, og hann gengur á himinhvelfingunni.``
15Willst du den alten Weg befolgen, den die Bösewichte gegangen sind,
15Ætlar þú að halda fortíðar leið, þá er ranglátir menn hafa farið?
16die weggerafft wurden von der Flut, deren Fundament der Strom wegriß,
16Þeir er kippt var burt fyrir tímann og grundvöllur þeirra skolaðist burt sem straumur,
17die zu Gott sprachen: «Hebe dich weg von uns!» und «was könnte der Allmächtige einem tun?»
17þeir er sögðu við Guð: ,,Vík frá oss! og hvað gæti hinn Almáttki gjört fyrir oss?``
18Und er hatte doch ihre Häuser mit Gütern erfüllt! Doch der Gottlosen Rat sei fern von mir!
18og það þó hann fyllti hús þeirra blessun. _ Hugarfar óguðlegra sé fjarri mér!
19Die Gerechten werden es sehen und sich freuen, und der Unschuldige wird ihrer spotten:
19Hinir réttlátu sjá það og gleðjast, og hinn saklausi gjörir gys að þeim:
20«Fürwahr, unsere Widersacher werden vertilgt, und das Feuer hat ihren Überrest verzehrt.»
20,,Vissulega er andstæðingur vor að engu orðinn, og eldurinn hefir eytt leifum þeirra.``
21Befreunde dich doch mit Ihm und mache Frieden! Dadurch wird Gutes über dich kommen.
21Vingast þú við Guð, þá muntu vera í friði, við það mun blessun yfir þig koma.
22Nimm doch Belehrung an aus seinem Mund und lege seine Worte in dein Herz!
22Tak á móti kenning af munni hans, og fest þér orð hans í hjarta.
23Wenn du dich zu dem Allmächtigen kehrst, so wirst du aufgerichtet werden, wenn du die Ungerechtigkeit aus deiner Hütte entfernst.
23Ef þú snýr þér til hins Almáttka, auðmýkir þig, ef þú rekur ranglætið langt burt frá tjaldi þínu _
24Wirf das Gold in den Staub und das Ophirgold zu den Steinen der Bäche,
24já, varpaðu gullinu í duftið og skíragullinu ofan í lækjamölina! _
25so wird der Allmächtige dein Gold und dein glänzendes Silber sein!
25þá skal hinn Almáttki vera gull þitt, vera þér hið skærasta silfur.
26Dann wirst du dich an dem Allmächtigen ergötzen und dein Angesicht zu Gott erheben;
26Já, þá munt þú hafa yndi af hinum Almáttka og lyfta augliti þínu til Guðs.
27du wirst zu ihm flehen, und er wird dich erhören, und du wirst deine Gelübde bezahlen.
27Biðjir þú til hans, bænheyrir hann þig, og heit þín munt þú greiða.
28Was du vornimmst, das wird dir gelingen, und ein Licht wird auf deinen Wegen leuchten.
28Og áformir þú eitthvað, mun þér heppnast það, og birta skína yfir vegu þína.
29Führen sie abwärts, so wirst du sagen: «Es geht empor!» Und wer die Augen niederschlägt, den wird er retten.
29Þegar þeir liggja niður á við, þá kallar þú ,,Upp á við!`` og hinum auðmjúka hjálpar hann.Hann bjargar jafnvel þeim, sem ekki er saklaus, já, hann bjargast fyrir hreinleik handa þinna.
30Er wird selbst den freilassen, der nicht unschuldig ist: durch die Reinheit deiner Hände wird er entrinnen.
30Hann bjargar jafnvel þeim, sem ekki er saklaus, já, hann bjargast fyrir hreinleik handa þinna.