1Kommt, laßt uns dem HERRN lobsingen und jauchzen dem Felsen unsres Heils!
1Ejani, t'i këndojmë me gëzim Zotit; t'i dërgojmë britma gëzimi kalasë së shpëtimit tonë.
2Laßt uns ihm mit Lobgesang begegnen und mit Psalmen jauchzen!
2Le të shkojmë në prani të tij me lavde, ta kremtojmë me këngë.
3Denn der HERR ist ein großer Gott und ein großer König über alle Götter;
3Sepse Zoti është një Perëndi i madh dhe një Mbret i madh mbi gjithë perënditë.
4in seiner Hand sind die Tiefen der Erde, und die Spitzen der Berge gehören ihm;
4Në duart e tij janë thellësitë e tokës dhe të tijat janë majat e larta të maleve.
5sein ist das Meer, denn er hat es gemacht, und seine Hände haben das Trockene bereitet.
5I tij është deti, sepse ai e ka bërë, dhe dheu i thatë që duart e tij kanë modeluar.
6Geht ein, lasset uns anbeten und niederknieen, lasset uns lobpreisen vor dem HERRN, unserm Schöpfer!
6Ejani, të adhurojmë dhe të përkulemi; të gjunjëzohemi përpara Zotit që na ka bërë.
7Denn er ist unser Gott, und wir sind das Volk seiner Weide und die Schafe seiner Hand.
7Sepse ai është Perëndia ynë dhe ne jemi populli i kullotës së tij dhe kopeja për të cilën ai kujdeset. Sot, po të jetë se dëgjoni zërin e tij,
8Wenn ihr heute seine Stimme höret, so verstocket eure Herzen nicht, wie zu Meriba, am Tage der Versuchung in der Wüste,
8"mos e fortësoni zemrën tuaj si në Meriba, si ditën e Masas në shkretëtirë,
9da mich eure Väter versuchten; sie prüften mich; und sahen doch meine Werke!
9ku etërit tuaj më tunduan dhe më vunë në provë, edhe pse i kishin parë veprat e mia.
10Vierzig Jahre empfand ich Ekel vor diesem Geschlecht; und ich sprach: Sie sind ein Volk, dessen Herz den Irrweg geht, und sie verstanden meine Wege nicht!
10Për dyzet vjet e pata neveri atë brez dhe thashë: "Janë një popull me zemër të përdalë dhe nuk i njohin rrugët e mia.
11So daß ich schwur in meinem Zorn: Sie sollen nicht eingehen zu meiner Ruhe!
11Prandaj u betova në zemërimin tim: Nuk do të hyjnë në prehjen time".