¹Gott der Rache, o HERR, du Gott der Rache, brich hervor!

¹O Perëndi i hakmarrjes, o Zot, Perëndi i hakmarrjeve, shkëlqe.

²Erhebe dich, du Richter der Erde, gib den Stolzen ihren Lohn!

²Çohu, o gjykatës i tokës, dhe jepu shpërblimin mëndjemëdhenjve.

³Wie lange sollen die Gottlosen, o HERR, wie lange sollen die Gottlosen frohlocken?

³Deri kur të pabesët, o Zot, deri kur të pabesët do të triumfojnë?

⁴Sie halten viele und freche Reden; stolz überheben sich alle Übeltäter.

⁴Ata vjellin fjalë dhe mbajnë fjalime të paturpshme; të gjithë ata që kryejnë paudhësi flasin me arrogancë.

⁵Sie knebeln dein Volk, o HERR, und unterdrücken dein Erbteil.

⁵Ata marrin nëpër këmbë popullin tënd, o Zot, dhe shtypin trashëgiminë tënde.

⁶Sie erwürgen Witwen und Fremdlinge und ermorden Waisen;

⁶Vrasin gruan e ve dhe të huajin, dhe vrasin jetimët,

⁷und dann sagen sie: «Der HERR sieht es nicht, und der Gott Jakobs achtet es nicht!»

⁷dhe thonë: "Zoti nuk shikon, Perëndia i Jakobit nuk kupton".

⁸Nehmt doch Verstand an, ihr Unvernünftigen unter dem Volk, ihr Toren, wann wollt ihr klug werden?

⁸Kërkoni të kuptoni, o njerëz të pamend midis popullit; dhe ju budallenj, kur do të bëheni të zgjuar?

⁹Der das Ohr gepflanzt hat, sollte der nicht hören? Der das Auge gebildet hat, sollte der nicht sehen?

⁹Ai që ka vënë veshin, a nuk dëgjon? Ai që ka formuar syrin, a nuk shikon?

¹⁰Der die Nationen züchtigt, sollte der nicht strafen, er, der die Menschen Erkenntnis lehrt?

¹⁰Ai që ndreq kombet, a nuk do t'i dënojë ata, ai që i mëson diturinë njeriut?

¹¹Der HERR kennt die Anschläge der Menschen, weiß, daß sie vergeblich sind.

¹¹Zoti i njeh mendimet e njeriut dhe e di që nuk janë veçse kotësi.

¹²Wohl dem Mann, den du, HERR, züchtigst und den du aus deinem Gesetze belehrst,

¹²Lum ai njeri që ti ndreq, o Zot, dhe që ti mëson sipas ligjit tënd,

¹³ihm Ruhe zu geben vor den Tagen des Unglücks, bis dem Gottlosen die Grube gegraben wird.

¹³për t'i dhënë prehje në ditët e fatkeqësisë, deri sa t'i hapet gropa të pabesit.

¹⁴Denn der HERR wird sein Volk nicht verstoßen und sein Erbteil nicht verlassen;

¹⁴Sepse Zoti nuk ka për të hedhur poshtë popullin e tij dhe nuk ka për të braktisur trashëgiminë e tij.

¹⁵denn zur Gerechtigkeit kehrt das Gericht zurück, und alle aufrichtigen Herzen werden ihm folgen!

¹⁵Gjykimi do të mbështetet përsëri mbi drejtësinë, dhe tërë ata që janë të drejtë nga zemra do t'i shkojnë pas.

¹⁶Wer steht mir bei wider die Bösen, wer tritt für mich ein wider die Übeltäter?

¹⁶Kush do të ngrihet në favorin tim kundër njerëzve të këqij? Kush do të më dalë krah kundër atyre që kryejnë paudhësi?

¹⁷Wäre der HERR nicht meine Hilfe, wie bald würde meine Seele in der Totenstille wohnen!

¹⁷Në qoftë se Zoti nuk do të më kishte ndihmuar, do të kisha përfunduar shpejt në vendin e heshtjes.

¹⁸Sooft ich aber auch sprach: «Mein Fuß ist wankend geworden», hat deine Gnade, o HERR, mich gestützt.

¹⁸Kur thashë: "Këmba ime ngurron", mirësia jote, o Zot, më ka përkrahur.

¹⁹Bei den vielen Sorgen in meinem Herzen erquickten deine Tröstungen meine Seele.

¹⁹Kur një numër i madh shqetësimesh më mbysnin, përdëllimet e tua më jepnin zemër.

²⁰Sollte mit dir Gemeinschaft haben der Thron des Verderbens, der Unheil schafft; durch Gesetz?

²⁰Do të jetë vallë aleati yt gjykata e padrejtë, që thur padrejtësi në emër të ligjit?

²¹Sie greifen die Seele des Gerechten an und verdammen unschuldiges Blut.

²¹Ata mblidhen tok kundër të drejtit dhe dënojnë gjakun e pafajshëm.

²²Aber der HERR ward mir zur festen Burg, zum Felsen, wo ich Zuflucht fand.

²²Por Zoti është kështjella ime dhe Perëndia im është kalaja në të cilën gjej strehë.

²³Und er ließ ihr Unrecht auf sie selber fallen, und er wird sie durch ihre eigene Bosheit vertilgen; der HERR, unser Gott, wird sie vertilgen.

²³Ai do të lëshojë mbi ta ligësinë e tyre dhe do t'i bëjë të vdesin për shkak të paudhësisë së tyre; Zoti, Perëndia ynë, do t'i shkatërrojë.