¹Ein Wallfahrtslied. Zu dir erhebe ich meine Augen, der du im Himmel thronst.

¹Drejt teje i ngre sytë e mi, drejt teje që je ulur në qiejtë.

²Siehe, wie die Augen der Knechte auf die Hand ihres Herrn, wie die Augen der Magd auf die Hand ihrer Gebieterin, so sind unsre Augen auf den HERRN, unsern Gott, gerichtet, bis er sich unser erbarmt.

²Ja, ashtu si sytë e shërbëtorëve drejtohen te dora e zotërve të tyre dhe sytë e shërbëtores te dora e zonjës së saj, kështu sytë tona drejtohen te Zoti, Perëndia ynë deri sa ai të ketë mëshirë për ne.

³Erbarme dich unser, o HERR! Erbarme dich unser; denn wir sind der Verachtung gründlich satt!

³Ki mëshirë për ne, o Zot, ki mëshirë për ne, sepse jemi velur jashtë mase me përçmimin.

⁴Gründlich satt ist unsre Seele des Spottes der Übermütigen, der Verachtung der Stolzen!

⁴Shpirti ynë është velur jashtë mase me talljen e arrogantëve dhe me përçmimin e krenarëve.